EĞLENCE PARKLARINDA ZİYARETÇİ MEMNUNİYET DÜZEYİNİN BELİRLENMESİ: WONDERLAND EURASİA TEMA PARKI ÖRNEĞİ

Abstract

21. yüzyılda teknolojinin hızla gelişmesi eğlence beklentilerinin ve bunun mekânsal yansımalarının dönüşmesine ve güncel bir ele alış kazanmasına sebep olmuştur. Özellikle kapitalist projelerin etkisiyle oluşan yeni dünya düzeninde insanlar, eğlenmek için yeni mekân ve objelere ihtiyaç duyar hale gelmiştir. Günümüzde mekânın metalaşmış durumu boş zaman aktivitelerinin ve turizm yaklaşımlarının rekabete dayalı yeni bir boyut kazanmasına sebep olmuştur. Bunun sonucunda popüler kültür alışveriş merkezleri, rekreasyon alanları, tema parklar gibi sosyo-kültürel fonksiyonları üretmiş ve ön plana çıkarmıştır. Bu bağlamda geçmişte tarımsal amaçlı kullanılan bir alan üzerinde Ankara’nın turizm potansiyeli yüksek bir projesi olması hedefiyle üretilen “Wonderland Eurasia Tema Parkı” örnekleminde eğlencenin karlı bir pazar alanı olarak ele alınışı tartışılmaktadır. Bu çerçevede, alanda sunulan hizmetlerin ziyaretçiler açısından önem ve performans düzeylerini belirlemek, ziyaretçilerin memnuniyetlerini ve ziyaret sonrası düşüncelerini ortaya koymak çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu doğrultuda alanı ziyaret eden kişilerle anket yoluyla veriler elde edilmiş ve önem performans grafikleri yardımıyla Quatrant analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda bir tüketim pratiği olmasının ötesinde sunulan hizmet performans düzeyinin değerlendirilmesi yapılmıştır.

Keywords

• Wonderland Eurasia,tema parkları,turizm,ziyaretçi memnuniyeti,Ankara

References

1. Açıksöz S., Memlük Y. (2004). Kentsel Tarım Kapsamında Atatürk Orman Çiftliği'nin Yeniden Değerlendirilmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 10(1), 76-84.
2. Akdoğan, G. (1974). Bahçe ve Peyzaj Sanatı Tarihi, Ziraat Fakültesi Yayınları, Ders Kitabı, 528(173).
3. Al-Qudah, Y. (2006). Amman (Ürdün) Kent Parklarının Peyzaj Erişilebilirliği Yönünden İncelenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Arslan, M. (2014). ‘Eğlence Temalı Parklar ve Turizm Potansiyeli VIII. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi Bildiri Kitabı; 615-626, Ankara
5. Asensio, P. (2000). The World of Contemporary. Italy: Rutgers University Press.
6. Bell, S. (1995). Watch This Space, An LBA Report, London. Prepared for Department for Transport, Local Government and the Regions Research Analysis and Evaluation Division.
7. Boley, McGehee N. G. ve Hammett A. L. (2017). Importance-performance analysis (IPA) of sustainable tourism initiatives: The resident perspective. Tourism Management, 58:66-77, DOI: 10.1016/j.tourman.2016.10.002.
8. Çilek, M. (2005). Kent Parkları ve Tekirdağ Merkez İlçe Gündoğdu Mahallesi Kent Parkı Planlama İlkeleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Tekirdağ Trakya Üniversitesi,/Fen Bilimleri Enstitüsü, Edirne.

9. Dalkılıç, E. (2007). Eğlence Parklarının Tarihsel Gelişimi ve Planlama Kriterleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara Üniversitesi,/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Darçın, B. (2002). Seramik Sanat Objelerinin Atmosferik Koşullara Açık Park ve Bahçelerde Kullanım Olanaklarının Araştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
11. Deniz, G. (2002). Temalı Park ve Bahçelerin Planlama-Tasarım İlkeleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Firidin E. (2004). Değişen Paradigmalar Ekseninde Kent Planlamaya Yeni Yaklaşımlar. Planlama, 44-50.
13. Gold, S. M. (1980). Recreation Planning and Design. New York: Mc Graw Hill.
14. Gök, A., Bingöl, B. (2017). History and Cultural Themed Parks. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 7(10), 129-140.
15. Gülhan, M. (2019). Turizm Açısından Tema Parkların Ekonomik Etkileri: Sazova Parkı Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
16. Hasol, D. (1990). Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü. Yapı Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul.
17. Hudson, S. ve Shephard, G.W. H. (1998). Measuring Service Quality at Tourist Destinations: An Application of Importance-Performance Analysis to an Alpine Ski Resort. Journal of Travel & Tourism Marketing, 7(3), 61-77.
18. İpar, M.S., Doğan, M. (2013). Destinasyonun Turist Açısından Önem-Memnuniyet Modeli ile Değerlendirilmesi: Edremit Üzerine Bir Uygulama. Adıyaman Üniversitesi
19. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(9), ISSN: 1308–9196.
20. Karaduman N. (2017). Popüler Kültürün Oluşmasında ve Aktarılmasında Sosyal Medyanın Rolü. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi XLIII, 2017/2, 7-27.
21. Kızıldere, E. (2009). Sanat Akımları Açısından Türkiye ve Diğer Ülkelerdeki Başlıca Parklar (19.yüzyıl - 21.yüzyıl arası). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. Kimyon, D. ve Serter, G. (2015), Atatürk Orman Çiftliği’nin ve Ankara’nın Değişimi ve Dönüşümü. Planlama, 25 (1), 44-63.
23. Koç A. (2019). Atatürk Orman Çiftliği Yönetim Stratejisi. Akademik Bakış Dergisi, Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, ISSN:1694-528X.
24. Martilla, J. A. ve James, J.C. (1977). Importance-Performance Analysis. Journal of Marketing, 41 (1), 77-79.
25. Nacak, H. (2000). Aquaparks-location requirements and design criteria. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir Teknoloji Enstitüsü, İzmir.
26. Oğuz, D. (1998). Kent Parkı Kavramı Yönünden Ankara Kent Parklarının Kullanım Olgusu Üzerinde Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Oh, H. (2001). Revisiting importance-performance analysis. Tourism Management, 22 (2001), 617-627.
28. Öztürk, S. ,Işınkaralar, Ö. ve Ayan, E. (2018). Kentsel Tarım Kavramı ve Uygulanabilirliği: Kastamonu Örneği. Uluslararası Mühendislik ve Teknoloji Yönetimi Kongresi içinde, İstanbul.
29. Polat, A. (2001). Kent Parkı Kavramı ve Konya İçin Örnek Bir Çalışma. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
30. Renklidağ, Ö. (2000). The Urban Park: An Extension of Nature and Urban Culture. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi/Uygulamalı Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
31. Sörensson, A., Von Friedrichs, Y. (2013). An Importance Performance Analysis of sustainable Tourism: A Comparison between international and national tourists. Journal of Destination Marketing & Management, 2, 14-21.
32. Topaloğlu, S. (2007). Ankara Harikalar Diyarı Kent Parkı’nın Tema Park Kavramı Kapsamında İrdelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Zonguldak.
33. Wlyson, P. ve Wlyson, A. (1994). Theme Parks, Leisure Centres, Zoos and Aquaria. New York: Longman Group UK Limited.
34. Yıldırım H. M. (2019). Ziyaretçi Memnuniyetinin Ölçülmesinde Önem Performans Analizinin (ÖPA) Kullanılması: Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alanı Örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 16 (1), 154-166.
35. Yorulmaz, A. (2006). Harikalar Diyarı Parkı’nın Kullanıcı Profili ve Beklentilerinin Belirlenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
36. Yücesoy, N. (2017). Tema Parkları ve Bursa İçin Uygun Temaların Belirlenmesine Yönelik Araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi.
37. Walt Disney World, (2019). https://disneyworld.disney.go.com/, (Erişim: 03.05.2019)
38. Wonderland Eurasia, (2019). http://wonderlandeurasia.com/tr/tema-park-haritasi (Erişim: 23.06.2019)