A Study on Determination of Some Quality Characteristics of Sivas-Gemerek Region Grapes

Abstract

This study aimed to determine the amount of quality characteristics, such as soluble solids, pH, titratable acidity (tartaric acid) and organic acid of grapevine cultivars grown in Sivas-Gemerek region. Nine grapevine cultivars, Karabekir, Göğcek, Dişieldaş, Kabaeldaş, Gülüzümü, Amber, Patlakkara, Dikkarabekir and Memeüzümü, were examined in the study. Organic acid amount and compositions of the cultivars were determined by High-Pressure Liquid Chromatography (HPLC) and differences between the cultivars were found statistically significant (p <0.05) for all organic acids except citric acid. On the other hand, there was no significant difference among the cultivars for soluble solid, pH and titratable acidity. Soluble solid content of the cultivars ranged from 17% to 20 % ° Brixo , and TA content from 0.6% to 0.8%. Similarly, pH varied from 2.4 to 2.8. In addition, tartaric acid, malic acid, citric acid, succinic acid and fumaric acid contents of the cultivars were found 3.25 to 4.21, 1.34 to 2.05, 0.30 to 0.50, 0.11 to 0.46, and 0.05 to 0.29 g/l, respectively. By considering all variables in the study, cluster analysis’ results showed that similarity level among the nine cultivars was about 64%. It can be stated that this similarity level, in other words, 36% of the phenotypic variation among the cultivars can be considered to breeding studies.

Keywords

• Quality, cluster, organic acit, Vitis vinifera L.

Sivas-Gemerek Yöresi Üzümlerinin Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada, Sivas-Gemerek yöresinde yetiştirilen üzüm çeşitlerinin suda çözünür kuru madde miktarı (SÇKM), pH, titre edilebilir asit (TA) ve organik asit içeriği gibi kalite özellikleri belirlenmiştir. Araştırma kapsamında dokuz üzüm çeşidi (Karabekir, Göğcek, Dişieldaş, Kabaeldaş, Gülüzümü, Kehribar, Patlakkara, Dikkarabekir ve Memeüzümü) incelenmiştir. Çeşitlerin organik asit miktar ve kompozisyonları Yüksek Basınçlı Sıvı Kromatografi (HPLC) ile belirlenmiş, sitrik asit dışında diğer asitler bakımından çeşitler arasındaki farklılık istatistik olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Diğer yandan, SÇKM, pH ve TA bakımından ise çeşitler arası farkın önemli olmadığı görülmüştür. SÇKM içeriğinin; % 17-20 °Brix, TA içeriğinin % 0.6-0.8 ve pH içeriğinin ise 2.4-2.8 arasında değişim gösterdiği belirlenirken; tartarik asit, malik asit, sitrik asit, süksinik asit ve fumarik asit içeriklerinin sırasıyla, 3.25-4.21 g/l; 1.34-2.05 g/l; 0.30-0.50 g/l; 0.11-0.46-g/l ve 0.05-0.29 g/l arasında değişim gösterdiği gözlenmiştir. Kümeleme analizi ile dokuz üzüm çeşidi arasındaki benzerlik oranının, diğer bir ifade ile çeşitler arasında tespit edilen yaklaşık % 36 oranındaki fenotipik farklılığın, adı geçen çeşitler ile yapılacak ıslah çalışmalarında dikkate alınabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kalite, Kümeleme, Organik asit, Vitis vinifera L.

References

1. Ağaoğlu YS (2002). Asma Fizyolojisi. Kavaklıdere Eğitim Yayınları No: 5. 445 s., Ankara. Çelik H, Ağaoğlu YS, Fidan Y, Marasalı B, Söylemezoğlu G (1998). Genel Bağcılık. Sun Fidan A.Ş. Mesleki Kitaplar Serisi: 1, 253 s., Ankara.
2. Demiray S (2006). Şarap Üretim Aşamalarında Organik Asit Dağılımı. (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 48 s., Ankara.
3. Eriş A (1979). Üzümlerin Olgunlaşmasına Etki Eden Bazı İç ve Dış Faktörler. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yayınları: 692, Ankara.
4. Fuleki T, Pelayo E, Palabay R (1993). Carboxylic acid composition of authentic varietal and commercial grape juices. J. AOAC International. 76: 591–600.
5. Gündoğdu M (2011). Bazı Standart Nar (Punica Granatum L.) Çeşitlerinde ve Belirlenen Tiplerde Meyvelerin Fiziksel Ve Kimyasal Özelliklerinin Belirlenmesi. (Doktora Tezi) YYÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, 148s, Van.
6. Kelebek H (2009). Değişik bölgelerde yetiştirilen Öküzgözü, Boğazkere ve Kalecik Karası üzümlerin ve bu üzümlerden elde edilen şarapların fenol bileşikleri profili üzerinde araştırmalar. (Doktora tezi) Çukurova Üniversitesi, 278s, Adana.
7. Kuşaksız E, Kuşaksız T, İşçi B (2007). Manisa-Alaşehir Koşullarında Yetiştirilen Üzümlerde Hasat Olgunluk Kriterlerinin Değişimi Üzerinde Bir Araştırma. C.B.Ü. Soma Meslek Yüksekokulu Teknik Bilimler Dergisi. 7(1): 49-59.
8. Rieger T, (2007). Exploring High Altitude Viticulture, Part One. Vineyard & Winery Management. Nov/Dec. 2007. 84-90.

9. Soyer Y, Koca N, Karadeniz F (2003). Organic acid profile of Turkish white grapes and grape juices. J. Food Composition and Analysis. 16: 629–636.
10. Winkler AJ (1932). Maturity tests for table grapes. California Agr. Exp. Sta. Bul. 529, I-3S. Winkler AJ, Cook JA, Kliewer WM, Lider LA (1974). General Viticulture. University of California, Press Berkeley and Los Angeles, 710 p.