The Effects of Different Doses of Phosphate, Nitrogen and Inoculation (Rhizobium ciceri) on Seed Yield, Some Yield Components and Crude Protein Ratio of Chickpea (Cicer arietinum L.)

Abstract

This study was conducted to determine the effects of different levels of phosphate (0, 3, 6 and 9 kg P2O5 /da), nitrogen (0, 2, 4 and 6 kg N/da) and inoculation (Rhizobium ciceri) on the seed yield and yield components of the ILC 482 variety of chickpea (Cicer arietinum L) in Van ecological conditions during 1997 and 1998 years. The experimental design was a randomized complete block with a split-split plot design with three replication. In this study, seeds yield per plant (g), biological yield (kg/da) 1000 seed weight (g), harvest index (%), crude protein ratio (kg/da) and seeds yield per decare (kg/da) characters of chickpea plants were investigated. Increasing of levels of application nitrogen in both of years, seed yield per plant, biological yield, protein ratio and seed yield were increased significantly. 1000 seed weight were increased significantly with increasing levels of nitrogen doses only in 1998. Seed yield per plant, biological yield, crude protein ratio and seed yield were increased significantly increasing of levels of application phosphate in 1997. In 1998 years, only seed yield per plant were increased significantly. Seeds yield were varried 103.49 kg/da (control doses) to 122.75 kg/da (6 kg P2O5/da) by application of phosphate fertilizer levels in 1997 years and in 1998 years seed yield were varied 64.57 to 78.96 kg/da. As result of application of nitrogen doses in this experiment was examined, the highest seesd yield (respectively 132.87 and 87.95 kg/da) was obtained with 6 kgN/da applications in both years. Effects of inoculation on all characters of chickpea plants in both years were not significantly.

Keywords

• Chickpea
• nitrogen and phosphate fertilizers
• inoculation
• crude protein ratio

Farklı Fosfor ve Azot Dozları ile Bakteri (Rhizobium ciceri) Aşılamanın Nohut (Cicer arietinum L.)’un Tane Verimi ve Bazı Verim Öğeleri ile Ham Protein Oranı Üzerine Etkileri

Abstract

Bu çalışma, 1997 ve 1998 yıllarında farklı fosfor (0, 3, 6, 9 kg P2O5 /da), azot (0, 2, 4, 6 kg N/da) ve bakteri (Rhizobium ciceri) (aşılı ve aşısız) ile aşılamanın ILC 482 nohut (Cicer arietinum L) çeşidinin tane verimi ve bazı verim öğeleri üzerine etkilerini belirlemek için Van ekolojik koşullarda yürütülmüştür. Deneme tesadüf bloklarında bölünen bölünmüş deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada, nohudun bitkide tane verimi (g), biyolojik verim (kg/da), bin tane ağırlığı (g), hasat indeksi (%), ham protein oranı (%) ve tane verimi (kg/da) gibi özellikleri incelenmiştir. Denemenin yürütüldüğü her iki yılda da uygulanan azot dozları bitkide tane verimi, biyolojik verim, ham protein oranı ve tane verimi üzerine istatistiki olarak önemli etkide bulunurken, bin tane ağırlığını önemli derecede sadece 1998 yılında etkilemiştir. Fosfor dozları 1997 yılında ILC 482 nohut çeşidinin bitkide tane verimi, biyolojik verim, ham protein ve tane verimi artırmıştır. Denemenin tekrarlandığı 1998 yılında ise fosfor sadece bitkide tane verimini %5 düzeyinde etkilemiştir.Tane verimi ortalamaları 1997 yılında, fosforun farklı doz seviyelerinde 103.49 kg/da (Kontrol dozu) ile 122.75 kg/da (6 kg P2O5/da) arasında değişmiştir. 1998 yılında ise 64.57-78.96 kg/da arasında değişmiştir. Azot dozları bakımından deneme sonuçları incelendiğinde; her iki yılda da en yüksek tane verimi 6 kg N/da dozunda (sırasıyla 132.87 ve 87.95 kg/da) saptanmıştır. Bu denemede, nohudu rhizobium bakterisi ile aşılamanın incelenen tüm karakterler üzerine her iki yılda da %5 ve %1 düzeyinde etkili olmadığı bulunmuştur. 

Keywords

• Nohut
• azot ve fosfor gübrelemesi
• aşılama
• ham protein oranı