Akademik Çelişki Tekniğinin 6.Sınıf Öğrencilerinin Türkçe Konuşma Becerilerine Etkisi ve Bazı Değişkenlerle İlişkisi

Abstract

Öz: Bu araştırmanın temel amacı akademik çelişki tekniğinin 6. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisini ve bazı bağımsız değişkenlerle ilişkisini tespit etmektir.Araştırmada ön test ve son test kontrol gruplu deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma gruplarını 2014-2015 eğitim-öğretim yılında Van ili İpekyolu ilçesindeki Şehit Koray Akoğuz Ortaokulunda 6. sınıfa devam eden 47 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak “Etkili Konuşma Becerisi Ölçeği” ve “Kişi Bilgi Formu” uygulanmıştır. Bu veri toplama araçlarından elde edilen veriler bilgisayar ortamına aktarılarak SPSS paket programıyla analiz edilmiştir.

Araştırmada elde edilen sonuçlara göre akademik çelişki tekniği, öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmede Türkçe Öğretim Programı (2006) çerçevesinde gerçekleştirilen etkinliklerden daha etkili olduğu anlaşılmıştır. Konuşma becerisiyle ilişkisi incelenen; cinsiyet, öğrenci ailesinin sosyal çevresinde konuşulan dil, öğrenci ailesinin gelir durumu, ana dili, anne eğitim durumu ve baba eğitim durumu değişkenlerine akademik çelişki tekniğinin istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi bulunmazken öğrencinin kitap okuma durumu üzerinde tekniğin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etki ettiği belirlenmiştir. Sonuçlar öğrencilerin konuşma becerilerinin geliştirilmesi etkinliklerinde akademik çelişki tekniğinin kullanılması durumunda başarılı sonuçlar alınacağını göstermektedir.

Keywords

• Akademik çelişki tekniği,konuşma becerisi,bağımsız değişkenler

The Effect of Academic Controversy Technique on Turkish Language Verbal Skills of 6th Grade Students and Its Relationship with Certain Variables

Abstract

Abstract: The objective of the present study is to determine the effect of academic controversy technique on verbal skills of 6^th grade students and its relationship with certain independent variables. Experimental model with pretest posttest and control group was used in the study. Study group included 47 6^th grade students attending Şehit Koray Akoğuz Middle School in Van province İpekyolu township. “Rhetorical Skills Scale” and “Personal Information Form” were used as data collection tools in the study. Data collected using these tools were transferred to computer environment and analyzed using SPSS software. Study findings demonstrated that academic controversy technique was more effective in developing students’ verbal skills when compared to activities conducted within the framework of Turkish Curriculum (2006). While no statistically significant relationship was found between academic controversy technique and the variables related to investigated verbal skills such as gender, the language spoken in student’s family’s social circles, family income level, native language, mother’s education level and father’s education level, it was determined that the technique had a statistically significant effect on the student’s reading books.Results demonstrated that the use of academic controversy technique in activities that aim to improve students’ verbal skills would provide successful results.

Keywords

• Academic controversy technique,verbal skills,independent variables

References

1. Kaynakça Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
2. Ceran, D. (2012). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma eğitimi dersine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. The Journal of Akademic Social Science Studies. 5 (8), 337-358.
3. Çintaş Yıldız, D. Ve Yavuz, M.(2012). Etkili Konuşma Ölçeği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/2, p.319-334
4. Güzel, A., Karatay, H. (Ed.) (2014). Türkçe Öğretimi. Akara: Pegem Akademi.
5. Johnson, D. W., Johnson, R. T., Stanne, M. B. (2000). Cooperative learning methods. Ameta Analysis Üniversity of Minnesota, Minnepolis, USA.
6. Johnson D.W and Johnson R.T, (1989), Cooperation and competition : Theory and research . Edine Minn: Interaction Boks.
7. Johnson, D. W., Johnson R. T. (1991). Teaching Children to be peace makers. Edina, MN: İnteraction Book Company.
8. Kagan: (1989). The structural approach to cooperative learning. Educational Leadership, 47 (1), 12-15.

9. Kaplan, Ş., Yıldırım, G. (2014). Türkçe dersi 6. sınıf öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Gizem Yayıncılık.
10. Kaplan, Ş., Yıldırım, G. (2014). Türkçe dersi 6. Sınıf ders kitabı. Ankara: Gizem Yayıncılık.
11. Kaplan, Ş., Yıldırım, G. (2014). Türkçe dersi 6. Sınıf öğrenci çalışma kitabı. Ankara: Gizem Yayıncılık.
12. Karabay, A. (2005). Kubaşık öğrenme etkinliklerinin ilköğretim 5. sınıf Türkçe dersinde öğrencilerin dinleme ve konuşma becerisi üzerindeki etkileri. Çukurova Üniversitesi: Yayımlanmamış yüksek lisans tezi.
13. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemi(22. Basım) . Ankara: Nobel Yayıncılık
14. Kardaş, M.N. (2014). İş birlikli ve geleneksel grup çalışmasının dil bilgisi öğretiminde akademik başarıya etkisi. Turkish Studies - International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9 (8), 603-622.
15. Kardaş, M.N. (2013a) Birlikte öğrenme tekniğinin sınıf öğretmeni adaylarının yazılı anlatım alan bilgisi başarılarına etkisi, Mustafa Kemal University Journal of Social Sciences Institute, 10 (23), 81-96.
16. Kardaş, M.N. (2013b) İş birlikli öğrenme yönteminin sınıf öğretmeni adaylarının yazılı anlatım becerilerine etkisi, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8 (9), 1781-1799.
17. Kardaş, M.N. (2013). İş birlikli öğrenme yönteminin sınıf öğretmeni adaylarının yazılı anlatım becerilerine etkisi. Türkish Studies, International Periodical For The Languages, Literature And History Of Türkish Or Turkic, 8 (9), 1781-1799.
18. Kardaş, M.N. (2013d). Öğretmen adaylarının iş birlikli öğrenme uygulamalarına ilişkin görüşleri. Türkish Studies, International Periodical For The Languages, Literature And History Of Türkish Or Turkic, 8 (8), 761-777.
19. Kardaş, M. N. Ve Cemal, S. (2015a). İş birlikli öğrenme tekniklerinin Türkçe öğretiminde başarı, tutum ve uygulamalara yönelik öğrenci görüşleriyle ilişkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (30), 231-250.
20. Kardaş, M. N. (2015b). The effect of akademic controversy techique on Turkish teachers candidates’ success to effective speaking skills and its relation with some veriables (gender, mutilingualism). Academic journals educational research and reviews, 10 (7), 870-878.
21. Maden, S. (2011). Takım oyun turnuva tekniğinin yazım kuralları ve işaretleri eğitiminde kullanımı. E- international journal of educational research, 2 (3), 52-67. Maden, S. (2011a). Birlikte öğrenme tekniğinin yazılı anlatım başarısı üzerine etkisi. Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (22), 163-180.
22. MEB. (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları. Sevim, O., Varışoğlu, B. (2014). Akademik çelişki tekniğinin Türkçe öğretmen adaylarının kavram öğrenme başarılarına etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16 (2), 229-247.
23. Şahin, E.Y., Maden, S. , Kardaş, M.N. ve Şahin A. (2011). Noktalama işaretlerinin öğretiminde grup araştırması tekniğinin öğrenci başarısına etkisi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (15), 257-268. Ün Açıkgöz, K. (2006). Aktif öğrenme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
24. Yağmur Şahin, E. (2013). Jigsaw ve küme tekniğinin yazılı anlatım becerilerindeki başarı ve tutum üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (2), 521-534.