An Analysis of Intercultural Sensitivity and Ethnocentrism Levels of Teacher Candidates İn Terms of Multiple Variables

Abstract

The aim of this research is to find out the variables that may affect primary and secondary school teacher candidates’ intercultural sensitivity and ethnocentrism levels. The variables whose effects are examined on teacher candidates’ intercultural sensitivity and ethnocentrism levels are their departments at university, regions that they grew up, size of their hometowns, their going abroad experiences and having friends from different national or cultural backgrounds. The research model is descriptive. The study group consists of 314 volunteer teacher candidates who attended a private course to be prepared for Public Personnel Selection Examination (aka. KPSS) during 2014-2015 academic year. Intercultural sensitivity level of teacher candidates was measured byintercultural sensitivity scale developed by Chen and Starosta (2000) and theirethnocentrism level was measured by Ethnocentrism Scale developed by Neuliepand McCroskey (1997).Linguistic equivalence, validity and reliability studies of twoscales were done by Ustun (2011). Multivariate analysis of variance (MANOVA), one way analysis of variance (ANOVA), independent samples T test and two nonparametric tests, Mann Whitney U and Kruskal Wallis H, were used to analyze the data. Findings of the research revealed statistically significant difference between teacher candidates’ intercultural sensitivity levels in terms of their departments at university, size of their hometowns, their going abroad experiences inappropriate word. Their experiences in abroad and having friends from different national or cultural backgrounds. Findings also showed statistically significant difference between teacher candidates’ ethnocentrism levels in terms of their departments at university, size of their hometowns, their going abroad experiences.

Keywords

• Intercultural sensitivity,Ethnocentrism,Teacher candidate

Öğretmen Adaylarının Kültürlerarası Duyarlılık ve Etnik merkezcilik Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, ilkokul, ortaokul ve ortaöğretim kurumlarında görev yapmak üzere yetiştirilen öğretmen adaylarının kültürlerarası duyarlılık ve etnikmerkezcilik düzeylerini bölüm, yetiştikleri yerleşim birimleri, yurt dışında bulunup bulunmamaları ve farklı ülkelerde arkadaşa sahip olup olmamalarına göre belirlenmesidir. Araştırmanın modeli tarama modelidir. Araştırmanın çalışma grubu, 2014-2015 eğitim öğretim yılında özel bir dershaneye kayıtlı olup kamu personeli seçme sınavına hazırlanan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 314 öğretmen adayından oluşmaktadır. Öğretmen adaylarının kültürlerarası duyarlılık düzeyleri Chen ve Starosta (2000) tarafından geliştirilen Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği; etnikmerkezcilik düzeyleri ise Neuliep ve McCroskey (1997) tarafından geliştirilen Etnikmerkezcilik Ölçeği ile belirlenmiştir. Her iki veri toplama aracının geçerlik ve güvenirlik çalışmaları (Üstün, 2011) tarafından yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesi sırasında, tek faktörlü varyans analizi (ANOVA) ve çok yönlü varyans analizi (MANOVA) uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, öğretmen adaylarının kültürlerarası duyarlılık düzeyleri arasında bölümlerine, yetiştikleri yerleşim birimlerine, yurtdışı deneyimlerine ve farklı ülkelerden ve/veya kültürlerden arkadaşa sahip olma durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı fark olduğunu ortaya koymuştur. Öğretmen adaylarının etnikmerkezcilik düzeyleri arasında ise bölümlerine, yetiştikleri yerleşim birimlerine ve yurtdışı deneyimlerine göre istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu görülmüştür.

Keywords

• Kültürlerarası Duyarlılık,Etnikmerkezcilik,Öğretmen Adayı

References

1. Avrupa Konseyi. (2008). Kültürlerarası Diyalog İçin Beyaz Kitap. çev. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı.Strazburg: Avrupa Konseyi.
2. Bennett, M. J. (1998). Intercultural Communication: A CurrentPerspective. Basic Concepts of Intercultural Communication: Selected Readings. ed. Milton J. Bennett. USA: Intercultural Press.
3. Banos, R.V. (2006). Intercultural Sensitivity of Teenagers: A study of Educational Necessities in Catalonia. Intercultural Communication Studies. c. 15. s. 2: 16-22.
4. Bhawuk, D. P. S. , Brislin,R.( 1992). The Measurement of Intercultural Sensitivity Using The Concepts of Individualism and Collectivism. International Journal of Intercultural Relations.c. 16: 413-436.
5. Bulduk, S.,Tosun, H.,Ardıç, E.(2011).Türkçe Kültürler Arası Duyarlılık Ölçeğinin Hemşirelik Öğrencilerinde Ölçümsel Özellikleri. Türkiye Klinikleri J. Med. Ethics,19 (1): 25‐31.
6. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. 8. bs. Ankara: Pegem Yayıncılık.
7. Cangil B. (2010). Kültürlerarası İletişimde Beden Dili", Töder, Tüm Özel Öğretim Kurumları Derneği Dergisi, ss.29-30.
8. Chen, G.,Starosta, W. (1996). Intercultural Communication Competence: A Synthesis. Communication Yearbook. ed.Brant B. Burleson. c. 19: 353-383. California: Sage Publications.

9. Demir, A., Demir,S. (2009). Erasmus Programının Kültürlerarası Diyalog ve Etkileşim Açısından Değerlendirilmesi: Öğretmen Adaylarıyla Nitel Bir Çalışma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi.c. 2. s. 9: 95-105.
10. Dong, Q.,Day, K.&Collaço, C.(2008). Overcoming Ethnocentrism Through Developing Intercultural Communication Sensitivit yand Multiculturalism. Human Communication: A Publication of thePacific and Asian Communication Association. c. 11. s. 1: 27-38.
11. Fretheim, M.(2007). Assesing the Intercultural Sensitivity of Educators in an American International School. Doktora Tezi. Minnesota Üniversitesi.
12. Jandt, F. E.(1995). Intercultural Communication: An Introduction. California: Sage Publications.
13. Karasar, N. (2007). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
14. Kartarı, A. (2006). Farklılıklarla Yaşamak: Kültürlerarası İletişim. Ankara: Ürün Yayınları.
15. Neuliep, J.W.,McCroskey, J. (1997). The Development of a U.S. and Generalized Ethnocentrism Scale. Communication Research Reports. c. 14. s. 4: 385-398.
16. Parekh, B. (2002). Çok kültürlülüğü Yeniden Düşünmek. Ankara: Phoenix Yayınevi.
17. Penbek, Ş., Yurdakul, D. & Cerit, A.G. (2009). Intercultural Communication Competence: A Study About The Intercultural Sensitivity of University Students Based on TheirEducationand International Experiences. EuropeanandMediterranean Conference on Information Systems. 13-14 Haziran 2009. İzmir.
18. Sumner, W. G. (1906). Folkways. Boston: Athenaeum Press.
19. Üstün, E. (2011). Öğretmen Adaylarının Kültürlerarası Duyarlılık ve Etni kmerkezcilik Düzeylerini Etkileyen Etmenler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi
20. Westrick, J. M.,Celeste Y., & Yuen, M.(2007). TheInterculturalSensitivity of SecondaryTeachers in Hong Kong: A Comparative Study with Implications for Professional Development. InterculturalEducation.c. 18. s. 2: 129-145.