Research Article

Sanat Eseri İzleme Yöntemlerinde Dijitalizm ve Müzecilik

Number: Sanatta Dijitalizm Özel Sayısı November 28, 2024
EN TR

Sanat Eseri İzleme Yöntemlerinde Dijitalizm ve Müzecilik

Öz

2020 yılına kadar tercihen kullandığımız ve hatta bazen çok da tercih etmediğimiz dijital araçlar tüm dünyayı saran Covid-19 pandemisi sebebiyle hayatımızın her alanına derinlemesine nüfuz etti. Firmalar toplantılarını, okullar derslerini çevrimiçi yöntemlerle ve dijital iletişim araçları üzerinden yaparken müzeler ve galeriler de sergileme yöntemlerini yeni çağa uyumlu hale getirme konusunda oldukça hızlı bir gelişim gösterdi. Dijital metotlarla alışkanlıklarımıza bağlı günlük hayat ve iş hayatımızı sürdürmeye çabalarken, yapma, görme, bilme, öğrenme, yaşama ve sevme biçimlerimiz de dijitale uyumlu hale gelerek dönüştü. Kültürel ve sosyal bağlamda insan davranışına bağlı değişimler gösteren yeni sergileme yöntemleri deneyimlere bağlı olarak sürekli revize edilmeye devam ediyor. Dijital dönüşüm olgusuna baktığımızda, dijital kültürün ilerlediğini ve insan yaşamının merkezinde yer alması nedeniyle dünya çapında hızla yayıldığını ve yapay zekanın da yükselişiyle sanat üretim yöntemleri konusunda da değişimler olduğunu görüyoruz. Bu çalışmada dijital çağda müzelerin ve sanat galerilerinin dönüşüm süreçleri ve yeni sergileme yöntemleri üzerine geçmişe dönük bir araştırma yapılacaktır. Ayrıca günümüzdeki yeni nesil sergileme araçlarıyla çalışan dünyanın farklı yerlerinden önce çıkan sergilerden ve müzelerden, sergileme örnekleri verilirken teknolojinin sanatla ilişkisi ortaya konacaktır.

Anahtar Kelimeler

Sanat , Müzecilik , Sergileme Yöntemleri , Dijitalleşme

References

  1. Adams, L. S. (2014). Italian Renaissance art. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429495113
  2. Akçaova, A. ve Köse Doğan, R. (2020). Dijital çağda müzecilik anlayışına yenilikçi yaklaşımlar. İda: International Design and Art Journal, 2(1), 67-79.
  3. Aydoğan, D., Yengin, D. ve Bayrak, T. (2022). Sanatın hibrit gerçeklik alanı: ‘Metaverse’. Yedi Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 28, 53-66. https://doi.org/10.17484/yedi.1028845
  4. Azuma, R. T. (1999). A survey of augmented reality. Presence: Teleoperators and virtual environments, (s. 355–385) içinde. MIT Press.
  5. Brooks, J. (2019). Promises of the virtual museum. XRDS, 25, 2(Winter 2018), 46–50. https://doi.org/10.1145/3301483
  6. Grassi, J. (2022). TeamLab borderless: The role of play in immersive, interactive installations. [Yüksek Lisans Tezi, Concordia university].
  7. Hoffmann, D. L. (2018) U-Th dating of carbonate crusts reveals the neandertal origin of Iberian cave art. Science, 359, 912-915. http://doi.org/10.1126/science.aap7778
  8. Hutson J. (2024, Haziran 10). Art and the metaverse. Groove Art Online. https://www.oxfordartonline.com/groveart/view/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao-9781884446054-e-90000372225.
  9. ICOM, (2022). Museum definition, https://icom.museum/en/resources/standards-guidelines/museum-definition/
  10. Kabassi, K. (2017). Evaluating websites of museums: State of the art. Journal of Cultural Heritage, 24, 184-196.
APA
Çakan, A., & Batu, T. (2024). Sanat Eseri İzleme Yöntemlerinde Dijitalizm ve Müzecilik. Yedi, Sanatta Dijitalizm Özel Sayısı, 375-387. https://doi.org/10.17484/yedi.1496522

Cited By