Metal Kıvılcım Etkisi ile Seramik Yüzeylerde Doku Araştırmaları

Bu çalışma, Amerikalı cam sanatçısı Alex Gabriel Bernstein tarafından geliştirilen ve cam yüzeylere uygulanan Bernsteining yönteminden esinle, bu yöntemin seramik yüzeylere uygulanabilirliğini araştırmaktadır. Metal taşlama işlemi sırasında açığa çıkan kıvılcımların cam yüzeye tutunmasıyla oluşan bu özgün teknik, bu araştırmada seramik sırlarının camsı doğasından hareketle Metal Kıvılcım Tekniği olarak yeniden yorumlanmıştır. Araştırma kapsamında dört farklı seramik bünye (döküm çamuru, beyaz, kırmızı ve şamotlu çamur) üzerinde borlu ve kurşunlu düşük dereceli sırlar kullanılarak deneysel uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Küçük ölçekli test plakalarında yapılan ön denemelerin ardından, sırlı ve sırsız seramik formlar üzerinde uygulamalar sürdürülmüş olup kıvılcımın yüzeye tutunma karakteri, füzyon davranışı ve optik etkileri gözlemlenmiştir. Deneysel süreç, küçük ölçekli yüzey testlerinden form bütünlüğüne sahip nesnelere genişletilerek ilerletilmiş; kıvılcım yoğunluğu, metalik yansıma derecesi ve yüzey dokusu karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Elde edilen bulgular, çalışmanın çağdaş seramik sanatında metal, ışık ve ısı etkileşimini temel alan yeni ve özgün bir yüzey estetiği önerdiğini ve cam–seramik arasındaki disiplinlerarası geçişliliği deneysel olarak somutlaştırdığını göstermektedir. Bu bağlamda araştırma, yüzey malzemesi, sır bileşimi ve ısıl etkileşimlerin yönlendirilebilirliğini vurgulayarak seramik sanatında teknik ve estetik açıdan yeni bir çalışma ekseni önermektedir.

This study investigates the applicability of the Bernsteining technique, originally developed and applied by the American glass artist Alex Gabriel Bernstein to glass surfaces, to ceramic materials. The method, in which sparks generated during metal grinding adhere to the glass surface through localized high-temperature fusion, is reconsidered in this research as the Metal Spark Method, based on the glass-like structure of ceramic glazes. The experimental process involved four different ceramic bodies (casting slip, white clay, red clay, and grogged clay) coated with boron- and lead-based low-temperature glazes. Following preliminary trials on small test tiles, applications were extended to both glazed and unglazed ceramic forms, enabling systematic observation of spark adhesion, fusion behaviour, metallic surface density, and optical effects. The progression from small-scale surface tests to fully formed ceramic objects allowed comparative evaluation of spark intensity, reflectivity, and textural variation. The findings indicate that the method offers a new aesthetic grounded in the interaction of metal, light, and heat, affirming experimental transitivity between glass and ceramic materials. In this context, the study emphasizes controllability of surface responses through glaze composition, firing temperature, and spark parameters, positioning the Metal Spark Method as a technically and visually innovative surface approach within contemporary ceramic art.