Greasy fleece weight and live weight performances of the Kaçeli sheep breed under conservation
Abstract
Objective: This study evaluated the greasy fleece weight (GFW) and shearing live weight at shearing (SLW) of the Kaçeli sheep breed conserved under Türkiye’s National Animal Genetic Resources Conservation Program.
Materials and Methods: The animal material for this study consisted of 291 Kaçeli sheep (283 females and 8 males) raised under semi-intensive conditions on the Çeşme Peninsula. The animals ranged in age from 2 to 7 years. Dirty fleece weights were recorded during shearing in May, and live weights at shearing were measured using digital scales. Due to the small sample size and physiological differences in males, ram data were evaluated only descriptively and were excluded from statistical models. Descriptive statistics, general linear models, least squares means, and phenotypic correlation analyses were performed on the ewe data using SAS software. Farm, age, and live weight were included as fixed effects in the models, and between-group differences were determined using the Duncan Multiple Range Test.
Results: Mean GFW was 1.70 kg in rams and 1.26 kg in ewes, while mean SLW was 57.61 kg and 41.40 kg, respectively. Farm effects were significant; Farm 2 showed the highest SLW (45.38 kg). Each 1 kg increase in SLW resulted in a 0.020 kg rise in GFW. Age negatively affected GFW (–0.046) but positively influenced SLW (1.112).
Conclusion: Kaçeli sheep display moderate productivity, broad phenotypic diversity, and strong adaptability, providing key data for sustainable breeding and conservation strategies.
Keywords
Conservation
,
phenotypic variation
,
sheep
,
wool
Koruma altındaki Kaçeli koyun ırkında kirli yapağı ağırlığı ve canlı ağırlık performansları
Öz
kapsamında koruma altında bulunan Kaçeli koyun ırkının kirli yapağı ağırlığı (KYA) ve kırkım canlı ağırlığı (KCA) performanslarını değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür.
Materyal ve Yöntem: Araştırmanın hayvan materyalini, Çeşme Yarımadası’nda yarı entansif koşullarda yetiştirilen 291 Kaçeli koyunu (283 dişi, 8 erkek) oluşturmuştur. Hayvanların yaşları 2–7 yıl arasında değişmektedir. Kirli yapağı ağırlıkları Mayıs ayında yapılan kırkım sırasında kaydedilmiş, ardından kırkım canlı ağırlıkları dijital terazi ile ölçülmüştür. Erkeklerdeki düşük örneklem sayısı ve fizyolojik farklılıklar nedeniyle koç verileri yalnızca betimleyici düzeyde değerlendirilmiş ve istatistiksel modellere dahil edilmemiştir. Dişi koyunlara ait veriler üzerinde betimleyici istatistikler, genel doğrusal modeller, en küçük kareler ortalamaları ve fenotipik korelasyon analizleri SAS yazılımı kullanılarak yürütülmüştür. Modellerde sürü, yaş ve canlı ağırlık sabit etki olarak yer almış; gruplar arası farklılıklar Duncan Çoklu Karşılaştırma Testi ile belirlenmiştir.
Bulgular: Ortalama KYA koçlarda 1.70 kg, dişilerde 1.26 kg; KCA ise sırasıyla 57.61 kg ve 41.40 kg’dır. İşletme etkisi anlamlı bulunmuş olup, en yüksek KCA 45.38 kg ile İşletme 2’de saptanmıştır. KCA’daki her 1 kg artış, KYA’da 0.020 kg artışa yol açmıştır. Yaş, KYA’yı olumsuz (–0.046), KCA’yı olumlu (1.112) etkilemiştir.
Sonuç: Kaçeli koyunları orta düzey verim, yüksek fenotipik çeşitlilik ve güçlü adaptasyon yeteneği göstererek sürdürülebilir ıslah ve koruma stratejileri için önemli bir genetik kaynak oluşturmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Koruma
,
fenotipik varyasyon
,
koyun
,
yün