MANOL UDLARININ YAPISAL FİZİKSEL VE MALZEME ÖZELLİKLERİNİN ARAŞTIRILMASI

Öz

Çalgı yapım tarihinde önemli bir yere sahip olan Manol Emmanuel Venios, ud yapımında dünyaca tanınan bir yapımcıdır. Çalgı yapımına 1870 yılında başladığı bilinen Manol’ u, diğer yapımcılardan ayıran en belirgin özelliği ud yapımında kullandığı ve kendine has geliştirdiği yapısal, fiziksel tekniklerdir. Geçmişten günümüze ulaşan hala değerini koruyan Manol yapımı udlar icracılar tarafından kullanılmakta, müze ve koleksiyonlarda yer almakta ayrıca bilimsel çalışmalarla incelenmektedir. Bu makale, Manol’ un ud yapımında kullandığı teknikler ile çalgıların yapısal, fiziksel ve malzeme niteliklerini inceleyerek, kendine özgü geliştirdiği teknik özelliklerinin tespit edilmesini amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ud
• Manol
• lutiye
• Organoloji

STRUCTURAL, PHYSICAL AND MATERIAL PROPERTIES OF MANOL OUDS

Abstract

Manol Emmanuel Venios, who has an important place in the history of instrument making, is a world-renowned luthier in oud production. The most distinctive feature of Manol, who is known to have started making instruments in 1870, from other producers is the structural and physical techniques he used and developed uniquely. Manol-made ouds, which have survived from the past and still preserve their value, are used by performers, are included in museums and collections, and are also studied by scientific studies. This article aims to determine the technical features that Manol has developed by examining the techniques used in making ouds and the structural, physical and material qualities of the instruments.

Keywords

• Oud
• Manol
• luthier
• Organoloji

References

1. Arslan, A. A. (2022). Manol, Onnik, Kapudağlı İlya Yapımı Udların Yapısal, Fiziksel ve Malzeme Bilgisi Yönünden Araştırılması. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi.
2. Doğan, Y. (2018). Çeşitli Müzik Aletlerinin Yapımında Kullanılan Ağaçların Orijinleri ve Kullanım Dönemleri Üzerine Dendrokronolojik Araştırmalar. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
3. Kafesçioğlu, F. O. (2016). 19. Yüzyılın İkinci Yarısından Günümüze Galata/Karaköy'de Kent Morfolojisi ve Yapı Türlerinin İncelenmesi. İdealkent Kent Araştırmaları Dergisi, 174-203.
4. Koç, F. (2010). XV. Yüzyılın Sonuna Kadar Yazılmış Mûsikî Edvârlarında Ud Sazı ve İcrası. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 389-398.
5. Öztuna, Y. (2000). Türk Mûsikîsi Kavram ve Terimleri Ansiklopedisi. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı.
6. Sarı, D. A. (2010). Asrî Kemençe Dr. Zühdü Rıza Tinel 1926. İstanbul: İTÜ TMDK Yayınları.
7. Ud. (2012). İslam Ansiklopedisi, 42, 39-41. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı.
8. Üngör, E. R. (2000). Geçmişten Günümüze Türk Lütiyeleri. Musiki Mecmuası, 9-22.