Ortaokul Öğrencilerinin Fen Bilimleri Dersindeki Motivasyona Dayalı Öğretime İlişkin Algıları

Öz

Bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri dersi öğrenme – öğretme sürecindeki motivasyona dayalı öğretime ilişkin algılarının ARCS motivasyon modeli temelinde cinsiyet, sınıf düzeyi, derse yönelik akademik başarı, derse katılım düzeyi, dersi sevme düzeyi, derste etkinlik /deney yapılma sıklığı ile derste etkileşim tahta kullanım sıklığı değişkenlerine bağlı olarak incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma genel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 2018 – 2019 eğitim – öğretim yılında İstanbul ili Küçükçekmece ilçesindeki bir devlet ortaokulunda öğrenim görmekte olan 560 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “ARCS Motivasyon Modeli’ne Dayalı Öğretim Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz, bağımsız örneklemler için t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin fen bilimleri dersindeki etkinliklerin çoğu zaman ARCS motivasyon modeline dayalı olarak yapıldığını düşündükleri tespit edilmiştir. Öte yandan öğrencilerin fen bilimleri dersindeki motivasyona dayalı öğretime ilişkin algılarının cinsiyete ve derste etkileşimli tahta kullanma sıklığına göre anlamlı farklılık göstermezken sınıf düzeyi, fen dersi akademik başarı puanı, derse katılım düzeyi, dersi sevme düzeyi ve derste etkinlik/deney yapma sıklığı değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Öğrencilerin motivasyon düzeyinin artması ile fen bilimleri dersine yönelik ilgilerinin, tutumlarının ve akademik başarılarının da artacağı düşünülmektedir. Bu nedenle fen bilimleri öğretmenlerinin derslerini ARCS motivasyon modeli temelinde işlemeleri önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Ortaokul öğrencileri, fen bilimleri dersi, ARCS motivasyon modeli

Anahtar Kelimeler

• Ortaokul öğrencileri,fen bilimleri dersi,ARCS motivasyon modeli

References

1. Acar, S. (2009). Web destekli performans tabanlı öğrenmede ARCS motivasyon stratejilerinin öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenmenin kalıcılığına, motivasyonlarına ve tutumlarına etkisi. (Yayımlanmış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Adelman, H. S., & Taylor, L. (1986). Summary of the survey of fundamental concerns confronting the LD field. Journal of Learning Disabilities, 19, 391- 393.
3. Adıgüzel, A. & Yüksel, İ. (2012). Evaluation of teachers’ instructional technologies ıntegration skills: A qualitative need analysis for new pedagogical approaches. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education, 6(1), 265-286.
4. Altınçelik, B. (2009). İlköğretim düzeyinde öğrenmede kalıcılığı ve motivasyonu sağlaması yönünden akıllı tahtaya ilişkin öğretmen görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
5. Aycan, S., Türkoğuz, Ş., Arı, E. & Kaynar, Ü. (2002). Periyodik cetvelin ve elementlerin tombala oyun tekniği ile öğretimi ve bellekte kalıcılığının saptanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Kitabı. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
6. Aydın, M. (2017). Matematik dersinde etkileşimli tahta kullanımının öğrenci başarısı, motivasyonu ve tutumları üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
7. Balaban Salı, J. (2002). Bilgisayar destekli öğretimde güdülenme kaynağı ve yetkinlik düzeyinin öğrenci başarı ve tutumları üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
8. Balaman, F., & Tüysüz, C. (2011). Harmanlanmış öğrenme modelinin 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersindeki başarılarına, tutumlarına ve motivasyonlarına etkisinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 75-90.

9. Balantekin, Y. (2014). ARCS motivasyon modeline göre tasarlanan yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin motivasyonlarına, tutumlarına ve akademik başarılarına etkisi. (Yayımlanmış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
10. Balantekin, Y. & Bilgin, A. (2017). ARCS motivasyon modeli’nin öğrencilerin motivasyonlarına, tutumlarına ve akademik başarılarına etkisi. İlköğretim Online, 16(1), 161-177.
11. Beauchamp, G., & Parkinson, J. (2005). Beyond the 'wow' factor: developing interactivity with the interactive whiteboard. School Science Review, 86(316), 97-103.
12. Brophy, J. (1987). Synthesis of research on strategies for motivating students to learn. Educational Leadership, October, 40-48.
13. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
14. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
15. Can, A. (2013). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.
16. Capshew, T. F. (2005). Motivating social work students in statistics courses, Social Work Education, 24(8), 857-868.
17. Cengiz, E. (2009). ARCS motivasyon modelinin fen ve teknoloji dersinde öğrencilerin başarısına ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
18. Chai, C. S., Koh, J. H. L., Tsai, C. C., & Tan, L. L. W. (2011). Modeling primary school pre-service teachers' technological pedagogical content knowledge (tpack) for meaningful learning with information and communication technology. Computers & Education, 57(1), 1184-1193.
19. Chang, M. M., & Lehman, J. D. (2002). Learning foreign language through an interactive multimedia program: An experimental study on the effects of the relevance component of the ARCS model. CALICO Journal, 81-98.
20. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. California: SAGE Publications, Inc.
21. Çalışkan, F. Z. (2017). ARSC motivasyon modelinin 5. sınıf öğrencilerinin çevreye karşı tutum ve başarısına etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. Çavuş, R., Kulak, B., Berk, H., & Öztuna Kaplan, A. (2011). Fen ve teknoloji öğretiminde oyun etkinlikleri ve günlük hayattaki oyunların derse uyarlanması. İGEDER Fen ve Teknoloji Öğretmenleri Zirvesi’nde sunulmuş bildiri, İstanbul.
23. Çetin, Ü. (2007). ARCS motivasyon modeli uyarınca tasarlanmış eğitim yazılımı ile yapılan öğretimle geleneksel öğretimin öğrencilerin başarısı ve öğrenmenin kalıcılığı açısından karşılaştırılması. (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Çetin, Ü. & Mahiroğlu, A. (2008). ARCS motivasyon modeli uyarınca tasarlanmış eğitim yazılımının öğrencilerin akademik başarısına ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 101-112.
25. Çevik, M. & Abdioğlu, C. (2018). Bir bilim kampının 8. sınıf öğrencilerinin stem başarılarına, fen motivasyonlarına ve üstbilişsel farkındalıklarına etkisinin incelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(5), 304-327.
26. Çolakoğlu, Ö. M. (2009). ARCS motivasyon modeli kullanılarak oluşturulan ders modüllerinin harmanlanmış öğretim uygulamalarındaki öğrenci motivasyonuna etkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak.
27. Damar, A., Durmaz, C., & Önder, İ. (2017). Middle school students’ attitudes towards STEM applications and their opinions about these applications. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 1(1), 47-65.
28. Dede, Y. (2003). ARCS motivasyon modelinin öğrencilerin matematiğe yönelik motivasyonlarına etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 173-182.
29. Dede, Y. & Yaman, S. (2008). Fen öğrenmeye yönelik motivasyon çalışması; geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1) 19-37.
30. Demir, R., Öztürk, N. & Dökme, İ. (2012). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine yönelik motivasyonlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 1-21.
31. Ermiş, U. F. (2012). Fen ve teknoloji dersinde etkileşimli tahta kullanımının akademik başarıya ve öğrenci motivasyonuna etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
32. Eroğlu, S., & Bektaş, O. (2016). STEM eğitimi almış fen bilimleri öğretmenlerinin STEM temelli ders etkinlikleri hakkındaki görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 4(3), 43-67.
33. Ertürk, S. (1974). Eğitime giriş. Ankara: Gül Yayınevi.
34. Feng, S. L., & Tuan, H. L. (2005). Using ARCS model to promote 11th graders’ motivation and achievement in learning about acids and bases. International Journal of Science and Mathematics Education, 3(3), 463-484.
35. Freedman, M. P. (1997). Relationship among laboratory instruction, attitude toward science, and achievement in science knowledge. Journal of Research in Science Teaching, 34(4), 343-357.
36. Gellevij, M., Van der Meij, H., De Jong, T., & Pieters, J. (1999). The effects of screen captures in manuals: A textual and two visual manuals compared. IEEE transactions on professional communication, 42(2), 77-91.
37. Gökçül, M. (2007). Keller’ın ARCS güdülenme modeline dayalı bilgisayar yazılımının matematik öğretiminde başarı ve kalıcılığa etkisi. (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
38. Glover, D., Miller, D., Averis, D., & Door, V. (2007). The evolution of an effective pedagogy for teachers using the interactive whiteboard and modern languages: An empirical analysis from the secondary sectors. Learning, Media and Technology, 32(1), 5-20.
39. Glynn, S. M., Aultman, L. P. & Owens, A. M. (2005). Motivation to learn in general education programs. The Journal of General Education, 54(2), 150-170.
40. Gökbayrak, S., & Karışan, D. (2017). Altıncı sınıf öğrencilerinin FeTeMM temelli etkinlikler hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Alan Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-40.
41. Gökcül, M. (2007). Keller’ın ARCS güdülenme modeline dayalı bilgisayar yazılımının matematik öğretiminde başarı ve kalıcılığa etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
42. Green, A. (2012). The integration of engineering design projects into the secondary science classroom. (Unpublished master’s thesis). Michigan State University, Michigan.
43. Hardré, P. L., Chen, C. H., Huang, S. H., Chiang, C. T., Jen, F. L., & Warden, L. (2006). Factors affecting high school students' academic motivation in Taiwan. Asia Pacific Journal of Education, 26(2), 189-207.
44. Huett, J. B. (2006). The effects of ARCS-based confidence strategies on learner confidence and performance in distance education, educational computing, dissertation. University of North Texas, USA.
45. Hwang, W., Chen, N., & Hsu, R. (2006). Development and evaluation of multimedia whiteboard system for improving mathematical problem solving. Computers & Education, 46, 105-121.
46. İnel-Ekici, D., Kaya, K. & Mutlu, O. (2014). Ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarının farklı değişkenlere göre incelenmesi: Uşak ili örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 13-26.
47. Johnstone, A. H. (1997). Know how your pupils learn, and teach them accordingly, In: D. L. Thompson (Ed) Monitoring change in education: science education in 21st century. Hants: Arena.
48. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
49. Karataş, H. & Erden, M. (2012). Akademik motivasyon ölçeğinin dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Education Sciences, 7(4), 983-1003.
50. Karataş, K., Ardıç, T. & Kaya, İ. (2016). ARCS Motivasyon Modeli’ne dayalı öğretim ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(4), 1821-1838.
51. Karslı, G. (2015). ARCS motivasyon yönteminin 8. sınıf hücre bölünmesi ve kalıtım ünitesinde öğrencilerin motivasyonu, başarısı ve tutumlarına etkisi. (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ağrı.
52. Kayak, S. (2005). ARCS modeline göre tasarlanan eğitsel yazılımın öğrenmeye etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
53. Keller, J. M. (1979). Motivation and instructional design: A theoretical perspective. Journal of Instructional Development, 2(4), 26-34.
54. Keller, J. M. (1987a). The systematic process of motivational design. Performance and Instruction, 26(9), 1-7.
55. Keller, J. M. (1987b). Strategies for stimulating the motivation to learn. Performance and Instruction, 26(8), 1-7.
56. Keller, J. M. (1987c). Development and use of the ARCS model of motivational design. Journal of Instructional Development, 10(3), 2-10.
57. Khamis, V., Dukmak, S., & Elhoweris, H. (2008) Factors affecting the motivation to learn among United Arab Emirates middle and high school students. Educational Studies, 34(3), 191-200.
58. Kikuchi, H. (2006). Motivational factors affecting online learning by Japanese MBA students. Australasian Journal of Educational Technology, 22(3), 398-415.
59. Klein, J. D., & Freitag, E. (1991). Effecs of using an instructional game on motivation and performance. Journal Of Educational Research, 84(5), 303-308.
60. Kurt, M. (2012). ARCS motivasyon modeline göre harmanlanmış öğretimin, ilköğretim 6. sınıf bilişim teknolojileri dersinde öğrenci başarısına etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
61. Kutu, H. (2011). Yaşam temelli ARCS modeliyle 9. sınıf kimya dersi ‘Hayatımızda Kimya’ ünitesinin öğretimi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
62. Kutu, H. & Sözbilir, M. (2011). Yaşam temelli ARCS öğretim modeliyle 9. sınıf kimya dersi “Hayatımızda Kimya” ünitesinin öğretimi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 29-62.
63. Lin, Y. G., & McKeachie, W. J. (2009). College student intrinsic and/or extrinsic motivation and learning. Learning and Individual Differences, 13(3), 251-258.
64. Lumsden, L. S. (1994). Student motivation to learn. ERIC Document Reproduction Service No. ED370200.
65. Main, R. G. (1993). Integrating motivation into the instructional design process. Educational Technology, 33(12), 37-41.
66. Manny-Ikan, E., Tikochinski, T., Zorman, R., & Dagan, O. (2011). Using the interactive white board in teaching and learning - an evaluation of the smart classroom pilot project. Interdisciplinary Journal of E-Learning & Learning Objects, 7, 249-273.
67. Martin, A. J. (2001). The student motivation scale: A tool for measuring and enhancing motivation. Australian Journal of Guidance and Counseling, 11, 1-20.
68. Martin, B. L., & Briggs, L. J. (1986). The affective and cognitive domains: Integration for theory and research. New Jersey: Educational Technology Publications, Englewood Cliffs.
69. Masitsa, G. (2008). Tracing the development of poor student motivation and performance in township secondary schools. Africa Education Review, 5(1), 84-108.
70. Means, B. T, Jonassen, D. H., & Dwyer, M. F. (1997). Enhancing relevance: Embedded ARCS strategies vs. purpose. Educational Technology, Research and Development, 45(1), 5-17.
71. Mills, R. J., & Sorensen, N. (2004). An implementation of the ARCS model of motivational design. Kids College.
72. Morgan, G. A., Leech, N. L., Gloeckner, G., W., & Barret, K. C. (2004). Spss for introductory statistics: Use and interpretation. London: Lawrance Erlbaum Associates.
73. Ngeow, K. Y. (1998). Motivation and transfer in language learning. ERIC Digest. Indiana: ERIC Digests. (ED427318)
74. Northcote, M., & Marshall, S. (2010). Interactive whiteboards: Interactive or just whiteboards? Australasian Journal of Educational Technology, 26(4), 494-510.
75. Örücü, E. & Kanbur, A. (2008). Örgütsel-yönetsel motivasyon faktörlerinin çalışanların performans ve verimliliğine etkilerini incelemeye yönelik ampirik bir çalışma: Hizmet endüstrisi örneği. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1), 85-97.
76. Park, S.J., & Yoo, P.K., (2013). The Effects of the learning motive, interst and science process skills using the “Light” unit in science-based STEAM. Elementary Science Eucation, 32(3), 225-238.
77. Pintrich, P. R. (2003). A motivational science perspective on the role of student motivation in learning and teaching contexts. Journal of Educational Psychology, 95, 667–686.
78. Pintrich, P. R., & Schunk, D. H., (2002). Motivation in education: Theory, research and applications. Upper Saddle River, NJ: Merrill Prentice Hall.
79. Saracaloğlu, A. S. & Aldan Karademir, Ç. (2009). Eğitsel oyun temelli fen ve teknoloji öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. VIII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi
80. Sarı, U. & Yazıcı, Y. Y. (2018). STEM eğitiminin fen öğrenimine yönelik motivasyona etkisi. International Learning Teaching and Educational Research Congress Bildiri Kitabı, Amasya Üniversitesi, Amasya.
81. Seah, W. T., & Bishop, A. J. (2000, April). Values in mathematics textbooks: A wiew throught the Australasian regions. Paper presented at the annual meeting of the American Educational Research Association, New Orleans, LA.
82. Seifert, L. K. (1991). Educational psychology. USA: Houghton Mifflin Company.
83. Sevinç, B., Özmen, H. ve Yiğit, N. (2011). Investigation of primary students’ motivation levels towards science learning. Science Education International, 22(3), 218-232.
84. Sipahi B., Yurtkoru, E. S. & Çinko M. (2008). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi. İstanbul: Beta Yayınları.
85. Song, S. H., & Keller, J. M. (1999). The ARCS model for developing motivationallyadaptive computer-assisted instruction.AECT. Distance Learning Konferansında sunulan sözlü bildiri, Denver.
86. Song, S. H., & Keller, J. M. (2001). Effectiveness of motivationally adaptive computer-assisted instruction on the dynamic aspects of motivation. Educational technology research and development, 49(2), 5.
87. Şaşmaz-Ören, F. & Erduran-Avcı, D. (2004). Eğitimsel oyunla öğretimin fen bilgisi dersi “Güneş Sistemi ve Gezegenler” konusunda akademik başarı üzerine etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 67-76.
88. Teoh, S. H., Koo, A. C., & Singh, P. (2010). Extracting factors for students’ motivation in studying mathematics. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 41(6), 711–724.
89. Tercan, İ. (2012). Akıllı tahta kullanımının öğrencilerin fen ve teknoloji dersi başarı, tutum ve motivasyonuna etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
90. Troff, B., & Tirotta, R. (2010). Interactive whiteboards produces mall gains in elementary students self-reported motivation in mathematics. Computers & Education, 54, 379-383.
91. Tuan, H. L, Chin, C. C., & Shieh, S. H. (2005). The development of a questionnaire to measure students' motivation towards science learning. International Journal of Science Education, 27(6), 639-654.
92. Uzun, N. & Keleş, Ö. (2010). Fen öğrenmeye yönelik motivasyonun bazı demografik özelliklere göre değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 561-584.
93. Uzun, N., & Keleş, Ö. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyon düzeylerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 313-327.
94. Van De Gaer, E., Fraine, B. D., Pustjens, H., Damme, J. V., Munter, A. D., & Onghena, P. (2009). School effects on the development of motivation toward learning tasks and the development of academic self-concept in secondary education: a multivariate latent growth curve approach. School Effectiveness and School Improvement, 20(2), 235-253.
95. Watters, J.J., & Ginns, I. S. (2000). Developing motivation to teach elementary science: effect of collaborative and authentic learning practices in preservice education. Journal of Science Teacher Education, 11(4), 277-313.
96. Wolters, C. A., & Pintrich, P. R. (1998). Contextual differences in student motivation and self-regulated learning in mathematics, English, and social studies classrooms. Instructional Science, 26, 27–47.
97. Yaman, S. ve Dede, Y. (2007). Öğrencilerin fen ve teknoloji ve matematik dersine yönelik motivasyon düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 52, 625-638.
98. Yenice, N., Saydam, G. & Telli, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 231-247
99. Yeşiltepe, K. (2009). ARCS motivasyon modelinin fen bilimleri dersi güneş sistemi ve tutulmalar ünitesinde öğrencilerin akademik başarısı ve motivasyonuna etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.
100. Yıldırım, B., & Selvi, M. (2017). An experimental research on effects of STEM applications and mastery learning. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13(2), 183-210.
101. Yıldız, E., Şimşek, Ü. & Araz, H. (2016). Dolaşım sistemi konusunda eğitsel oyun yönteminin kullanılmasının öğrencilerin akademik başarı ve fen öğrenimi motivasyonu üzerine etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(36), 20-32.
102. Yılmaz, H. & Huyugüzel-Çavaş, P. (2007). Reliability and validity study of the students' motivation toward science learning (SMTSL) questionnaire. İlköğretim Online, 6(3), 430-440.
103. Yurt, E. (2007). Eğitsel oyun tekniği ile fen öğretimi ve yeni ilköğretim müfredatındaki yeri ve önemi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Muğla Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Muğla.