Öğretmen Adaylarının Niteliklerinin İşbirliğine Dayalı Öğrenme Yöntemine Uygunluğunun Değerlendirilmesi

Öz

Tarama modeli niteliğindeki bu çalışma ile öğretmen adayları niteliklerinin işbirliğine dayalı öğrenme yöntemine uygunluğu belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın evrenini Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi ve Eğitim Fakültesi üçüncü sınıf öğretmen adayları, örneklemi evrenden tesadüfî örnekleme yoluyla seçilmiş 505 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen ve beşli likert tipi maddelerden oluşan ölçekle toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar t testi ve mann-whitney testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda öğretmen adaylarının; fikir dinleme, demokratik davranma, sorumlulukları yerine getirme ve ortak karar alınmasına dikkat etme, iletişim kurma, faklı kişiliklere değer verme, adil davranma, kin gütmeme, işbirliğine önem verme vb. niteliklere önemli derecede sahip oldukları belirlemiştir. Elde edilen sonuçlar, öğretmen adaylarının niteliklerinin işbirliğine dayalı öğrenme yöntemi için yeterli derecede uygun olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca Teknik Eğitim Fakültesinde öğrenimlerini sürdüren öğretmen adayları niteliklerinin işbirliğine dayalı öğrenme yöntemine daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen sonuçlar ışığında işbirliğine dayalı öğrenme yönteminin kullanımına ağırlık verilmelidir

Anahtar Kelimeler

• İşbirliğine dayalı öğrenme,öğretmen adayları nitelikleri,yöntem

Evaluation of the Suitability of Teacher Candidates’ Qualities to Cooperative Learning Method

Abstract

In this study, which is in a survey model, it was aimed to determine the suitability of teacher candidates’ qualities to cooperative learning method. The population of this study consists of third class teacher candidates of Faculties of Education and Technical Education. A sample of 505 teacher candidates was selected from this population randomly. Data were obtained with five-item likert type scale and frequency, descriptive, t-test, mann mhitney tests were applied. As a result of this study, it was determined that teacher candidates had these qualities considerably: listening different opinions, behaving democratically, performing responsibilities and being attentive for a shared process of decision making, communicate others, seeing others’ personalities as valuable, being equitable, not to nurture grudge against others and attaching importance to sharing and cooperation. In this context, it was revealed that teacher candidates were suitable to cooperative learning method. Besides, it was concluded that qualities of teacher candidates of Technical Education Faculty were more suitable to cooperative learning method. The use of cooperative learning methods should be given importance

Keywords

• Cooperative learning,qualities of teacher candidates,method

References

1. Açıkgöz, K. Ü. (2007). Aktif Öğrenme, İzmir, Biliş Özel Eğitim, Danış., Araştırma Hizmetleri Yayınları.
2. Açıkgöz, K. Ü. (1992). İşbirlikli Öğrenme: Kuram, Araştırma, Uygulama, Malatya, Uğurel Matbaası.
3. Aksoy, G. (2006). “İşbirlikçi Öğrenme Yönteminin Genel Kimya Laboratuarı Dersinde Akademik Başarıya, Laboratuvar Malzemesi Tanıma ve Kullanma Becerisine Etkisi” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzurum, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
4. Balcı, A. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeleri, Ankara, Pegem A Yayıncılık.
5. Baltaş, A. (2003). Ekip Çalışması ve Liderlik, İstanbul, Remzi Kitabevi.
6. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı,. Anakara, Pegem A Yayıncılık.
7. Cafoğlu, Z. (1996). Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi, İstanbul, Avni Akyol Kültür ve Eğitim Vakfı.
8. Carpenter, S.R. (2003). Incorporation of a Cooperative Learning Technique in Organic Chemistry, Journal of Chemical Education, (80), 330-332.

9. Çaycı, B., Demir, M. K., Başaran M. ve Demir, M. (2007). Sosyal Bilgiler Dersinde İşbirliğine Dayalı Öğrenme İle Kavram Öğretimi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 15 (2), 619-630
10. Demirel, Ö. (2007). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme, Ankara, Pegem A Yayıncılık.
11. Ekinci, N. (2007). Eğitimde Yeni Yönelimler, Ö. Demirel (Ed.) İşbirliğine Dayalı Öğrenme (ss. 93-109), Ankara, Pegem A Yayıncılık.
12. Gökbaş, M. (2001). “Eğitimde Takım Çalışması ve Karara Katılma” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazaığ, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. Gömleksiz, M. N. ve Onur, E. (2005). İngilizce Öğreniminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısı Üzerindeki Etkisi, Milli Eğitim Dergisi, http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/166/index3-icindekiler.htm. Erişim Tarihi: 02.02.2009.
14. Gürol, M. (2004). Öğretimde Planlama Uygulama Değerlendirme, M. Gürol (Ed.) Öğretim Sürecinde İletişim, Model ve Uygulamalar, Elazığ, Üniversite Kitabevi.
15. Güvenç. H. ve Açıkgöz, K. Ü. (2007). İşbirlikli Öğrenme ve Kavram Haritalamanın Öğrenme Stratejisi Kullanımı Üzerindeki Etkisi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7 (1), 95-127.
16. Johnson, D. W. and Johnson, R. T. (2005). Co-operative Learning, R. M. Gillies and A. F. Ashman (Ed.) Student Motivation in Co-operative Groups, Social Interdependence Theory, London and New York, Taylor and Francis e-Library
17. Kalaycı, Ş. (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ş. Kalaycı (Ed.) Faktör Analizi (ss. 321-331). Ankara: Asil Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
18. Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
19. Keçecioğlu, T. (2002). Takımın Kimyası ve Mimarisi, İstanbul, Literatür Yayıncılık.
20. Kıncal, R. Y., Ergül, R. ve Timur, S. (2007). Fen Bilgisi Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (32), 156-163
21. King, A. (2008). The Teacher’s Role in Implementing Cooperative Learning in the Classroom, R. M. Gillies., A. F. Ashman and J. Terwel (Ed.), Structuring Peer Interaction to Promote Higher-Order Thinking and Complex Learning in Cooperating Groups, New York, Springer Science+Business Media.
22. Koçel, T. (1998). İşletme Yöneticiliği. İstanbul, Beta Yayınları.
23. Meintel, J. (2005).Building Team.Mobility Forum,The Journal of the Air Mobility Command’s Magazine,14(4),32-34
24. Meriwether, C. and Duyar, İ. (1997). Okul Yönetimi, Ankara, YÖK / Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitim.
25. Oral, B. (2000). Sosyal Bilgiler Dersinde İşbirlikli Öğrenme İle Küme Çalışması Yöntemlerinin Öğrencilerin Erişileri, Derse Yönelik Tutumları ve Öğrenilenlerin Kalıcılığı Üzerindeki Etkileri, Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (19), 43-49.
26. Özdamlı, F. ve Uzunboylu, H. (2008). Öğretmen Adaylarının Teknoloji Destekli İşbirlikli Öğrenme Ortamına Yönelik Tutumları, Cyprıot Journal Of Educatıonal Scıences, (5), Sayfa: 28-36.
27. Özer, M. A. (2005). Etkin Öğrenmede Yeni Arayışlar İşbirliğine Dayalı Öğrenme ve Buluş Yoluyla Öğrenme, Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (35), 105-131.
28. Peterson E.S. and Jeffrey A. M. (2004). Comparing the Quality of Student’s Experiences During Cooperative Learning and Large Group Instruction, The Journal of Educutional Research, 97 (3), 123-128
29. Rolheiser, C. and Anderson, S.(2004). Teaching Cooperative Learning, The Challenge for Teacher Education, E. G. Cohen., C. M. Brody and M. Sapon-Shevin (Ed.), Practices in Teacher Education and Cooperative Learning at the University of Toronto, New York, State University of New York Press.
30. Ross, J. A. (2008). The Teacher’s Role in Implementing Cooperative Learning in the Classroom, R. M. Gillies., A. F. Ashman and J. Terwel (Ed.), Explanation Giving and Receiving in Cooperative Learning Groups, New York, Springer Science+Business Media.
31. Sholtes, P., Joiner, B. J. and Strebiel, B. J. (2003). The Team Handbook, USA, Madison, W1 53705-0445.
32. Sönmez, S. (2005). “İşbirliğine Dayalı Öğrenme Yöntemi, Birleştirme Tekniği İle Bilgisayar Okur-Yazarlığı Öğretiminin Akademik Başarıya ve Kalıcılığa Etkisi” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Sönmez, V. (2008). Öğretim İlke ve Yöntemleri, Ankara, Anı Yayıncılık.
34. Şimşek, Ü., Doymuş, K. ve Bayrakçeken, S. (2004). Lise Düzeyinde Öğrenim Gören Öğrencilere Grupla Öğrenme Metodunun Kazandırdığı Bilgi ve Beceriler, XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Malatya, 6-9 Temmuz, İÜ. Eğitim Fakültesi.
35. Şimşek, Ü., Doymuş, K. ve Şimşek, U. (2008). “İşbirlikli Öğrenme Yöntemi Üzerine Derleme Çalışması: II. İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Sınıf Ortamında Uygulanması” Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 123-142.
36. Taşpınar, M. (2005). Kuramdan Uygulamaya Öğretim Yöntemleri, Elazığ, Üniversite Kitabevi.
37. Töremen, F., Ekinci, A. and Karakuş, M. (2006). Influence of Managers’ Empathic Skils on School Success, International Journal of Educational Management, 20 (6), 490-499.
38. Wallece, J. (1998). Collegiality and Teachers Work in the Context of Peer Supervision, The Elementary School Journal, 99 (1), 81-98.
39. Yeşilyurt, E. (2009). İşbirliğine Dayalı Öğrenmenin Öğrenci Davranışları Üzerindeki Etkisine İlişkin Öğrenci Görüşleri, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 161-178.
40. Yılmaz, M. (2007). Görsel Sanatlar Eğitiminde İşbirlikli Öğrenme, Kastamonu Eğitim Dergisi, 15 (2),747-756
41. Zhi, E. and Liu, F. (2007). Colloquium. Developing A Personal And Group-Based Learning Portfolio System, British Journal of Educational Technology, 38 (6), 1117-1121.