Investigation of the Sportpersonship Behaviors of the Student Participating I-in the Summer Camps and Their Participation Motivation as of Some Variables

Öz

The aim of this study is to statistically determine the relationship between the sportspersonship behaviors of middle and high school students attending summer camps and their motivations to participate in sports, as well as to compare it with the variables of gender, grade level, number of siblings, and parents' educational status. The study was initiated with the voluntarily participation of a total of 391 students, including 208 young women (53.2%) and 183 young men (46.8%), who came to Altınoluk Social Facilities affiliated to Ankara Metropolitan Municipality for camping purposes, after obtaining the necessary permissions. The "Sportspersonship Behavior Scale in Physical Education Course Scale" was used to measure the sportspersonship motivations of the students participating in the study, and the " Participation Motivation Questionnaire Scale" was used to measure the motivations for participation in sports. As a result of the reliability test for the scales, the Cronbach Alpha coefficient of the BEDSDÖ was found to be .86, and for the IPSAS .81. When the sportspersonship scores of the students were compared with the gender, the scores of young female students were found to be higher than the young male students, there was no difference/ relationship between the students' sportspersonship scores and the variables of class levels, parents' education levels and number of siblings. A negative, low-level, significant relationship was found between the students' sportspersonship scores and their motivation to participate in sports scores. According to this result, as the sportspersonship levels of the participants increase, their motivation to participate in sports decreases or as their sportspersonship levels decrease, their motivation to participate in sports increases.

Anahtar Kelimeler

• sportpersonship
• fair-play
• motivation for participation in sport
• motivation

Yaz Kamplarına Katılan Öğrencilerin Sportmenlik Davranışlarının ve Spora Katılım Güdülerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı yaz kamplarına katılan ortaokul ve lise öğrencilerinin sportmenlik davranışları ile spora katılım güdüleri arasındaki ilişkiyi istatiksel olarak tespit etmek bunun yanında cinsiyet, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, anne-baba eğitim durumu değişkenleriyle karşılaştırmaktır. Çalışma, gerekli izinler alınarak, 2018 yaz döneminde Ankara Büyükşehir Belediyesine bağlı Altınoluk Sosyal Tesisleri’ne kamp amaçlı gelen 208 genç kadın (%53.2) ve 183 genç erkek (%46.8) toplam 391 öğrencinin gönüllü olarak katılımıyla başlatılmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin sportmenlik davranışlarını ölçmek amacıyla “Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranışı Ölçeği”, spora katılım güdülerini ölçmek amacıyla ise “Spora Katılım Güdüsü Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçekler için yapılan güvenirlik testi sonucunda BEDSDÖ’nin nin Cronbach Alpha katsayısı .86, SKGÖ’nin ise .81 bulunmuştur. Öğrencilerin sportmenlik puanları cinsiyetle karşılaştırıldığında genç kadın öğrencilerin puanları genç erkek öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur, öğrencilerin sportmenlik puanları ile sınıf düzeyleri, anne-baba eğitim durumları ve kardeş sayısı değişkenleri arasında fark/ilişki bulunamamıştır. Öğrencilerin spora katılım güdüsü puanları ile cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim durumu ve kardeş sayısı değişkenleri arasında fark/ilişki bulunmamıştır. Öğrencilerin sportmenlik puanları ile spora katılım güdüsü puanları arasında negatif yönde, düşük düzeyde, anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Bu sonuca göre katılımcıların sportmenlik düzeyleri arttıkça spora katılım güdüleri azalmaktadır veya sportmenlik düzeyleri azaldıkça spora katılım güdüleri artmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• sportmenlik
• fair-play
• spora katılım güdüsü
• motivasyon

Kaynakça

1. Baykal, B. (1978). Motivasyon kavramına genel bir bakış işyerinde motivasyon. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınevi.
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (25). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
3. Çumralıgil, B. ve Görücü, A. (2007). Örgütlenme yönetim biçimleriyle spor. Konya: Selçuk Üniversitesi Yayını.
4. Efe, Z. B. (2006). Okullar arası yarışmalara katılan 1. ve 2. kademe ilköğretim öğrencilerinin fair play davranışlarını sergileme sıklıkları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Erdemli, A. (1992). Fair play ve olimpizm, Spor Bilimleri II. Ulusal Kongresi Bildirileri (20-22 Kasım 1992, Hacettepe Üniversitesi, Ankara). Spor Bilimleri ve Teknolojisi Yay, Ankara: Onlar Ajans, 180.
6. Erdemli, A. (1996). İnsan, spor ve olimpizm. İstanbul: Sarmal Yayınevi, 151.
7. Esentürk, O. K., İlhan, E. L. & Çelik, O. B. (2015). Examination Of High School Students’ Sportsmanlike Conducts In Physical Education Lessons According To Some Variability. Science Movement and Health, 15 (2), 627-634.
8. Gill, D. (2000). Psychological dynamics of sport and exercise. Champaign, IL: Human Kinetics.

9. Gill, D. & Williams, L. (2008). Psychological dynamics of sport and exercise (3rd ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.
10. Gümüş, H., Saraçlı, S., Karakullukçu, Ö.F., Doğanay, G. ve Kurtipek, S. (2016). Orta Öğretim öğrencilerinde fair play kavramı. International Journal of Science Culture and Sport, 4 (2), 430-438.
11. Hardy, L., Jones, G. & Gould, D., (1997). Understanding psychological preparation for sport: theory and practice of elite performers. Chichester, West Sussex: John Wiley and Sons, 72-80.
12. Karaç, Y. (2017). Sporcu eğitim merkezlerindeki atletizm branşı öğrenci-sporcuların başarı algıları ile spora katılım güdülerinin incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çorum.
13. Katkat, D. (2010). Türk yazılı spor basınında futbol ve fair play. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7 (3), 0-0. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunibesyo/issue/28866/308780
14. Kayışoğlu, N. B., Altınkök, M., Temel, C. ve Yüksel, Y. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranışlarının İncelenmesi: Karabük İli Örneği. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1 (3), 865-874.
15. Kelecioğlu, H. (1992). Güdülenme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 175-181.
16. Koç, Y. (2013). Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranışı Ölçeği (BEDSDÖ): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 96-114. https://doi.org/.10.17556/erzief.319393
17. Koç, Y. ve Güllü, M. (2017). Lise öğrencilerinin beden eğitimi dersi sportmenlik davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15 (1), 19-30. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000304
18. Konter, E. (1995). Sporda motivasyon. İzmir: Saray Medikal Yayıncılık.
19. Loland, S. (2002). Fair play in sport: A moral norm system. London: Routledge.
20. Miller, B.W., Roberts, G.C. & Ommundsen, Y. (2004). Effect of motivational climate on sportspersonship among competitive youth male and female football players. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sport, 14, 193-202.
21. Murray, H.A. (1938). Explorations in personality. New York: Oxford Universty Press.
22. Ohbuchi, K. & Suzuki, M. (2003). Three Dimensions of Conflict Issuesand Their Effects on ResolutionStrategies in OrganizationalSettings, International Journal of Organizational Management, 14 (1), 61-73.
23. Oyar, Z.B., Aşçı, F.H., Çelebi, M. ve Mülazımoğlu, Ö. (2001). Spora Katılım Güdüsü Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 12 (2), 21-32.
24. Pehlivan, Z. (2004). Fair-Play kavramının geliştirilmesinde okul sporunun yeri ve önemi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Dergisi, 2 (2), 49-53.
25. Sirard, J. R., Pfeiffer, K. A. & Pate, R. R. (2006). Motivational factors associated with sports program participation in middle school children. Journal of Adolescent Health, 38, 696-703.
26. Şirin, E. F. (2008). Futbolcu kızların (12-15 yaş) spora katılım motivasyonlarının belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6 (1), 1-7.
27. Şirin, E. F., Çağlayan, H. S., Çetin, M. Ç. ve İnce, A. (2008). Spor yapan lise öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarına etki eden faktörlerin belirlenmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2 (2), 98-110.
28. Tanrıverdi, H. (2012). Spor ahlakı ve şiddet. The Journal of Academic Social Science Studies, 5 (8), 1071-1093.
29. Terzioğlu, A. E. (1992). Spor eğitiminde motivasyon kavramı. Atatürk Eğitim Fakültesi Spor Bilimleri Dergisi, 102, 11–13.
30. Tsai, E., & Fung, L. (2005). Sportspersonship in youth basketball and volleyball players. The Online Journal of Sport Psychology, 7 (2), 17.
31. Wankel, L. M. (1980). Involvement in vigorous physical activity: Considerations for enhancing self-motivation. In R. R. Danielson & K. F. Danielson (Eds), Fitness motivation: Proceedings of the Geneva Park workshop, 18-32.
32. Weinberg, R. S. & Gould, D. (2015). Spor ve egzersiz psikolojisinin temelleri (6). (M. Şahin ve Z. Koruç, Çev. Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Yıldıran, İ. (2004). Fair play kapsamı, Türkiye’deki görünümü ve geliştirme perspektifleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9 (4), 3-16.
34. Yıldıran, İ. (2005). Fair play eğitiminde beden eğitiminin rolü. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10 (1), 3-16.
35. Yıldırım, M. (2017). Üniversite takımlarında mücadele eden sporcuların spora katılım motivasyonlarına etki eden faktörlerin belirlenmesi (Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Örneği). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 41-51.