1993 yılında Kağıthane Belediyesi’nden 340 işçinin işten çıkarılması, sendikal yapıların ve yerel yönetimlerin iç içe geçtiği önemli bir kriz dönemini işaret etmektedir. İşçilerin kurduğu Direniş Komitesi, toplumsal hareketlerin organizasyonu ve dayanışması açısından dikkat çekici bir örnek sunmuştur. Direnişin ilk günlerinden itibaren işçiler, mahallelerde bilgilendirme çalışmaları yapmış, demokratik kitle örgütleriyle ilişkiler kurmuş ve medya desteği sağlamaya çalışmıştır. İşçilerin mücadelesi, Tilly’nin toplumsal hareket teorisinde belirttiği birçok özelliğin yanı sıra "kampanya" özelliğini taşıyarak geniş bir kitleye ulaşma çabasını yansıtmaktadır. Ayrıca, işçilerin direnişini bastırmak amacıyla polis müdahaleleri gerçekleşmiş, bu da toplumsal hareketin geniş kesimlere duyurulmasına yol açmıştır. Kağıthane işçilerinin mücadelesi sadece yerel bir işçi direnişi değil, aynı zamanda Türkiye işçi sınıfı mücadelesi için de önemli bir sembol olmuştur. Ancak bu toplumsal hareketin uzun vadeli başarısı, siyasi ve ekonomik dinamikler nedeniyle sınırlı kalmıştır. Direniş, toplumsal hareketlerin dayanışma, örgütlenme ve direnç gerektiren süreçler olduğunu göstermiştir ve işçi sınıfının örgütlenmesinin önemini vurgulamıştır. Bu çalışma yapılan görüşmeler temelinde, literatürün ve basılı yayının analizi üzerinden hareketle Kağıthane işçilerinin direnişlerini ortaya koymakta ve bu direnişin bir toplumsal hareket olduğunu ileri sürmektedir.
The dismissal of 340 workers from Kağıthane Municipality in 1992 marked a significant crisis in which union structures and local governments were intertwined. The Resistance Committee established by the workers has provided a remarkable example regarding the organization and solidarity of social movements. From the first days of the resistance, workers have carried out information activities in the neighborhoods, established relations with democratic mass organizations and tried to gain media support. The workers' struggle, besides many features that Tilly stated in his social movement theory, reflects the "campaign" feature and the effort to reach a wide audience. In addition, police interventions were carried out to suppress the workers' resistance, which led to the social movement being announced to a wider audience. The struggle of Kağıthane workers was not only a local worker resistance but also an important symbol of the working-class struggle in Turkey. However, the long-term success of this social movement was limited due to political and economic dynamics. The resistance has shown that social movements are processes that require solidarity, organization and resistance, and has emphasized the importance of organizing the working class. This study reveals the resistance of Kağıthane workers based on the interviews and the analysis of literature and printed publications and argues that this resistance is a social movement.
Primary Language | Turkish |
---|---|
Subjects | History of The Republic of Turkiye |
Journal Section | research Article |
Authors | |
Publication Date | March 27, 2025 |
Submission Date | September 19, 2024 |
Acceptance Date | December 19, 2024 |
Published in Issue | Year 2025 Volume: 10 Issue: 1 |
This work is licensed under a Creative Commons BY-NC-SA 2.0 (Attribution-Non Commercial-Share Alike).