The Effect of Interactive Assessment Activities Implemented in the E-Learning Process on Academic Achievement

Abstract

E-Öğrenme Sürecinde Uygulanan Etkileşimli Değerlendirme Etkinliklerinin Akademik Başarıya Etkisi

Öz

Bu araştırmada e-öğrenme sürecinde uygulanan etkileşimli değerlendirme etkinliklerinin akademik başarıya etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yaklaşımı benimsenmişi, araştırma ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desenle yürütülmüştür. Araştırma 2019-2020 eğitim öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu N = 42 gönüllü katılımcıdan oluşmaktadır. Deneysel süreç 6 haftadır. Deneysel süreçte iki grupta Adobe Connect uygulamasıyla eş zamanlı dersler yapılmıştır. Kontrol grubundan farklı olarak deney grubunda ders öncesi ve ders sonrası etkileşimli değerlendirme etkinlikleri uygulanmıştır. Ders öncesi etkileşimli değerlendirme etkinliği olarak Edpuzzle ile hazırlanan etkileşimli videolar, ders sonrası etkileşimli değerlendirme etkinliği olarak Quizizz ile hazırlanan çevrimiçi oyunlaştırma tabanlı kısa testler kullanılmıştır. Veriler Google Forms uygulamasına aktarılan katılımcı bilgilendirilmiş gönüllü olur formu, demografik bilgi formu ve akademik başarı testiyle toplanmıştır. Verilerin analizinde Man Whitney U Testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve non-parametrik ANCOVA uygulanmıştır. Ulaşılan bulgulardan elde edilen sonuç, e-öğrenme sürecinde uygulanan etkileşimli değerlendirme etkinliklerinin deney grubunda görülen değişimin % 76’ sını açıkladığı ve akademik başarıyı arttırdığı, ön test etkisi kontrol altına alındığında ise deney grubundaki değişimin % 29’ unu açıkladığı ve başarıyı arttırdığı şeklindedir. Gelecek araştırmalar için motivasyon, kaygı, memnuniyet, tutum, öz düzenleme gibi farklı değişkenlerin incelenmesi veya bu araştırmada kullanılan etkileşimli değerlendirme etkinliklerinden farklı etkinliklerle araştırma kapsamının genişletilmesi önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• e-değerlendirme
• e-öğrenme
• etkileşim
• etkileşimli değerlendirme
• akademik başarı

References

1. Angus, S.D. and Watson, J. (2009) Does regular online testing enhance student learning in the numerical sciences? Robust evidence from a large data set. British Journal of Educational Technology 40(2), 255–272.
2. Boussakuk, M., Bouchboua, A., El Ghazi, M., El Bekkali, M., & Fattah, M. (2021). Designing and developing e-assessment delivery system under IMS QTI ver.2.2 specification, International Journal of Emerging Technologies in Learning, 16(1), 219-233. Doi: 10.3991/ijet.v16i01.16257
3. Crisp, G. (2010). Interactive e-assessment-practical Approaches to constructing more sophisticated online tasks. Journal of Learning Design, 3(3), 1-10.
4. Crisp, G. (2009). Interactive e-assessment: moving beyond multiple-choice questions. Centre for Learning and Professional Development, 3, 12-31.
5. Çinici, M. A., (2006). Web tabanlı uzaktan eğitimde uyarlanır değerlendirme sistemi tasarımı ve gerçekleştirilmesi, (Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Doğan, N., Kıbrıslıoğlu Uysal, N., Kelecioğlu, H., & Hambleton, R. K. (2020). An overview of e-assessment, Hacettepe University Journal of Education, 35(Special Issue), 1-5. Doi: 10.16986/HUJE.2020063669
7. Figueroa-Cañas, J., & Sancho-Vinuesa, T. (2018). Investigating the relationship between optinonal quizzes and final exam performance in a fully asynchronous online calculus modüle, Interactive Learning Environments, 29(1), 33-43. Doi: 10.1080/10494820.2018.1559864
8. Gagné, R.M. (1997). The conditions of learning and theory of instruction. New York: Holt, Reinehart & Winston.

9. Gülbahar, Y. (2009). E-öğrenme. Ankara: Pegem Akademi.
10. Horton, W. (2000). Designing Web Based Training, USA: John Wiley&Sons Inc.
11. Jordan, S. (2009), Assessment for learning: pushing the boundaries of computer-based assessmen, Practitioner Research in Higher Education, 3(1), 11-19.
12. Karasar, N. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (26.Basım). Ankara: Nobel.
13. Laamanen, M., Ladonlahti, T., Uotinen, S., Okada, A., Bañeres, D., & Koçdar, S. (2021). Acceptabiliy of the e-authentication in Higher education studies: views of students with special educational needs and disabilities, International Journal of Educational Technology in Higher Education, 18(4), Doi: 10.1186/s41239-020-00236-9
14. Lee, W. W. & Owens, D. L. (2000). Multimedia-based instructional design: Computer-based training. San Francisco, CA: Jossey-Bass/Pfeiffer.
15. Liberman, J., Levin, V., & Luna-Bazaldua, D. (2020, April). Are students still learning during COVID-19? Formative assessment can provide the answer. The World Bank’s Education for Global Development Blog, https://blogs.worldbank.org/education/are-students-still-learning-during-covid-19-formative-assessment-can-provide-answer adresinden 13.06.2021 tarihinde erişilmiştir.
16. Liu, B., Wu, Y., Xing, W., Cheng, G., & Guo, S. (2021). Exploring behavioural differences certificate achievers and explorers in MOOCs, Asia Pacific Journal of Education, Doi: 10.1080/02188791.2020.1868974
17. Moore, M. G. (1989). Editorial: Three types of interaction, American Journal of Distance Education, 3(2), 1-7.
18. Phipps, R., & Merisotis, J. (April, 2000). Quality on the line: Benchmarks for success in internet-based distance education. Washington, DC: The Institute for Higher Education Policy., https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED444407.pdf adresinden 24.09.2018 tarihinde erişilmiştir.
19. Ridgway, J., Mccusker, S., & Pead, D. (2004, November). Literature review of e-assessment, A NESTA Futurelab Research Series, Report 10, HAL Id: hal-00190440, https://telearn.archives-ouvertes.fr/hal-00190440 adresinden 20.06.2020 tarihinde erişilmiştir.
20. Robles, F. M. R. (2006). Learner characteristic, interaction and support service variables as predictors of satisfaction in web-based distance education. Dissertation Abstracts International, 67(7). (UMI No. 3224964).
21. Sanders, D. W. & Morrison-Shetlar, A. I. (2001). Student attitudes toward web-enhanced instruction in an introductory biology course. Journal of Research on Computing in Education, 33(3), 251-262.
22. Schunk, H.D. (2011). Yapılandırmacı teori. (M.Y. Demir, Çev.) Öğrenme teorileri eğitimsel bir bakışla (M. Şahin, Çev.). (2.baskı) içinde (s. 234-241). Ankara: Nobel.
23. Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2013). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (2.Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
24. TEDMEM. (2020, Ağustos). COVID-19 sürecinde eğitim: Uzaktan öğrenme, sorunlar ve çözüm önerileri. (TEDMEM Analiz Dizisi), Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
25. Uppal, A.M., Ali, S., Zahid, Z., & Basir, M. (2021). Assessing the impact of interactvity on e-learning quality: a Quantitative investigation in Higher education institutes of Pakistan, Psychology and Evaluation, 58(3), 3132-3145
26. Ünsal, H. (2004). Web destekli eğitimi elektronik öğrenme ve web destekli öğretim programlarındaki çeşitli ders modelleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(3), 375-388.
27. Wagner, E. D. (1997). Interactivity: From agents to outcomes. New directions for teaching and learning, 1997(71), 19-26.
28. Yurdakul, B. (2011). Yapılandırmacılık. Özcan Demirel (Ed.), Eğitimde yeni yönelimler (5.baskı) içinde (s. 39-65). Ankara: Pegem.