Research Article

Seçilmiş Karayemiş Genotiplerinin Meyve Özellikleri ile Biyokimyasal Bileşiklerin Karakterizasyonu

Volume: 57 Number: 1 March 31, 2020
Ali İslam *, Orhan Karakaya , Sefa Gün , Selim Karagöl , Burhan Öztürk

Seçilmiş Karayemiş Genotiplerinin Meyve Özellikleri ile Biyokimyasal Bileşiklerin Karakterizasyonu

Öz

Amaç: Bu çalışma Karadeniz bölgesinden seçilmiş bazı karayemiş genotiplerinin meyve özellikleri ile biyokimyasal bileşik içeriklerini belirlemek amacıyla Ordu Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama arazisinde yürütülmüştür.

Materyal ve Metot: Çalışmada 7 farklı karayemiş genotipi incelenmiştir. Araştırmada; karayemişin salkımdaki meyve sayısı, meyve ağırlığı, meyve eti/ çekirdek oranı, SÇKM, meyve tadı, meyve etinin çekirdekten ayrılması, biyokimyasal olarak; toplam fenolik, toplam flavonoid ve antioksidan aktivitesi özellikleri incelenmiştir.

Bulgular: Salkımda meyve sayısı 5,4-17,0 adet; meyve ağırlığı 3,6-9.5 g ve SÇKM içeriği 18,4-23.5 arasında tespit edilmiştir. En yüksek toplam fenolik, flavonoid içeriği ve antioksidan aktivitesi (FRAP ve DPPH) R- 27 genotipinde ölçülmüştür.

Sonuç: Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde salkımdaki meyve sayısı, meyve tadı ve biyokimyasal içerik bakımından R- 27 genotipi öne çıkmıştır. Ayrıca karayemiş meyvelerinin ayrı bir damak tadına sahip olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

Laurocerasus officinalis Roemer,pomology,fenolik,FRAP

References

  1. Ağaoğlu, Y.S., Çelik, H., Çelik, M., Fidan, Y., Gülşen, Y., Günay, A., Halloran, N., Köksal, A.İ., ve Yanmaz, R., 1997. Genel Bahçe Bitkileri. T.C. A.Ü.Z.F. Eğitim, Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları No: 4, Ankara.
  2. Akbulut, M., Macit, İ., Ercisli, S., Koç, A., 2007. Evaluation of 28 cherry laurel (Laurocerasus officinalis) genotypes in the Black Sea region, Turkey. New Zealand Journal of Crop and Horticultural Science,, Vol. 35: 463–465
  3. Ayaz, FA., Kadioglu, A., Reunanen, M., Var, M. 1997. Phenolic acid andfatty acid composition in the fruits of Laurocerasus officinalis Roem. and its cultivars. J. Food Comp. Anal. 10: 350-357.
  4. Benzie, IF., Strain, JJ., 1996. The ferric reducing ability of plasma (FRAP) as a measure of “antioxidant power”: the FRAP assay. Analytical biochemistry, 239(1), 70-76.
  5. Beyhan, Ö., Elmastas, M., Gedikli, F., 2010. Total phenolic compounds and antioxidant capacity of leaf, dry fruit and fresh fruit of feijoa (Acca sellowiana, Myrtaceae). Journal of Medicinal Plants Research, 4(11), 1065-1072.
  6. Bostan, SZ., İslam, A., 2003. Trabzon'da Yetiştirilen Mahalli Karayemiş (Prunus laurocerasus L.) Tiplerinin Pomolojik ve Fenolojik Özellikleri. OMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(1): 27-31.
  7. Bostan, SZ., 2001. Pomological Traits of “Su” Cherry Laurel. Journal American Pomological Society, 55(4):215-217.
  8. Çelik, H., İslam, A., Kalkışım, Ö., 2015. Effect of cutting time and IBA application on rooting of edible cherry laurel (Prunus laurocerasus cv. 'Kiraz') cuttings. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 30(3): 215 - 220
  9. Demirtas, I., Gecibesler, IH., Yaglioglu, AS., 2013. Antiproliferative activities of isolated flavone glycosides and fatty acids from Stachys byzantina. Phytochemistry letters, 6(2), 209-214.
  10. Doğru, İ., 2014. TİP 2 Diyabet Oluşturulmuş Sıçanlarda Prunus laurocerasus (Karayemiş)’un Oksidan-Antioksidan Sistemler Üzerine Etkisi. Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek lisans tezi, Bursa.
APA
İslam, A., Karakaya, O., Gün, S., Karagöl, S., & Öztürk, B. (2020). Seçilmiş Karayemiş Genotiplerinin Meyve Özellikleri ile Biyokimyasal Bileşiklerin Karakterizasyonu. Journal of Agriculture Faculty of Ege University, 57(1), 105-110. https://doi.org/10.20289/zfdergi.601390

Cited By