Yoğun Bakım Ünitelerinde Görülen Hastane Enfeksiyonları ve Alınması Gereken Önlemler

Öz

Yoğun bakım ünitelerindeki teknolojik gelişmelere rağmen enfeksiyon önemli bir sorun olmaya de- vam etmektedir. Hastalarda enfeksiyon gelişme- sinde en önemli olay normal konakçı savunma mekanizmalarının bozulmasıdır. Özellikle 72 saat- ten daha uzun süre kalan hastaların önemli bir kısmında kolonizasyon olur. Bu ünitelerde enfek- siyon riski genel servislere oranla 5-10 kat daha yüksektir. Yoğun bakımda kazanılmış enfeksiyon- lar arasında en sık olanları solunum sistemi (%31), idrar yolları (%24), septisemi (%16) ve cer- rahi yara (%8) enfeksiyonlarıdır. Bu enfeksiyonlar yoğun bakım hastalarında konakçı savunma me- kanizmalarının mekanik ventilasyon, mesane ka- teterizasyonu, vasküler giriş kullanımı, kar- diyovasküler monitörizasyon ve cerrahi ile etkilen- mesi sonucu gelişir

Anahtar Kelimeler

• Çapraz enfeksiyon/koruma ve kontrol, yoğun bakım ünitesi

Nosocomial Infections in Intensive Care Units: How To Take Preventive Measures

Abstract

Infection continues to be an important trouble in despite of the technological developments in intensive-care units. Destruction of normal host defence mechanism is the most important case of infection for patients. Colonization occurs espe- cially in an important part of patients who stay more than 72 hours. The risk of infection in these units is 5-10 times higher when compared to gen- eral services. The most freguent infections among the ones acquired in intensive-care are respirato- ry system (31%), urethra (24%), septicemia (16%), and surgical sore (8%). These infections occurs in intensive-care patients those host defence mechanisms are effected because of mechanical ventilation, bladder catheterisation, using of vasculary access, cardiovasculary moni- toring and surgery

Keywords

• Cross infection/etiology/prevention & control, intensive care units

References

1. Parlar S, Ovayolu N, Bozkurt Aİ. Yoğun bakım üni- telerinde çalışan hemşirelerin el hijyeni, eldiven giy- me ve antiseptik kullanımı konusundaki bilgi, tu- tum ve uygulamaları. Hemşirelik Forumu 2003; 6:60-8.
2. Akgün S, Kısa A. Başkent üniversitesi hastanesi hemşirelerinin hastane enfeksiyonları ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları üzerine bir araştırma. Hasta- ne Yönetimi Dergisi 1999;3:37-42.
3. Çalangu S. Hastane enfeksiyonlarının önemi. Has- tane İnfeksiyonları Dergisi 1997;1:5-7.
4. Akdeniz S. Yoğun bakımda enfeksiyon kontrol hemşiresinin rolü. Yoğun Bakım Dergisi 2002;2:9-13.
5. Trilla A. Epidemiology of nosocomial infectios in adult intensive care units. Available from: http://www.os.dhhs.gov.
6. Sayek İ. Yoğun bakım infeksiyonları ve korunma. In: Akalın HE, editör. Hastane infeksiyonları. 1. Bas- kı. Ankara: Feryal Matbaası; 1993. s. 206-13.
7. Şahinoğlu AH. Yoğun bakım sorunları ve tedavileri. 1. Baskı. Ankara: Türkiye Klinikleri Yayınevi; 1992.
8. Özcan PE, Esen F. Yoğun bakımda nozokomiyal pnömoni. Aktüel Tıp Dergisi (Hastane Enfeksiyon- ları Özel Sayısı/2) 2002;7:37-40.

9. Akalın H. Nozokomiyal pnömoni. Hastane İnfeksi- yonları Dergisi (Hastane Enfeksiyonları Eğitim Programı Özel Sayısı) 2001;5:241-50.
10. Hastane enfeksiyonları. Available from: http:// www.infeksiyon.org.
11. Çelik S, Aksoy G. Yoğun bakım ünitelerinde enfek- siyon kontrolü. Yoğun Bakım Hemşireleri Dergisi 2001;5:16-23.
12. Edward S. Wong MD, Thomas M, Hooton MD.. Guideline for prevention of catheter-associated uri- nary tract ınfections. Available from: http://www.cdc.gov/ncidod.
13. Aygün P. Üriner kateter enfeksiyonlarının önlenme- sinde hemşirenin rolü. Hastane İnfeksiyonları Der- gisi (Hastane Enfeksiyonları Eğitim Programı Özel Sayısı) 2001;5:262-5.
14. Bakır M. Üriner kateter infeksiyonlarının önlenmesi ve tedavide temel prensipler. Yoğun Bakım Dergisi 2002;2:106-15.
15. Özsüt H. Hastane kaynaklı üriner sistem infeksi- yonları. In: Günaydın M, Esen Ş, Saniç A, Leblebici- oğlu H, editörler. Sterilizasyon dezenfeksiyon ve hastane infeksiyonları. 1. Baskı. İstanbul: Deomed Medikal Yayıncılık; 2002. s. 229-257.
16. Öztürk R, Leblebicioğlu H. Nozokomiyal damar içi kateter infeksiyonları ve kontrolü. Aktüel Tıp Der- gisi 2002;7:41-53.
17. Mckinley S, Mackenzie A, Finfer S, Ward R, Penfold J. Incidence and predictors of central venous catheter related infection in intensive care patients. Available from: http://www.aaic.net.au/Article.
18. Catheter-related sepsis. Available from: http://www.manbit.com.
19. Dikiş D. Vasküler kateter infeksiyonlarının önlen- mesinde hemşirenin rolü. Hastane İnfeksiyonları Dergisi (Hastane Enfeksiyonları Eğitim Programı Özel Sayısı) 2001;5:255-61.
20. Leblebicioğlu H, Öztürk R. Santral venöz kateter ilişkili infeksiyonlar. Yoğun Bakım Dergisi (I. Yoğun Bakım İnfeksiyonları Simpozyumu) 2002;2:97-105.
21. Aydın AF. İntravasküler kateter enfeksiyonları. Available from: http://www.infeksiyon.org.
22. Çağatay A, Güloğlu R. Cerrahi alan, yanık yara in- feksiyonları ve kontrolü. Aktüel Tıp Dergisi 2002; 7:19-29.
23. Yılmaz Z, Ok E. Cerrahi infeksiyonlar. In: Değerli Ü, Bozfakıoğlu Y, editörler. Genel cerrahi. 7. Baskı. İs- tanbul: Nobel Tıp Kitabevi; 2002. s. 37-48.
24. Karaman R. Yoğun bakım hemşiresinin rolü. Yoğun Bakım Dergisi 2002;2:5-8.