OPINIONS OF LOCAL STAKEHOLDERS ON ECOTOURISM IN CAPPADOCIA REGION

Abstract

This research aims to evaluate the ecotourism activities and ecotourism potential of the Cappadocia Region, which is included in the world cultural heritage list with natural touristic attraction, from the perspectives of local stakeholders residing in Nevşehir province. Qualitative research methods and exploratory research design were used in the research. The data were collected using a semi-structured interview technique with local stakeholders in Nevşehir. At the end of the research, the obtained data was analyzed by descriptive analysis method. As a result of the interviews, it was concluded that the natural touristic areas of the Cappadocia Region are suitable for ecotourism, however, this potential is not approached with sustainability awareness, and the plans and policies required within the scope of ecotourism are not adequately implemented. In order to benefit from the ecotourism potential of the Cappadocia region at an maximal level, it is necessary to raise the awareness of local people and stakeholders about ecotourism and to implement more realistic and rational plans to create an alternative tourism supply. At the same time, it is stated that with the formation of sustainable tourism awareness, more positive developments can be experienced in terms of the future of ecotourism in the region. In addition, the importance of implementing projects and activities in which all institutions, organizations, and stakeholders will be involved is emphasized in order to increase the demand for tourism in the region and support regional development.

Keywords

• Cappadocia
• Nevsehir
• Ecotourism
• Local Stakeholders

KAPADOKYA BÖLGESİ’NDE YEREL PAYDAŞLARIN EKOTURİZME YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Abstract

Bu çalışmada Dünya Kültür Mirasları listesinde yer alan ve doğal turistik çekiciliğe sahip Kapadokya Bölgesi’nde gerçekleştirilen ekoturizm faaliyetlerinin Nevşehir ilinde bulunan yerel paydaşların perspektifinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel (kalitatif) araştırma yöntemi ve keşifsel araştırma tasarımından yararlanılmıştır. Veriler, Nevşehir’de bulunan yerel paydaşlarla yarı yapılandırılmış mülakat tekniğiyle toplanmıştır. Araştırmanın sonunda elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Gerçekleştirilen görüşmeler sonucunda, Kapadokya Bölgesi’nin doğal turistik alanlarının ekoturizm için elverişli olduğu ancak sahip olunan bu potansiyele sürdürülebilirlik bilinciyle yaklaşılmadığı, ekoturizm kapsamında gereken plan ve politikaların yeterince uygulanmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Kapadokya bölgesinin ekoturizm potansiyelinden maksimum düzeyde faydalanabilmek için, yerel halkın ve paydaşların ekoturizm konusunda bilinçlendirilmesi ve alternatif turizm arzı oluşturma yönünde daha gerçekçi ve rasyonel planların hayata geçirilmesi gerekmektedir. Aynı zamanda, sürdürülebilir turizm bilincinin oluşmasıyla birlikte bölge genelinde ekoturizmin geleceği açısından daha olumlu gelişmelerin yaşanabileceği belirtilmektedir. Ayrıca, bölgeye yönelik turizm talebini arttırmak ve bölgesel kalkınmayı desteklemek amacı ile tüm kurum, kuruluş ve paydaşların dahil olacağı proje ve faaliyetlerin hayata geçirilmesinin önemine vurgu yapılmaktadır.

Keywords

• Kapadokya
• Nevşehir
• Ekoturizm
• Yerel Paydaşlar

References

1. Ahiler Kalkınma Ajansı. (2011). Kapadokya Bölgesi Turizm Çalıştayı Saha Çalışmaları Raporu. Nevşehir: Nevşehir Yatırım Destek Ofisi.
2. Ahiler Kalkınma Ajansı. (2014). Kapadokya’da Turizm Yatırım Olanakları Raporu. Nevşehir: Nevşehir Yatırım Destek Ofisi.
3. Akpınar, E. & Bulut, Y. (2010). Ülkemizde Alternatif Turizm Dalı Olan Ekoturizm Çeşitlerinin Bölgelere Göre Dağılımı ve Uygulama Alanları. 3. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi 20-22 Mayıs 4, 1575-1594.
4. Batı Karadeniz Kalkınma Ajansı. (2012). Ekoturizm Sektör Raporu. Erişim Adresi: https://baka.gov.tr/uploads/1349952547EKOTURiZM-SEKTOR RAPORU-11EYLUL.pdf, Erişim Tarihi:15.12.2020.
5. Belber, B. G. (2018). Ekoturizmde Pazarlama Çabaları ve Turist Davranışları. Ankara: Detay Yayıncılık.
6. Bilgiç, İ. (2007). Sakarya Yaylalarının Turizm Açısından Pazarlana Bilirliği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı. Sakarya.
7. Can, M. & Üst, Can, Ç. (2019). Kapadokya’da Balon Turizmi Deneyimi ve Kabul Edilebilir Risk Durumu. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi 3(3), 188-198.
8. Das, M. & Chatterjee, B. (2015). Ecotourism: A Panaceaor a Predicament? Tourism Management Perspectives 14, 3-16.

9. Demir, C. & Çevirgen, A. (2006). Ekoturizm Yönetimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Erdoğan, N. (2003). Çevre ve Ekoturizm. Ankara: Erk Yayınları.
11. Erdoğan, N. (2005). Sürdürülebilirlik Açısından Türkiye’de Ekoturizm Gerçeği. Ekoloji Magazin Doğa, Çevre ve Kültür Dergisi 6, 36-41.
12. Erdoğan, N. (2014). Ekoturizm, Turizm, Çevre ve Sürdürülebilirlik. Sosyal Çevre Bilimleri. Ankara: Siyasal Kitabevi.
13. Fışkın, R., Çakır, E. & Özkan, E. D. (2016). Mavi Bayrak Uygulamasının Önemi, Ölçütleri ve Ülkelere Göre Durum Analizi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 8(15), 224-247.
14. Güngör, Ş. (2016). Alternatif Turizm Etkinliği ve Ürün Çeşitliliği Oluşturmada Atın Kullanımı: Nevşehir Örneği. International Journal of Eurasia Social Sciences 7(22), 81-99. Haberal, H. (2015). Turizmde Alternatif Ekolojik Turizm- Doğa Turizmi Kırsal Turizm Yayla Turizmi. Ankara: Detay Yayıncılık.
15. Kahraman, N. & Türkay, O. (2012). Turizm ve Çevre. Ankara: Detay Yayıncılık.
16. Kapadokya Turizm Bölgesi Altyapı Hizmet Birliği. (2018). Erişim Adresi: http:// www.kaphib.org. Erişim Tarihi: 07.12.2018.
17. Kasalak, M. (2015). Dünyada Ekoturizm Pazarı ve Ekoturizmin Ülke Gelirlerine Katkıları. Journal of Recreation and Tourism Research 1(2), 20-26.
18. Kasalak, M. & Akıncı, Z. (2015). Ekoturizmin Yerel Halk Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research 1(1), 230-239.
19. Kızılırmak, İ., Kaya, F., Yıldız, S. & Kurtulay, Z. (2017). Yerel Paydaşların Ekoturizme Yönelik Yaklaşımları: Erzincan Destinasyonu Örneği. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Özel Sayı 4, 189-202.
20. Kiper, T. (2013). Role of Ecotourism in Sustainable Development. (Ed.). M. Özyavuz. Peyzaj Mimarisindeki Gelişmeleri içinde, 773-802, IntechOpen.
21. Kozak, M. & Bahçe, S. (2012). Özel İlgi Turizmi. Ankara: Detay Yayıncılık.
22. Kurtoğlu, R. & Temiz, S. (2018). Destinasyon Pazarlaması Kapsamında Ekoturizm Destinasyonu Olarak Kapadokya Bölgesi’nin Potansiyelinin Yerli Turistler Tarafından Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi 9(22), 89-108.
23. Kuter, N. & Ünal, H. E. (2009). Sürdürülebilirlik Kapsamında Ekoturizmin Çevresel, Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 9(2), 146-156.
24. Morgül, Ş. (2014). Kırklareli İlinde Ekoturizm Olanakları. Electronic Journal of Vocational Colleges 4(4), 27-38.
25. Orman ve Su İşleri Bakanlığı. (2013). Nevşehir İlinde Tabiat Turizmi Uygulama Eylem Planı. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 8. Bölge Müdürlüğü Nevşehir Şube Müdürlüğü, Nevşehir.
26. Orman ve Su İşleri Bakanlığı. (2013). Nevşehir İlinde Tabiat Turizmi Master Planı 2013-2023. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 8. Bölge Müdürlüğü Nevşehir Şube Müdürlüğü, Nevşehir.
27. Orman ve Su İşleri Bakanlığı. (2013). Nevşehir Turizminin Çeşitlendirilmesine Yönelik Ekoturizm Eylem Planı 2013-2023. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 8. Bölge Müdürlüğü Nevşehir Şube Müdürlüğü, Nevşehir.
28. Tekin, Ö. (2017). Ekoturizm Açısından Konya İli Doğa Yürüyüşü Rotaları Üzerine Bir Araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 6(3), 1624-7215.
29. Temiz, S. (2016). Kapadokya Bölgesi’nin Ekoturizm Potansiyelinin Yerli Turistler Tarafından Değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı. Yozgat.
30. Ties. (2011). Description And Ecotourism Principles. Erişim Adresi: http://www.ecotourism.org. Erişim Tarihi: 20.06.2019.
31. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
32. Yılmaz, H. (2008). Turizm Çeşitlendirmesi Kapsamında Ekoturizm’in Ürünü Olarak Tatil Çiftlikleri: Türkiye’deki Tatil Çiftliklerine Yönelik SWOT Analizi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı. Afyon.