Noise Barrier in Intra-City Transportation

Abstract

Rapid urbanization, migration and population growth induced demands exceed the carrying capacity of the cities and thus the existing urban infrastructure becomes insufficient. Developments in social life in the metropolitan cities, technological progresses and the related increase in the movements caused introduction of noise to the people’s lives. Increase in the length and number of the highways for intra-city transportation in addition to changing life styles cause an increase in the densities, which results in noise pollution in the cities and on the main roads. Noise preventing structures are used to prevent/reduce the noise pollution caused by intra-city transportation. Among these structures, noise barriers and plants as live materials play an active role. In this study, noise sources in the intra-city transportation are described and effectiveness of the measures to reduce noise pollution is discussed.   

Keywords

• Intra-city transportation
• Noise
• Noise barriers

Kent İçi Ulaşımda Gürültü Perdeleri

Öz

Hızlı kentleşme, göç ve nüfus artışı kentlerin taşıma kapasitesini zorlamakta ve buna bağlı olarak mevcut kentsel altyapı yetersiz kalmaktadır. Metropol kentlerde sosyal hayatta yaşanan gelişmeler, teknolojik ilerleme ve bunlara bağlı olan hareketlilik artışı, gürültünün de kaçınılmaz olarak insan hayatına girmesine sebep olmuştur. Özellikle kent içi ulaşımda otoyolların uzunluğunun ve sayısının artması ve değişen hayat standartları nedeniyle trafikteki gürültü kirliliğini önlemek için kent içinde uygulanan hızlı artışlar ve yoğunlaşmalar, şehir ve anayollarda gürültü kirliliğine neden olmaktadır. Kent içi ulaşımdan kaynaklı gürültü kirliliğini önlemede/azaltmada gürültü önleyici yapı türleri kullanılmaktadır. Bu yapılardan gürültü perdeleri ve canlı materyal olarak bitki örtüsü aktif bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, kent içi ulaşımdan kaynaklı gürültü kaynakları tanımlanmış ve gürültü kirliliğini azaltmaya yönelik önlemlerin etkinliği tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kent içi ulaşım
• Gürültü
• Gürültü perdeleri

References

1. Alparslan E (1987). Karayollarında Gürültüye Karşı Peyzaj Mimarlığı Açısından Alınabilecek Önlemler. Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Şehir ve Planlama Bölümü Semineri, İzmir, PP: 13.
2. Anonymous (1986). Gürültü Kontrol Yönetmeliği 11 Aralık 1986 Tarih ve 19308 Sayılı Resmi Gazete. Yürütme ve İdare Bölümü, Kültür Ofset, Ankara, 8-26.
3. Anonymous (2008): Çevre ve Orman Bakanlığı: Çevresel Gürültü Yönetimi İle İlgili AB Direktifinin Uyumlaştırılması ve Uygulanması. Avrupa Birliği Eşleştirme Projesi Tr/2004/Ib/En/02.. http://gurultu.cevreorman.gov.tr/gurultu/Files/Gurultu/Dokumanlar/G%C3%9CR%C3%9CLT%C3%9C%20AZALTIM%20%C3%96NLEMLER%C4%B0%20EL%20K%C4%B0TABI.pdf%C3%9C%20AZALTIM%20%C3%96NLEMLER%C4%B0%20EL%20K%C4%B0TABI.pdf
4. Anonymous (2014). Taşıtlarda ses ve titreşimler http://151820053025.tr.gg/ta%26%23351%3B%26%23305%3Btlarda-ses-ve-titre%26%23351%3Bimler.htm (accessed 08.01.2014).
5. Bendtsen H (1999). The Nordic Prediction Method for Road Traffic Noise, The Science of the Total Environment, PP: 331-338.
6. Cook DI, Hoverbeke DF (1997). Suburban noise control with plantings and solid barrier combinations. Research Bulletin, EM: 100, Lincoln.
7. Çalış M (2007). Karayolu Gürültüsü ve Gürültü Perdelerinin Ekonomik Analizi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen bilimleri Enstitüsü İnşaat Müh. Anabilim Dalı, İstanbul.
8. Çepel N (1994). Peyzaj Ekolojisi. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No.429, Tekirdağ, PP:228.

9. Çepel N (2002). Ekolojik Sorunlar ve Çözümleri. Tübitak Popüler Bilim Kitapları, Tübitak Yayınları. İstanbul, 48-62.
10. Demirel Ö, Kalın A, Ustasüleyman T (1997). Trabzon kenti kirlilik araştırması kapsamında çevre gürültüsü sorunun incelenmesi. K.T.Ü. Orman Fak. Peyzaj Mimarlığı Bölümü (Yayınlanmamış), Trabzon.
11. Ergun ON, Kulein A (1992). Samsun şehir merkezinde yanlış yerleşimden kaynaklanan gürültü kirlenmesi. Türk Devletleri Arasında I. İlmi İşbirliği Konferansı, Lefkoşe, KKTC. 227-236.
12. Finke L (1980). Kent planlaması açısından yeşil alanların kent iklimi ve kent havasını iyileştirme yetenekleri. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, 30: 225-255.
13. Harrıs RA (1986). Vegatative barriers: an alternative highway noise abatement measure. Noise Control Engineering Journal, 27: 34-38.
14. Karabiber Z (1991). Gürültü insan etkileşimi. Türkiye’de Çevre Kirlenmesi Öncelik Sempozyumu, İstanbul, 1:458-470.
15. Knudsen VD (1978). Acoustial Designing in Architecture. Acoustial Society of America. USA.
16. Kurra S (1982). Çevre gürültüsü ve İstanbul’da bir uygulama-Çevre 82 Sempozyumu. E.Ü. İnşaat Fak. Matbaası. Haziran, 1982, İzmir.
17. Kurra S (1990). İstanbul’da gürültü kirliliği sorunu. İstanbul’un Çevre Sorunları ve Çözümleri Sempozyumu, İstanbul, 335-347.
18. OECD (1995). .Road Transport Research, Roadside Noise Abatement, Paris.
19. Tekalan ŞA (1991). Gürültünün işitme ve diğer sistemler üzerine etkileri. Ekoloji Çevre Dergisi, 1: 2-11.
20. Ünver E (2008). Trafik ve Rekreasyonel Kullanım Kaynaklı Gürültü Kirliliğinin Belirlenmesi: Çorlu Örneği. Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Hatay, sf:90.
21. Ürgenç S (1990). Genel Plantasyon ve Ağaçlandırma Tekniği. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 407, İstanbul, PP: 509.
22. Walker DD (1991). Planting Design. Van Nastrand Reinhob, New York, USA, PP: 196.
23. Whitcomb C, Stowers J (1974). Stop Noise with Hedges. Horticulture Volume L II, Number 4, Boston, USA, 58-67.
24. Yazgan M (1979). Karayollarında gürültü sorunu ve peyzaj mimarlığı. birinci çevresel yönlendirme eğitim semineri, Başbakanlık Çevre Müst. Seminer Dizisi: 6, Ankara.
25. Yücel M (1995). Çevre Sorunları Ç.Ü. Ziraat Fak. Ders Kitabı, Yayın No: 150, Adana, P:302.