Oyunlar ve Matematik Öğretimi: Stratejik Zekâ Oyunlarının Sınıflandırılması

Abstract

Bu çalışmada stratejik zekâ oyunlarına odaklanılmıştır.Çalışmanın temel amacı, yaygın olarak kullanılan stratejik zekâ oyunlarının öğrencilerin matematiksel süreç becerilerinin geliştirilmesi ve matematiksel kavramların öğretimi için nasıl kullanılabileceğini belirlemektir. Çalışmada incelenecek oyunların belirlenmesi için kritere dayalı örneklem yöntemi kullanılmıştır. Oyunların belirlenmesi ve incelenmesi süreci dört aşamadan oluşmaktadır: Oyun kriterlerinin belirlenmesi, oyun havuzunun oluşturulması, oyunların incelenmesi, oyunların sınıflandırılması. Strateji geliştirmeyi gerektiren ve en az iki kişi ile oynanabilen popüler oyunlar arasından incelenmek üzere 25 oyun seçilmiştir. Belirlenen oyunlar üç ana kategoride değerlendirilmiştir. Bunlar, zekâ oyunlarının oyunculara oyun bağlamında yaşatacağı matematiksel süreçler, oyun kurallarının ve amacının ilişkili olduğu matematik kavramları, oyunların somut materyallerinin matematik kavramlarının öğretiminde kullanılabilirliğidir. Matematiksel süreçler bağlamında yapılan ve özellikle problem çözme stratejilerine odaklanan ilk sınıflama tüm oyunların aynı stratejik yapıya sahip olmadıklarını, matematikselden sezgisele bir yelpazede yer aldıklarını göstermektedir. Dokuz oyunun kuralları bakımından matematik kavramlarıyla doğrudan ilişkili olduğu ve tüm oyunların materyal özellikleri bakımından çeşitli matematik kavramlarının öğretimi için potansiyel taşıdıkları belirlenmiştir.

Keywords

• Zekâ Oyunları,Stratejik Zekâ Oyunları,Oyun ile Öğrenme

References

1. Brousseau, G. (1997). Theory of didacticalsituations in mathematics: Didactiquedesmathématiques, 1970-1990. KluwerAcademicPublishers (Springer). Erdoğan, A. & Özdemir Erdoğan, E. (2013). Didaktik durumlar teorisi ışığında ilköğretim öğrencilerine matematiksel süreçlerin yaşatılması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14 (1), 17-34. Halck, O. M. &Dahl, F. A. (1999). On classification of gamesandevaluation of players – with some sweeping generalizations about the literature. In proceedings of the ICML-99 Workshop on Machine Learning in Game Playing, Jozef Stefan Institute, Ljubljana. MEB. (2013). Zekâ oyunları dersi (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB NCTM. (2000). Principles and standards for school mathematics. National Council of Teachers of Mathematics. Reston, VA: Author Offenholley, K. H. (2012). Gaming your mathematics course: The theory and practice of games for learning. Journal of HumanisticMathematics, 2(2), 79-92, Doı: 10.5642/jhummath.201202.07 Oldfield, B. J. (1991a). Games in thelearning of mathematics: 1: A classification. Mathematics in School, 20(1), 41-43. Oldfield, B. J. (1991b). Games in thelearning of mathematicspart 2: Games tostimulatemathematicaldiscussion. Mathematics in School, 20(2), 7-9. Oldfield, B. J. (1991c). Games in thelearning of mathematicspart 3: Games fordevelopingstrategies. Mathematics in School, 20(3), 16-18. Patton, M. Q. (2001). Qualitative evaluation and research methods. (3rd ed.). ThousandOaks, CA: Sage Publications. Pintér, K. (2010).Creating games from mathematical problems. PRIMUS: Problems, Resources, andIssues in Mathematics Undergraduate Studies, 21(1), 73-90 Polya, G. (1945). How tosolve it. Princeton: Princeton UniversityPress. Silva, J. N. (2011). On mathematical games. BSHMBulletin: Journal of the British Society for the History of Mathematics, 26(2), 80-104, Doı: 10.1080/17498430.2011.560511 Vossen, D. F. (2004). The nature and classification of games. Avante, 10(1), 53-68