Detection of Echinococcus spp. Coproantigens in Dogs in Van Province Using the ELISA Method

Abstract

This study was carried out to determine the prevalence of Echinococcus spp. in stray dogs in Van province by copro-antigen ELISA. Fecal samples were obtained from 150 dogs. Firstly, it was examined for Taenia spp. eggs by zinc sulphate flotation technique. After that presence of Echinococcus spp. coproantigens was examined by coproantigen ELISA test using a commercial coproantigen ELISA kit (Combined kit) (COMBINED BIOTECH CO., LTD, Shenzhen, P. R. China). 15.3% of the dogs were infected with Taenia spp. The prevalence of Echinococcus spp. coproantigen in dogs was 29.3%. In the fecal examination, dogs were also found to be infected with Toxascaris leonina (13.3%), Toxocara canis (11.3%), Ancylostoma caninum (2.6%) and Trichuris vulpis (0.6%). This study is the first to investigate of Echinococcus spp. in dogs in Van using the coproantigen ELISA technique.

Keywords

• Coproantigen ELISA
• Dogs
• Echinococcus spp.
• Prevalence
• Van

Van İlinde Köpeklerde Echinococcus spp. Koproantijenlerinin ELISA Yöntemi ile Belirlenmesi

Abstract

Bu çalışma, Van ilinde sokak köpeklerinde Echinococcus spp.’nin yayılışını koproantijen ELISA yöntemi ile tesbit etmek amacıyla yapılmıştır. Toplam 150 köpek dışkısı önce Taenia spp. yumurtaları yönünden çinko sülfat flotasyon metoduyla muayene edilmiştir. Dışkı örneklerinde Echinococcus spp.’nin koproantijenlerinin varlığı ticari bir koproantijen ELISA kiti kullanılarak (Combined kit) (COMBINED BIOTECH CO., LTD, Shenzhen, P. R. China) incelenmiştir. Köpeklerin % 15.3’ünün Taenia spp. ile enfekte olduğu tespit edildi. Köpeklerde Echinococcus spp’nin. koproantijen prevalansı % 29.3 oranında bulundu. Dışkı muayenesinde köpeklerin Taenia spp. haricinde Toxascaris leonina (% 13.3), Toxocara canis (% 11.3), Ancylostoma caninum (% 2.6) ve Trichuris vulpis (% 0.6) ile de enfekte olduğu görülmüştür. Bu çalışma Van’da köpeklerde Echinococcus spp.’nin koproantijen ELISA tekniği ile araştırıldığı ilk çalışmadır.

Keywords

• Koproantijen ELISA
• Köpek
• Echinococcus spp.
• Prevalans
• Van

References

1. Aciöz M (2008). Muş ve yöresinde Echinococcus granulosus yaygınlığının PCR yöntemi ile araştırılması. Doktora Tezi, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas, Türkiye.
2. Atas AD, Ozcelik S, Saygi G (1997). Sivas sokak köpeklerinde görülen helmint türleri, bunların yayılışı ve halk sağlığı yönünden önemi. Türkiye Parazitol Derg, 21 (3), 305-09.
3. Aycicek H, Sarimehmetoglu O, Tanyüksel M, Ozyurt M, Gun H (1998). Distribution and public health importance of intestinal helminths in stray pups in Keçiören area, Ankara. Türkiye Parazitol Derg, 22 (2), 156-58.
4. Aydenizoz M (1997). Helminthological investigations of dogs in Konya province. Türkiye Parazitol Derg, 21 (4), 429-434.
5. Beiromvand M, Akhlaghi L, Massom SHF et al. (2013). Prevalence of zoonotic intestinal parasites in domestic and stray dogs in a rural area of Iran. Preventive Vet Med, 109, 162– 167.
6. Benito A, Carmena D, Joseph L, Martinez J, Guisantes JA (2006). Dog echinococcosis in northern Spain: Comparison of coproantigen and serum antibody assays with coprological exam. Vet Parasitol, 142, 102–111.
7. Boga B (2012). Aydın yöresindeki köpeklerde Echinococcus granulosus yaygınlığının polimeraz zincir reaksiyonu ile belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aydın, Türkiye.
8. Buishi IE, Njoroge EM, Bouamra O, Craig PS (2005). Canine echinococcosis in northwest Libya: assessment of coproantigen ELISA, and a survey of infection with analysis of risfactors. Vet Parasitol, 130, 223–232.

9. Christofi G, Deplazes P, Christofi N (2002). Screening of dogs for Echinococcus granulosus coproantigen in a low endemic situation in Cyprus. Vet Parasitol, 104, 299–306.
10. Chobanov RE, Salekhov AA, Iskenderov VS, Alieva TI, Dzhafarova IA (1991). Epidemiology of echinococcosis under conditions of transhumant husbandry in Azerbaijan. Veterinariy, Moskova, 12, 33-34.
11. Dakkak A (2010). Echinococcosis/hydatidosis: A severe threat in Mediterranean countries. Vet Parasitol, 174, 2–11.
12. Dar FK, Alkarmi T (1997). Public health aspects of cystic echinococcosis in the Arab countries. Acta Tropica, 67, 125-132.
13. Demirkazik M, Koltas IS, Aktas H, Kocaciftci I (2007). Investigation of the Presence of Echinococcus granulosus Antigen in the Feces of Stray Dogs in Adana Province. 15th National Parasitology Congress, November 18-23, Kayseri and Ürgüp. Abstract Book, p. 237.
14. Deplazes P, Jimenez SP, Gottstein B, Skaggs J, Eckert J (1994). Detection of Echinococcus coproantigens in stray dogs of northern Spain. Appl Parasitol, 35, 297–301.
15. Deplazes P, Guscetti F, Wunderlin E (1995). Endoparasitenbefall bei Findel- und Verzicht-Hunden in der Südschweiz. Schweiz Arch Tierheilk, 137, 172–179.
16. Deplazes P, Alther P, Tanner I, Thompson RC, Eckert J (1999). Echinococcus multilocularis coproantigen detection by enzymelinked immunosorbent assay in fox, dog, and cat populations. J Parasitol, 85, 115–121.
17. Deplazes P (2006). Helminthosen von hund and katze. In: Schnieder, T. (Ed). Veterinarmedizinishe Parasitologie. (pp. 444–518). Parey, Stuttgard.
18. Doganay A (1983). Ankara köpeklerinde görülen helmint türleri, bunların yayılışı ve halk sağlığı yönünden önemi. Int J Parasitol, 30 (4), 550-561.
19. El-Shehabi FS, Kamhawi SA, Schantz PM, Craig PS, Abdel-Hafez SK (2000). Diagnosis of canine echinococcosis: comparison of coproantigen detection with necropsy in stray dogs and red foxes from northern Jordan. Parasite. 7, 83–90.
20. Fok E, Szatmári V, Busák K, Rozgonyi F (2001). Prevalence of intestinal parasites in dogs in some urban and rural areas of Hungary. Vet Q, 23 (2), 96-98.
21. Gurler AT, Bolukbas CS, Pekmezci GZ, Umur S, Acici M (2015). Nematode and cestode eggs scattered with cats-dogs feces and significance of public health in Samsun, Turkey. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 62, 23-26.
22. Guzel M, Yaman M, Koltas IS, Demirkazik M, Aktas H (2008). Detection of Echinococcus granulosus coproantigens in dogs from Antakya Province, Turkey. Helminthologia, 45, 3, 150 – 153.
23. Huang Y, Yi DY, Liu LL et al. (2014). Echinococcus infections in Chinese dogs: a comparison of coproantigen kits. J Helminthol. 88, 189–195.
24. Ipek DN, Kochan A (2017). Diyarbakır İlinde Sokak köpeklerinde Görülen Mide Bağırsak Helmintleri Harran Üniv Vet Fak Derg, 6 (2), 133-137.
25. Karamon J, Sroka J, Dabrowska J et al. (2019). First report of Echinococcus multilocularis in cats in Poland: a monitoring study in cats and dogs from a rural area and animal shelter in a highly endemic region. Parasites Vectors, 12 (1), 313.
26. Kozan E, Sevimli FK, Birdane FM (2007). Afyonkarahisar ve Eskişehir İllerindeki Sokak Köpeklerinde Görülen Gastrointestinal Cestod ve Nematod Enfeksiyonları. Türkiye Parazitol Derg, 31 (3), 208-211.
27. Lahmar S, Boufana B, Bradshaw H, Craig PS (2007). Screening for Echinococcus granulosus in dogs: Comparison between arecoline purgation, coproELISA and coproPCR with necropsy in pre-patent infections. Vet Parasitol, 144, 287-292.
28. Lopera L, Moro PL, Chavez A et al. (2003). Field evaluation of coproantigen enzyme linked immunosorbent assay of canine echinococcosis in rural Andean village in Peru. Vet Parasitol, 117, 37-42.
29. Merdivenci A (1963). Türkiye’de tilki (Vulpes vulpes)lerde ilk helmintolojik araştırma ve ilk Echinococcus multilocularis (Leuckart,1864) Vogel,1965 olayı. Türk Vet Hek Dern Derg, 33, 290-296.
30. Moro LP, Lopera L, Bonifacio N et al. (2005). Risk factors for canine echinococcosis in an endemic area of Peru. Vet Parasitol, 130, 99 – 104.
31. Oguz B, Ozdal N, Kılınç OO, Deger MS (2018). Preliminary studies on the prevalence and genotyping of Echinococcus granulosus infection in stray dogs in Van Province, Turkey J Vet Res, 62, 497–502.
32. Orhun R, Ayaz E (2006). Van yöresi köpeklerinde bulunan endo parazitler ve halk sağlığı önemi. Türkiye Parazitol Derg, 22 (2), 156-158.
33. Oge H, Oge S, Gonenc B, Sarimehmetoglu O, Ozbakis G (2017). Coprodiagnosis of Echinococcus granulosus infection in dogs from Ankara, Turkey, Vet Parasitol, 242, 44-46.
34. Oter K, Bilgin Z, Tinar R, Tüzer E (2011). Tapeworm infections in stray dogs and cats in İstanbul, Turkey. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 17 (4), 595-599.
35. Saygi G (1998). Temel Tıbbi Parazitoloji. Esnaf Ofset Matbaacılık, Sivas, 158-163.
36. Seres RS, Avram E, Cozma V (2010). Coproantigen prevalence of Echinococcus spp. in rural dogs from Northwestern. Sci Parasitol, 11 (3), 165-169, September.
37. Seres S, Cozma V (2008). Detection of Echinococcus coproantigens by enzyme-linked immunosorbent assay in foxes from The North – West Of Romania. Lucr. Stiint. Med. Vet., 16, 388-394.
38. Sivashi MR, Motamedi GR (2006). Evaluation of a coproantigen enzyme-linked immunosorbent assay for the diagnosis of canine echinococcosis in Iran. Helminthologia, 43, 17-19.
39. Sahin I, Ekinci N, Sen I, Ozcan M, Godekmerdan A (1993). Kayseri yöresi köpeklerinde Echinococcus granulosus (Batsch, 1786) ve diğer parazitlerin yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 17 (3-4), 69-76.
40. Senlik B (2013). Echinococcosis. In “Veteriner Hekimliğinde Parazit Hastalıkları. MA Özcel (Ed). (ss. 1195-1206). İzmir Türkiye Parazitol Derneği, İzmir.
41. Senlik B (2004). Echinococcosisde Hayvanlarda Tanı. (Ed) Altıntaş N, Tınar R, Çoker A. (ss. 295-316). Hidatiloji Derneği, İzmir.
42. Tasan E (1984). Elazığ kırsal yöre köpeklerinde helmintlerin yayılışı ve insan sağlığı yönünden önemi. Doğa Bil Derg, 8, 160-167.
43. Tinar R, Coskun SZ, Dogan H, Demir S, Akyol CV (1989). Aydın L. Bursa yöresi köpeklerinde görülen helmint türleri ve bunların yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 13 (3-4), 113-120.
44. Tinar R (2006). Helmintoloji. (Ed) Tınar, R No: 965 1. Baskı. Nobel Yayın, Ankara.
45. Umur S, Arslan MO (1998). The prevalence of helminths in stray dogs in Kars district. Türkiye Parazitol Derg, 22 (2), 188-193.
46. Umur S (2003). Prevalence and economic importance of cystic echinococcosis in slaughtered ruminants in Burdur, Turkey. J Vet Med, 50 (5), 247–252.
47. Uner A (1989). İzmir ve civarında köpeklerde Echinococcus granulosus (Batsch, 1786) Rudolphi üzerindeki araştırmalar. Türkiye Parazitol Derg. 13 (3-4), 103-112.
48. Unlu H, Eren H (2007). Aydın yöresi sokak köpeklerinde dışkı bakısına göre saptanan mide ve bağırsak helmintleri. Türkiye Parazitol Derg, 31 (1), 46-50.
49. Zariffard MR, Deplazes P, Basher N, Motamedi GR, Nazari JH (1999). Detection of Echinococcus granulosus in carnivores in Iran. Arch Int Hidatidol, 23, 264.
50. Zare-Bidaki M, Mobedi I, Naddaf SR et al. (2009). Prevalence of Echinococcus spp. Infection Using Coproantigen ELISA among Canids of Moghan Plain, Iran. Iranian J Publ Health, 38 (1), 112-118.
51. Zeybek H, Tatar M, Tokay A (1992). Parasites and their prevalence in rural dogs in the Ankara regio. Etlik Vet Mikrobiyol Derg, 7 (2), 17-27.