BibTex RIS Cite

Kız çocuklarının okula gitmeme nedenleri (Van ili örneği)

Year 2009, Volume: 6 Issue: 1, 237 - 269, 01.03.2009

Abstract

References

  • MEB, AÜ, AB, EAUM. (2006).Temel Eğitime Destek Projesi, Ankara.
  • Başbakanlık, Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü.(1999). Cumhuriyet’in 75. Yılında Türkiye’de Kadının Durumu, Ankara.
  • Bruns, B., Mignate, A., & Rakotomalala, R. (2003). 2015 Yılına Kadar Herkesin İlkokul Eğitimi Görmesi: Her Çocuk İçin Bir Şans, Dünya Bankası, Washington D.C.www.unicef.org/turkey/dcd04/-8.html. Erişim tarihi: 22Aralık 2009.
  • DİE. (1997). Çocuk İşgücü Araştırması, Ankara: Başbakanlık.
  • DİE. (2003). “2000 Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri, Türkiye”, Ankara: DİE Yayınları.
  • Eskicumalı, A. (2002). Eğitim, Öğretim ve Öğretmenlik Mesleği, YÜKSEL, Özden (Ed): Öğretmenlik Mesleğine Giriş , Ankara: Pegem A Yayınları.
  • http://van.meb.gov.tr. Erişim tarihi:12.Ocak.2008.
  • http://www.haydikızlarokula.org/organizasyon.php. Erişim tarihi:30.Ekim.2008.
  • Gündüz, A. (2005 ). “Kız Çocuklarının Okullulaşmalarını Etkileyen Faktörler”, Milliyet. 19 Eylül 2007.
  • Gürol, A., ve Dilli C. (2007). Zorunlu Eğitim Çağında Bulunan Kız Çocuklarının Okula Gitmeme Sebepleri (Şırnak İli örneği), XVI: Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 5-7 Eylül 2007, Gaziosmanpaşa Üniversitesi TOKAT. www.pegem.net /akademi/kongrebildiri_detay.asp. Erişim tarihi: 20 Ocak 2008.
  • Gürsoy, K. T. (1976). “Boşanma Hukukunun Tarihi Gelişimine Genel Bir Bakış ve Boşanma Sebeplerinde En Yeni Eğilimler”, auhf.ankara.edu.tr/ bulten/01-1976- mart.pdf. Erişim tarihi: 5 Aralık 2007.
  • İlhan, A. (1994). Van’da Kadın Sorunları ve Bu Sorunların Eğitim Açısından İncelenmesi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
  • Kalaycıoğlu, E., ve Toprak B. (2003). İş Yaşamı, Üst Yönetim ve Siyasette Kadın http://bianet.org/bianet/kadin/32110-s. Erişim tarihi: 22.12.2009
  • Keyman, E. F., ve LORASDAĞI, B. K. (2009). “Küreselleşme Türkiye ve Kentlerin Dönüşümü”, Radikal, 22 Mart 2009.
  • Malkoç, G. (1990). Toplumumuzda Kadının Değişen Rolü ve Yetişkin Eğitimi, Eğitim Bilimleri Birinci Ulusal Kongresi, Ankara.24-28 Eylül 1990, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  • MEB.(1992). 2000’li Yıllar Öncesinde Türkiye’de Kadın Eğitimi, Ankara: MEB Yayınları.
  • MEB . (2004). Haydi Kızlar Okula, Ankara.
  • Nuruan, M. N. (1998). “Aile Araştırmalarının Teorik Sorunları”, Ankara: AAK, III. Aile Şurası Tebliğleri.
  • Miles, M. B., & Huberman, M. A. (1984). Qualitative Data Analysis, Sage Publications.
  • Rubin & Rubin. (1995). Qualitative Interviewing:The Art Of Hearing Data, London: Sage Publications.
  • TÜSİAD ve KAGİDER. (2008). “Cinsiyet Eşitsizliği Raporu; Sorunlar, Öncelikler ve Çözüm önerileri”, http://www.porttakal.com/haber. Erişim tarihi: 17. Mart.2008.
  • TÜSİAD. (2000). Kadın Erkek Eşitliğine Doğru Yürüyüş, Eğitim Çalışma Yaşamı ve Siyaset, İstanbul: TÜSİAD.
  • UNİCEF. (2004). http://www.unicef.org. Erişim tarihi: 20.OCAK.2009.
  • Yalın A., Levent, B., Eroğlu, Ç. Y., Cerrah, N., ve Sundur, Y.T. (2004). Haydi Kızlar Okula, Ankara, MEB Yayınları.

KIZ ÇOCUKLARININ OKULA GİTMEME NEDENLERİ VAN İLİ ÖRNEĞİ

Year 2009, Volume: 6 Issue: 1, 237 - 269, 01.03.2009

Abstract

Araştırma ilköğretim çağındaki kız çocuklarının okula gitmeme nedenlerini tespit etmek
amacıyla, Van ili merkezinde, okula hiç gönderilmeyen ve geç gönderilen her iki grupta yer alan kız
çocukları, velileri ve öğretmenleri ile gerçekleştirilmiştir. Türkiye’de konu hakkında yapılan çalışmalar
incelenmiş ve tarafların görüşlerini derinliğine elde etmek amacıyla nitel görüşme yöntemi
kullanılmıştır..
Araştırma sonuçlarına göre Van ilinde ilköğretimde cinsiyet eşitliği sağlama çalışmalarında
2000’li yıllarda önemli oranda başarı elde edilmiştir. Fakat cinsiyet farkı giderilmemiştir. Çalışmaların
devamı gerekmektedir.
Van ilinde kız çocuklarının okumama nedenleri ekonomik nedenler, dini inançlar ve erkekleri
önde tutan geleneksel anlayış olarak ortaya çıkmaktadır. Bu sonuç Türkiye geneli ile uyumludur.
Geleneksel cinsiyetçi görüş ve kız çocuklarının düşük konumuna yol açan önyargıların ortadan
kaldırılması yanında eğitim bilincinin kazandırılması zorunludur.

References

  • MEB, AÜ, AB, EAUM. (2006).Temel Eğitime Destek Projesi, Ankara.
  • Başbakanlık, Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü.(1999). Cumhuriyet’in 75. Yılında Türkiye’de Kadının Durumu, Ankara.
  • Bruns, B., Mignate, A., & Rakotomalala, R. (2003). 2015 Yılına Kadar Herkesin İlkokul Eğitimi Görmesi: Her Çocuk İçin Bir Şans, Dünya Bankası, Washington D.C.www.unicef.org/turkey/dcd04/-8.html. Erişim tarihi: 22Aralık 2009.
  • DİE. (1997). Çocuk İşgücü Araştırması, Ankara: Başbakanlık.
  • DİE. (2003). “2000 Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri, Türkiye”, Ankara: DİE Yayınları.
  • Eskicumalı, A. (2002). Eğitim, Öğretim ve Öğretmenlik Mesleği, YÜKSEL, Özden (Ed): Öğretmenlik Mesleğine Giriş , Ankara: Pegem A Yayınları.
  • http://van.meb.gov.tr. Erişim tarihi:12.Ocak.2008.
  • http://www.haydikızlarokula.org/organizasyon.php. Erişim tarihi:30.Ekim.2008.
  • Gündüz, A. (2005 ). “Kız Çocuklarının Okullulaşmalarını Etkileyen Faktörler”, Milliyet. 19 Eylül 2007.
  • Gürol, A., ve Dilli C. (2007). Zorunlu Eğitim Çağında Bulunan Kız Çocuklarının Okula Gitmeme Sebepleri (Şırnak İli örneği), XVI: Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 5-7 Eylül 2007, Gaziosmanpaşa Üniversitesi TOKAT. www.pegem.net /akademi/kongrebildiri_detay.asp. Erişim tarihi: 20 Ocak 2008.
  • Gürsoy, K. T. (1976). “Boşanma Hukukunun Tarihi Gelişimine Genel Bir Bakış ve Boşanma Sebeplerinde En Yeni Eğilimler”, auhf.ankara.edu.tr/ bulten/01-1976- mart.pdf. Erişim tarihi: 5 Aralık 2007.
  • İlhan, A. (1994). Van’da Kadın Sorunları ve Bu Sorunların Eğitim Açısından İncelenmesi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
  • Kalaycıoğlu, E., ve Toprak B. (2003). İş Yaşamı, Üst Yönetim ve Siyasette Kadın http://bianet.org/bianet/kadin/32110-s. Erişim tarihi: 22.12.2009
  • Keyman, E. F., ve LORASDAĞI, B. K. (2009). “Küreselleşme Türkiye ve Kentlerin Dönüşümü”, Radikal, 22 Mart 2009.
  • Malkoç, G. (1990). Toplumumuzda Kadının Değişen Rolü ve Yetişkin Eğitimi, Eğitim Bilimleri Birinci Ulusal Kongresi, Ankara.24-28 Eylül 1990, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  • MEB.(1992). 2000’li Yıllar Öncesinde Türkiye’de Kadın Eğitimi, Ankara: MEB Yayınları.
  • MEB . (2004). Haydi Kızlar Okula, Ankara.
  • Nuruan, M. N. (1998). “Aile Araştırmalarının Teorik Sorunları”, Ankara: AAK, III. Aile Şurası Tebliğleri.
  • Miles, M. B., & Huberman, M. A. (1984). Qualitative Data Analysis, Sage Publications.
  • Rubin & Rubin. (1995). Qualitative Interviewing:The Art Of Hearing Data, London: Sage Publications.
  • TÜSİAD ve KAGİDER. (2008). “Cinsiyet Eşitsizliği Raporu; Sorunlar, Öncelikler ve Çözüm önerileri”, http://www.porttakal.com/haber. Erişim tarihi: 17. Mart.2008.
  • TÜSİAD. (2000). Kadın Erkek Eşitliğine Doğru Yürüyüş, Eğitim Çalışma Yaşamı ve Siyaset, İstanbul: TÜSİAD.
  • UNİCEF. (2004). http://www.unicef.org. Erişim tarihi: 20.OCAK.2009.
  • Yalın A., Levent, B., Eroğlu, Ç. Y., Cerrah, N., ve Sundur, Y.T. (2004). Haydi Kızlar Okula, Ankara, MEB Yayınları.
There are 24 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Journal Section Articles
Authors

Yrd. Doç. Dr. Aynur İlhan Tunç This is me

Publication Date March 1, 2009
Published in Issue Year 2009 Volume: 6 Issue: 1

Cite

APA Tunç, Y. D. D. A. İ. (2009). KIZ ÇOCUKLARININ OKULA GİTMEME NEDENLERİ VAN İLİ ÖRNEĞİ. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 237-269.