Bauhaus Tasarım Okulu Yaklaşımında Seramik Tasarımı

Abstract

Varlığını on dört yıl sürdürmesine karşın tasarım tarihinde önemli yer tutan Bauhaus’un endüstri ile sanatı buluşturma yöntemi açısından izlediği yolun; yeni bir teknoloji çağına giren günümüz tasarım dünyası için örnek oluşturacak özellikler taşıdığı düşünülmektedir. Asırlık tarihi ile Bauhaus’un üslubunun küçük bir sanatçı grubunun fantezisi olmaktan çıktığı, Gropius manifestosunun kapsamının ötesine geçtiği ve küresel dünya kültürünün malı haline geldiği açıktır. Bauhaus'u son derece ünlü kılan ve zamana meydan okuyan özelliği, sanatı zanaatla ve sonra mimariyle bütünleştirmeyi içeren temel felsefesidir. Bauhaus, “seçkin” eğitim olarak kabul edilen sanat öğretimini zanaatla birleştirmiştir. Bu, dünyada bir ilktir ve bugün bilinen şekliyle tasarım; yeni bir çalışma alanı olarak tasarlanmıştır. Bauhaus’un belirlediği görsel malzeme kültürünün birliği kavramı, zamanı için çok radikal ve avangart kabul edilmektedir. Bauhaus seramik sanatçılarının gerçekleştirdiği, büyük ölçekli üretimde ortaya çıkan birleşik modellerin, seri olarak yeniden üretimi için temel geometrik prototip kombinasyonları günümüze de kullanılmaktadır. Tasarım dünyası için bir dönüm noktası olarak kabul edilen Bauhaus okulunun fikirleri ve radikal yaklaşımı bağlamında, seramik tasarımında gerçekleşen yenilikleri araştırmayı amaçlayan çalışmada; incelenen literatürdeki çok sayıda kaynağın verilerinden yararlanılmıştır. İnceleme sonucunda, elde edilen veriler ile çok sayıda kaynağın benzer bilgileri içerdiği gözlenmiştir. Bu nedenle analitik bir yaklaşımla kaynaklar tasnif edilerek yararlanılacak kaynak sayısı sınırlandırılmıştır.

Keywords

• Bauhaus okulu
• endüstri-sanat ilişkisi
• Bauhaus yaklaşımında seramik tasarım
• form içeriği diyalektiği

Ceramic Design in the Bauhaus Design School Approach

Abstract

Bauhaus has an important place in the history of design despite its existence endured just for 14 years. However, the path opened by Bauhaus is thought to be exemplary for today's design world, which has been shaped by a new technology era. With its century-old history, it is clear that the style of the Bauhaus has been beyond the fantasy of a small group of artists, and the scope of the Gropius manifesto, and as well as become property of the global world culture. Its fundamental philosophy, including integrating art with craft and then with architecture, is what makes Bauhaus so famous and time-defying. Arts teaching, which is considered to be “distinguished” education, is combined together with crafts by Bauhaus. It is a first in the world and design as we know it today; It was designed as a new workspace. The concept of the unity of visual material culture determined by Bauhaus is considered very radical and avant-garde for its time. The concept of the unity of visual material culture determined by Bauhaus is considered very radical and avant-garde for its time. The basic geometric prototype combinations are still used today for the mass reproduction of the combined models produced by Bauhaus ceramic artists. The study aims to investigate the innovations in ceramic design in the context of the ideas and radical approaches of the Bauhaus school, which is considered as a turning point for the design world; The data derived from many sources in the reviewed literature were used for this aim. As a result of the analysis, it was observed that the obtained data presents similarities in many sources. Therefore, the number of sources to be used is limited by classifying the sources with an analytical approach.

Keywords

• Bauhaus school
• industry-art relation
• ceramic design in Bauhaus approach
• form content dialectics

References

1. Artun, A. (2009). Türkiye’de Mimarlık, Sanat, Tasarım Eğitimi ve Bauhaus. Artun, A. ve Aliçavuşoğlu, E. (Ed.) Bauhaus: Modernleşmenin Tasarımı içinde (s. 1-13). İstanbul: İletişim.
2. Aslıtürk, G. E. (2009). 20. Yüzyılda Çağdaş Türk Seramik Sanatında Avrupa Kaynaklı Etkiler (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
3. Baktır, Ö. (2006). Bauhaus Felsefesi ve Endüstriyel Tasarımdaki İşlevsellik Boyutu (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
4. Gromov, D., (2018). Баухауз, Эстетика Геометрии (Bauhaus, Geometri Estetiği) Beatrice Magazine, http://beatricemagazine.com/bauhaus-estetica-geometry/ sayfasından erişilmiştir (02.03.2021),
5. Mack, G. (2019). Was wir vom Bauhaus lernen können – auch 100 Jahre danach (Bauhaus’tan Öğrenebileceklerimiz-100 yıl sonra bile), Bellevue. NZZ, https://bellevue.nzz.ch/design-wohnen/hintergrund-was-wir-vom-bauhaus-lernen-koennen-auch-100-jahre-danach-ld.1465759 sayfasından erişilmiştir. (10.03.2021)
6. Beyazova, P. (2012). Bauhaus Geleneğine Bakış. Sosyoloji Notları Ocak 2012. 9, 33–39.
7. Bulat S., Bulat M. ve Aydın B. (2014). Bauhaus Tasarım Okulu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 18 (1): 105-120
8. Droste, M. (2002). Bauhaus: 1919-1933. Köln. London: Taschen.

9. Öztürk, A. (2010). Modern Sanat Hareketleri Etkisinde Seramik Sanatı. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü, İstanbul.
10. БОГАТАЯ H., (2019), BAUHAUS 100. Философия тотального счастья, (Bauhaus 100. Toplam mutluluk felsefesi), Pragmatika, 10. Sayı, https://pragmatika.media/bauhaus-100- filosofija-totalnogo-schastja/ sayfasından erişilmiştir. (28.03 2021)
11. Rössler P. ve Otto E., (2018). Frauen am Bauhaus. Wegweisende Künstlerinnen Der Moderne, Munchen, Knesebeck Von Dem GmbH
12. Siebenbrodt M. ve Schöbe L., (2009). Bauhaus: 1919-1933, Weimar-Dessau-Berlin. New York: Parkstone Press International.
13. Şan Aslan, P. (2019). Bauhaus Ekolü ve Endüstriyel Seramik Tasarımına Etkileri. İdil, 8 (55), 427-431.
14. Trancik, R. (1986). Finding Lost Space : Theory of Urban Design. Canada: John Wiley &Sons Inc.
15. Whitford, F. (1992). The Bauhaus: Masters and Students by Themselves. London: Conran Octopus
16. Wingler, Hans M. (2008). Das Bauhaus Weimar, Dessau, Berlin 1919-1933. Berlin: Dumont Buchverlag GmbH & Co.