Research Article

Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu

Volume: 31 Number: 1 March 30, 2021
EN TR

Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu

Abstract

Küresel ısınma ve insan popülasyonunun sürekli artması besin kaynağı üzerinde baskı oluşturmaktadır. Soya fazlaca protein ve yağ içermesinden dolayı insan beslenmesinde önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada 12 soya çeşidinin (Nova, Nazlican, SA88, Ataem7, Arısoy, A3127, Türksoy, Adasoy, Yemsoy, ANP2018, Yeşilsoy ve Samsoy) 6 IPBS markörü ile genetik ilişkisi incelenmiştir. IPBS analizi sonucuna göre toplam 44 polimorfik bant elde edilmiş olup ortalama polimorfizm oranı %85.83 olmuştur. Primer başına elde edilen ortalama polimorfik bant sayısı 7.33 olarak belirlenmiştir. Geneotipler arasında Dice benzerlik indeksi 0.1 ile 0.9091 arasında değişmiş olup ortalama benzerlik indeksi 0.4506 olarak hesaplanmıştır. Analizlerin sonuçlarına göre, en yakın akrabalık gösteren genotiplerin Yeşilsoy ile Arısoy çeşitleri iken, en az benzeyen genotiplerin ise Samsoy ile Yemsoy çeşitleridir. Sonuç olarak, IPBS markörleri soya ıslahı programlarında uygun ebeveynlerin seçiminde genotipleri karakterize etmek için etkili bir şekilde kullanılabilir.

Keywords

Supporting Institution

Iğdır Üniversitesi

Project Number

2019-FBE-A09

Thanks

Bu çalışmanın (2019-FBE-A09) gerçekleştirilmesinde maddi imkanları destekleyen Iğdır Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Birimine katkılarından dolayı teşekkür ederiz. Ayrıca laboratuvar çalışmalarındaki yardımları için Moleküler Biyolog (doktora öğrencisi) Aybüke Erol'a da teşekkür ederiz.

References

  1. Andeden, E. E., Baloch, F. S., Derya, M., Kilian, B., & Özkan, H. (2013). iPBS-Retrotransposons-based genetic diversity and relationship among wild annual Cicer species. Journal of Plant Biochemistry and Biotechnology, 22(4), 453-466. doi:10.1007/s13562-012-0175-5
  2. Arıoğlu, H. H. (2007). Yağ Bitkileri Yetiştirme ve Islahı Ders Kitapları. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ofset Atölyesi, Adana.
  3. Baloch, F. S., Alsaleh, A., de Miera, L. E. S., Hatipoğlu, R., Çiftçi, V., Karaköy, T., Yıldız, M., & Özkan, H. (2015). DNA based IPBS-retrotransposon markers for investigating the population structure of pea (Pisum sativum) germplasm from Turkey. Biochemical Systematics and Ecology, 61, 244-252. doi:10.1016/j.bse.2015.06.017
  4. Baranek, M., Meszaros, M., Sochorova, J., Cechova, J., & Roddova, J. (2012). Utility of retrotransposon-derived marker systems for differentiation of presumed clones of the apricot cultivar Velkopavlovicka. Scientia Horticulturae, 143, 1-6. doi:10.1016/j.scienta.2012.05.022
  5. Brick, A. F., & Sivolap, Y. M. (2001). Molecular genetic identification and certification of soybean (Glycine max L.) cultivars. Russian Journal of Genetics, 37(9), 1061-1067. doi:10.1023/A:1011917732458
  6. Chowdhury, A. K., Srinives, P., Tongpamnak, P., Saksoong, P., & Chatwachirawong, P. (2002). Genetic relationship among exotic soybean introductions in Thailand: Consequence for varietal registration. Science Asia, 28, 227-239.
  7. Cömertpay, G., Baloch, F. S., Kilian, B., Ülger, A. C., & Özkan, H. (2012). Diversity assessment of Turkish maize landraces based on fluorescent labelled SSR markers. Plant Molecular Biology Reporter, 30(2), 261-274. doi:10.1007/s11105-011-0332-3
  8. Dice, L. R., (1945). Measures of the amount of ecologic association between species. Ecology, 26, 297-302.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Agricultural, Veterinary and Food Sciences

Journal Section

Research Article

Publication Date

March 30, 2021

Submission Date

October 15, 2020

Acceptance Date

November 25, 2020

Published in Issue

Year 2021 Volume: 31 Number: 1

APA
Kumlay, A. M., Demirel, S., Demirel, F., & Yıldırım, B. (2021). Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, 31(1), 11-18. https://doi.org/10.29133/yyutbd.811158
AMA
1.Kumlay AM, Demirel S, Demirel F, Yıldırım B. Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu. YYU J AGR SCI. 2021;31(1):11-18. doi:10.29133/yyutbd.811158
Chicago
Kumlay, Ahmet Metin, Serap Demirel, Fatih Demirel, and Bünyamin Yıldırım. 2021. “Bazı Soya (Glycine Max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu”. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences 31 (1): 11-18. https://doi.org/10.29133/yyutbd.811158.
EndNote
Kumlay AM, Demirel S, Demirel F, Yıldırım B (March 1, 2021) Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences 31 1 11–18.
IEEE
[1]A. M. Kumlay, S. Demirel, F. Demirel, and B. Yıldırım, “Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu”, YYU J AGR SCI, vol. 31, no. 1, pp. 11–18, Mar. 2021, doi: 10.29133/yyutbd.811158.
ISNAD
Kumlay, Ahmet Metin - Demirel, Serap - Demirel, Fatih - Yıldırım, Bünyamin. “Bazı Soya (Glycine Max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu”. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences 31/1 (March 1, 2021): 11-18. https://doi.org/10.29133/yyutbd.811158.
JAMA
1.Kumlay AM, Demirel S, Demirel F, Yıldırım B. Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu. YYU J AGR SCI. 2021;31:11–18.
MLA
Kumlay, Ahmet Metin, et al. “Bazı Soya (Glycine Max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu”. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, vol. 31, no. 1, Mar. 2021, pp. 11-18, doi:10.29133/yyutbd.811158.
Vancouver
1.Ahmet Metin Kumlay, Serap Demirel, Fatih Demirel, Bünyamin Yıldırım. Bazı Soya (Glycine max L.) Çeşitlerinin IPBS Markörleriyle Moleküler Karakterizasyonu. YYU J AGR SCI. 2021 Mar. 1;31(1):11-8. doi:10.29133/yyutbd.811158

Cited By

Creative Commons License
Yuzuncu Yil University Journal of Agricultural Sciences by Van Yuzuncu Yil University Faculty of Agriculture is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.