Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Akıl-Zeka Oyunları İle İlgili Görüşleri

Abstract

Bu çalışmanın amacı fen bilgisi öğretmen adaylarının akıl ve zeka oyunları hakkındaki görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda akıl-zeka oyunları öğretmen adaylarına altı hafta boyunca haftada 2 saatlik periyotlar halinde gösterilmiştir. Öğretmen adayları ile oyun kavramı, oyunun eğitimdeki yeri üzerine dersler yapıldıktan sonra hali hazırda oynanan ve bilinen 40 civarında akıl oyunu kendilerine öğretilmiş ve bu oyunları birbirleri ile oynamaları sağlanmıştır. Çalışma grubunu Siirt Üniversitesi Matematik ve Fen Bilgisi Eğitimi Bölümünde okuyan 25 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması olarak düzenlenen çalışmada araştırmacılar tarafından geliştirilen görüşme formu uygulanmıştır. Görüşme formundan elde edilen veri içerik analizi ile analiz edilmiştir. Bulgular kısmında öğretmen adaylarının akıl zeka oyunlarının ders ismi, temel matematik becerileri ile fen ve matematik eğitimine katkısı, sınıf ortamı, öğretmen, öğrenci ve temel beceriler açısından akıl-zeka oyunları hakkındaki görüşleri belirlenmiştir. Sonuç olarak öğretmen adayları bu şekildeki bir dersin adının akıl oyunları olması gerektiğini, kendilerine göre akıl zeka oyunlarının temel matematik becerileri ile fen ve matematik eğitimine katkılar sağladığını, akıl zeka oyunlarının öğrencileri aktif kıldığını, zihinsel ve el becerilerini güçlendirdiğini belirtmişlerdir.

Keywords

• Fen Bilgisi Öğretmen Adayları,Akıl-Zeka Oyunları,Görüşler

References

1. Alkan, A., & Mertol, H. (2017). Üstün Yetenekli Öğrenci Velilerinim Akıl-Zeka Oyunları İle İlgili Düşünceleri. Ahi Evran Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(1), 57-62.
2. Bottino, R. M., Ott, M., Tavella, M., & Benigno, V. (2010). Can Digital Mind Games Be Used to Investigate Children’s Reasoning Abilities? Leading Issues in Games Based Learning, 124, 1-13.
3. Bottino, R., & Ott, M. (2006). Mind games,reasoning skills, and the primary school curriculum: hints from a field experiment.,, . Learning Media & Technology, 31(4), 359-375.
4. Dempsey, J. V., Haynes, L. L., Lucassen, B. A., & Casey, M. S. (2002). Forty simple computer games and what they could mean to educators. Simulation and Gaming, 33(2), 157-168.
5. Devecioğlu, Y., & Karadağ, Z. (2016). Amaç, Beklenti ve Öneriler Bağlamında Zeka oyunları dersinin değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 41-61. Dziedziewicz, D., Gajda, A., & Karwowski, M. (2014). Developing children’s intercultural competence and creativity. Thinking Skills and Creativity, 13, 32–42.
6. Facione, P. A. (1990). Critical Thinking: A Statement of Expert Consensus for Purposes of Educational Assessment and Instruction. . CA: The California Academic Press.
7. Garris, R., Ahlers, R., & Driskell, J. (2002). Games, motivation, and learning: A research and practice model. Simulation & Gaming, 33(4), 441-467.
8. Karaman, S. (2012). Okul Öncesi Eğitim Kurumuna Devam Eden 6 Yaş Çocuklarının Matematik Becerileri İle Sosyodramatik Oyunun Boyutları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Denizli:: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Leikin, R. (2009). Exploring Mathematical Creativity Using Multiple Solution Tasks. In R. Leikin, A. Berman, & B. Koichu (eds.), Creativity in Mathematics and the Education of Gifted Students, . Sense Publishers.
10. Lou, Y., Abrami, P., & D'Apollonia, S. (2001). Small group and individual learning with technology: a meta-analysis. Review of Educational Research, 71(3), 449-521.
11. Marangoz, D., & Demirtaş, Z. (2017). Mekanik zekâ oyunlarının ilkokul 2.sınıf öğrencilerinin zihinsel beceri düzeylerine etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(53).
12. MEB. (2013). Ortaokul Ve İmam Hatip Ortaokulu Zekâ Oyunları Dersi Öğretim Programı. Ankara: TTKB.
13. Özkök, A. (2005). Disiplinlerarası Yaklaşıma Dayalı Yaratıcı Problem Çözme Öğretim Programlarının Yaratıcı Problem Çözme Becerisine Etkisi. . Hacettepe Üni. Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(5), 159-167.
14. Rosas, R., Nussbaum, M., Cumsille, P., Marianov, V., Correa, M., Flores, P., . . . Salinas, M. (2003). Beyond Nintendo: design and assessment of educational video games for first and second grade students. Computer & Education, 40(1), 71-94.
15. Ulusoy, Ç. A., Saygı, E., & Umay, A. (2017). İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Zeka Oyunları Dersi ile İlgili Görüşleri Views of Elementary Mathematics Teachers about Mental Games Course. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(2), 280-294.
16. Yaman, S., & Yalçın, N. (2005). Fen Egitiminde Probleme Dayalı Ögrenme Yaklaşımının Problem Çözme Ve Öz- Yeterlik İnanç Düzeylerinin Gelişimine Etkisi.
17. Yaman, S., & Yalçın, N. (2005). Fen Egitiminde Probleme Dayalı Ögrenme Yaklaşımının Problem Çözme Ve Öz- Yeterlik İnanç Düzeylerinin Gelişimine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 229-236.
18. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınları.
19. Yılmaz, Ş. K. (2019). Seçmeli zekâ oyunları dersine ilişkin öğretmen görüşleri. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.