Yenilik Kaynaklarının Kullanılma Düzeyinde Beyaz Yakalılar Arasındaki Farklılıkların İncelenmesi

Öz

Örgütler kendilerini etkileyen iç ve dış çevresel faktörler altında varlıklarını sürdürme mücadelesi yaşarken tüm dünyayı saran gelişim ve değişim sürecinde güç sahibi olmaya çalışmaktadır. Bu süreçte örgütlerin rekabet şartlarını kendi lehine çevirmelerini sağlayacak ve işletmelerin rekabetçi gücünün temel dayanağı olacak itici bir unsur olarak yenilik kavramı akla gelmektedir. Örgütlerden beklenen; yeniliği tüm fonksiyonlarına yansıtmaya çalışmaları, bunun için yeterli kaynak ayırmaları ve uygulayacakları strateji ve politikalarını da bu doğrultuda şekillendirmeleridir. Örgütler için temel karar alıcılar olarak nitelendirilen beyaz yakalılar da yeniliğin oluşumuna katkıda bulunacaktır. Dolayısıyla, bu araştırma, yenilik kaynaklarını açıklamayı ve sınıflandırmayı, bu kaynakların beyaz yakalı çalışanlar tarafından kullanımını değerlendirmeyi ve bu kaynakların kullanımının beyaz yakalı çalışanların demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu bakış açısıyla araştırma ankastre mutfak ürünleri üretiminde Türkiye’de sektöründe lider bir işletmenin beyaz yakalı çalışanlarıyla yürütülmüştür. Araştırma kapsamındaki hipotezleri test etmek için t-testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Ayrıca, içsel ve dışsal yenilik kaynaklarının kullanım düzeyini ortaya koymak için ortalama ve standart sapma değerlerinden de yararlanılmıştır. Bu bağlamda araştırmanın bulgularına göre, içsel ve dışsal yenilik kaynaklarının kullanımının beyaz yakalı çalışanların demografik özelliklerine bağlı olarak herhangi bir farklılık göstermediği belirtilebilir. Diğer yandan araştırmada, beyaz yakalı çalışanların hem içsel hem dışsal yenilik kaynaklarını kullandığı görülmektedir

Anahtar Kelimeler

• Yenilik, Yenilik Kaynakları, İçsel Yenilik Kaynakları ve Dışsal Yenilik Kaynakları

Investigation of White Collar Differences between Levels of Innovation Sources of Use

Abstract

Organizations are trying to have the strength in the development and change process that spans the world while living struggle to survive under internal and external environmental factors that affects them. In this process, innovation concept comes to mind as a driving factor that enables to turn competitive conditions in organizations favor and that will be the fundamental basis of competitive strength. The thing expected from organizations is trying to reflect innovation into all functions, allocating sufficient resources for this and shaping their strategies and policies in this direction. White-collar employees who are considered as the main decision-makers for organizations will contribute to the formation of innovation. Therefore, this study aims to characterize and classify innovation resources, assess the usage of these resources by white-collar employees and try to find whether or not the usage of these resources differentiates due to the demographic characteristics of white-collar employees. From this view, this study is conducted with white-collar employees of an organization which is a sectorial leader of built-in appliances industry in Turkey. Within the context of study t-test and analysis of variance are used to test the hypothesis of the research. Also, mean and standard deviation values are used to see the usage level of internal and external innovation resources. In this respect, according to the findings, it can be said that there isn’t any differentiation in the usage of internal and external innovation resources due to the demographic characteristics of white-collar employees. On the other hand, it can be seen in the study that white-collar employees are using both internal and external innovation resources

Keywords

• Innovation, Innovation Resources, Internal Innovation Resources and External Innovation Resources

References

1. Aksüzek, S. (2008). İşletmelerde Rekabet Avantajı Olarak Yaratıcı Düşünceden Yararlanılması Üzerine Bir Araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniv. SBE, Ankara.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2004). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS Uygulamalı, İstanbul: Sakarya Kitabevi.
3. Aygen, S. (2006). İşletmelerde Yenilik Süreci Yönetiminde Örgüt Yapılarında ve Hizmet Tasarımlarında Yaşanan Dönüşümler: Antalya İli Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Ampirik Bir Araştırma ve Hizmet Tasarımı Önerisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniv. SBE, Konya.
4. Badran, I. (2007). Enhancing creativity and innovation in engineering education. European Journal of Engineering Education, 32(5), 573-585.
5. Buijs, J. (2007). Innovation leaders should be controlled schizophrenics. Creativity and Innovation Management, 16(2), 203-210.
6. Demirci, A. E. (2006). İşletmelerin Yenilik Faaliyetlerinde Şirketiçi Girişimciliğin Temel Faktör Olarak İncelenmesi: Türkiye ve Polonya’da Faaliyet Gösteren Büyük Ölçekli Kimya-İlaç Sektörü İşletmelerinde Karşılaştırmalı Durum Değerlendirmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
7. Durna, U. (2002). Yenilik yönetimi, Ankara: Nobel Yayınları.
8. Drucker, P. F. (2002). The discipline of innovation. Harvard Business Review, 80(8), 95-102.

9. Erdaş, D. K. (2010). Lider-üye mübadelesi, algılanan örgütsel destek ve öz denetim kişilik özelliğinin örgütsel vatandaşlık davranışları üzerindeki etkileri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
10. Flynn, M., Dooley, L. ve Cormican, K. (2003). Idea management for organisational inovation, 7(4), 417-442.
11. Fritsch, M. ve Slavtchev, V. (2007). Universities and innovation in space. Industry ve Innovation, 14(2), 201-218.
12. Gellynck, X., Vermeire, B. ve Viaene, J. (2007). Innovation in food firms: contribution of regional networks within the international business context. Entrepreneurship ve Regional Development, 19(3), 209-226.
13. Güleş, H. K. ve Bülbül, H. (2004). Toplam kalite yönetiminin işletmelerde yenilik çalışmalarına katkıları. Gazi Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 1, 115-129.
14. Hashem, G. ve Tann, J. (2007). The adoption of ISO 9000 standards within the Egyptian context: A diffusion of innovation approach. Total Quality Management ve Business Excellence, 18(6), 631-652. Hoed, R. V. (2007). Sources of radical technological innovation: the emergence of fuel cell technology in the automotive industry. Journal of Cleaner Production, 15, 1014-1021.
15. İraz, R. (2005). Yaratıcılık ve yenilik bağlamında girişimcilik ve KOBİ’ler. Konya: Çizgi Kitabevi.
16. Karaöz, M. ve Albeni, M. (2003). Ekonomik kalkınma ve modern yenilik teorisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8(3), 191-210.
17. Kleinknecht, A., Van Montfort, K. ve Brouwer, E. (2010). The non-trivial choice between innovation indicators. Economics of Innovation and New Technology, 11(2), 109-121.
18. Koç, T. (2007). Organizational determinants of innovation capacity in software companies. Computers ve Industrial Engineering, 53, 373–385.
19. Koçel, T. (2001). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Yayınları.
20. Kuratko, F. D., Ireland, R. D. ve Hornsby, S. J. (2001). Improving firm performance through entrepreneurial actions: Acordia's corporate entrepreneurship strategy. Academy ot Managemeni Executive. 15(4), 60-71.
21. Koç, K. ve Mente, A. (2007). İnovasyon kavramı ve üniversite-sanayi-devlet işbirliğinde üçlü sarmal modeli. Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar e-dergisi, 1-18.
22. Mantovani, A. (2006). Complementarity between product and process innovation in a monopoly setting. Economics of Innovation and New Technology, 15(3), 219-234.
23. Moura, E. S. P. ve Abrunhosa, A. (2007). The role of TQM practices in technological innovation: The Portuguese footwear industry case. Total Quality Management ve Business Excellence, 18(1), 57-66.
24. Nolas, S. M. (2006). Learning as support for organizational innovation: Possibilities and limitations. World Futures: The Journal of General Evolution, 62(3), 240-260.
25. Oğuztürk, B. S. (2003). Yenilik kavramı ve teorik temelleri. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8(2), 253-273.
26. Pianta, M., ve Vaona, A. (2007). Innovation and productivity in European Industries. Economics of Innovation and New Technology, 16(7), 485-499.
27. Potts, J. ve Mandeville, T. (2007). Toward an evolutionary theory of innovation and growth in the service economy. Prometheus, 25(2), 147-159.
28. Porter, M. (2010). Rekabet üzerine. İstanbul: Optimist Yayınları.
29. Reichstein, T. ve Salter, A. (2006). Investigating the sources of process innovation among UK manufacturing firms. Industrial and Corporate Change, 15(4), 653–682.
30. Savaşçı, İ. ve Kazançoğlu, Y. (2004). Firmaların yenilik yaratma sürecinde serbest bölgelerin rolü. 3. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi.
31. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2006). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Ülgen, H. ve Mirza, K. (2010). İşletmelerde stratejik yönetim. İstanbul: Beta Yayınları.
33. Warrian, P. ve Mulhern, C. (2005). Knowledge and innovation in the interface between the steel and automotive industries: The case of Dofasco. Regional Studies, 39(2), 161-170.
34. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri, Ankara: Detay Yayıncılık.
35. Zahra, A. S. (1996). Goverance, ownership, and corporate entrepreneurship: The moderating impact of industry technological opportunities. Academy of Management Journal, 39(6), 1713-1735.
36. Zerenler, M., Türker, N. ve Şahin, E. (2007). Küresel teknoloji, araştırma-geliştirme (Ar-Ge) ve yenilik ilişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 653-667.