Durum Wheat Production Structure and Variety Preferences of Producers in Ankara Province

Öz

The study aimed to examine the production structure of the farms producing durum wheat in Ankara, which has important durum wheat production areas in Türkiye for many years, and the variety preferences of the producers. While it has been observed that producers in Ankara have reduced their durum wheat cultivation areas over the years, it has been determined that the durum wheat variety, which is most known by the producers and cultivated in large areas, is Kızıltan-91. It is seen that producers do not give up on durum wheat varieties that they have used for a long time, and rely on their adaptation to the region and yield stability, avoid risk by not turning to newly developed varieties, and are not innovative in the use of certified seeds. There is a need for training on cultivation methods to increase the quality of durum wheat produced depending on climatic conditions. In addition, there is a need for multidisciplinary planning and implementation of activities to be carried out on the promotion and publication of newly developed varieties in cooperation with the public, private sector, cooperatives and universities.

Anahtar Kelimeler

• Durum wheat
• wheat variety choice
• extension
• Ankara

Ankara İlinde Makarnalık Buğday Üretim Yapısı ve Üreticilerin Çeşit Tercihleri

Öz

Bu çalışmanın amacı; uzun yıllardan beri Türkiye’nin önemli makarnalık buğday üretim alanlarına sahip olan Ankara ilinde, makarnalık buğday üretimi yapan tarım işletmelerinin üretim yapısının ve üreticilerin çeşit tercihlerinin incelenmesidir. Ankara ilinde makarnalık buğday üreten üreticilerin, yıllar itibari ile makarnalık buğday ekim alanlarını ve üretimini azalttığı görülürken, bilinirlilik ve ekim alanı olarak Kızıltan-91 makarnalık buğday çeşidinin önde olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin uzun süredir kullanmış olduğu, bölgeye adaptasyonuna ve verim istikrarına güvendikleri makarnalık buğday çeşitlerinden vazgeçmedikleri, yeni geliştirilen çeşitlere yönelmeyerek riskten kaçındıkları ve sertifikalı tohumluk kullanımı konusunda yenilikçi olmadıkları görülmektedir. İklim koşullarına bağlı olarak, üretilen makarnalık buğdayın kalitesini arttırmaya yönelik yetiştirme metotları konusunda eğitim verilmesine, yeni geliştirilen çeşitlerin tanıtım ve yayımı konusunda yürütülecek faaliyetlerin çoklu disiplinli olarak kamu, özel sektör, kooperatifler ve üniversiteler ile işbirliği içinde planlanarak uygulanmasına ihtiyaç duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• makarnalık buğday
• buğday çeşidi
• buğday çeşit seçimi
• Ankara

Kaynakça

1. Akın, V. 2017. Tahıl Teknolojisi Ders Notları. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi. https://akademik.adu.edu.tr/myo/cine/webfolders/File/ders%20notlari/Tahil%20Teknolojisi%20I.pdf.
2. Anonim, 2019. Ankara Kalkınma Ajansı, Ankara bölgesel yenilik stratejisi https://www.ankaraka.org.tr/tr/ankara-bolgesel-yenilik-stratejisi_4700.html [Erişim tarihi 29.04.2021].
3. Aydoğan, S., M. Şahin, A. G. Akçacık, Y. Kaya, İ. Kara, M. Türköz ve M. Akçura. 2012. Bazı makarnalık buğday çeşitlerinin kalite özelliklerinin belirlenmesi. International Journal of Agricultural and Natural Sciences 5 (1): 82-85.
4. Bayaner A. Yağlı T. Özkan H. 2010. Makarnalık buğday pazarlaması ve sorunları. Makarnalık buğday mamulleri Konferans Bildiri Kitabı. 17-18 Mayıs 2010 Şanlıurfa.
5. Bushuk, W. 1998. Wheat breeding for end-product use. Euphytica 100: 137-145.
6. Demirtaş, B., Kaya, A., Dağıstan, E. 2018. Consumers’ Bread Consumption Habits and Waste Status: Hatay/Turkey Example. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 6(11):1653-1661.
7. Elgün, A. ve Z. Ertugay. 1995. Tahıl işleme teknolojisi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Erzurum.
8. Hoseney, R. C. 1994. Principles of cereal science and technology (2nd ed.). American Association of Cereal Chemists, St. Paul, MN.

9. Karabak, S., Taşcı, R., Özkan, N., Bozdemir, Ç., Demirtaş, R., 2012, Ankara İlinde Buğday Çeşitlerinin Yaygınlığı ve Ekonomik Analizi, 10.Tarım Ekonomisi Kongresi Kitabı, Cilt 2 Sayfa 694-702, Konya.
10. Kaya, A., Gözübenli, H. 2020. Tohumları farklı NaCl dozları ile muamele edilen mısırın tuzlu topraklarda fide gelişiminin belirlenmesi. MKU. Tar. Bil. Derg. 25(3) : 394-405. DOI: 10.37908/mkutbd.755170
11. Kınacı, E. 1993. Cumhuriyetten bugüne makarnalık buğday araştırmalara ve gelişmeler. Makarnalık Buğday ve Mamulleri Sempozyumu. Ankara. s. 49-55.
12. Kün, E. 1988. Serin iklim tahılları. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları. No:1032 Ders Kitabı, 299, s. 322, Ankara.
13. Mazid, A. Amegbeto.K.N., Keser M., Alexey M., Peker K., Bağcı A., Akın M., Küçükçongar, M., Kan, M., Karabak, S., Semerci A., Altıkat A., Yakutbay Ş., 2009, Adoption and Impacts of Improved Winter and Spring Wheat Varieties in Turkey , ICARDA-Allepo/Suriye.
14. Taşcı, R , Özercan, B , Bolat, M , Arslan, S , Yazar, S , Karabak, S , Bayramoğlu, Z . (2020). Yozgat İlinde Makarnalık Buğday Üretim ve Pazarlama Yapısının İncelenmesi. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, 30 (2) , 207-220 . DOI: 10.18615/anadolu.834935.
15. Taşcı, R , Bolat, M , Özercan, B , Tarhan, S , Hamarat, T , Karabak, S , Arslan, S , Bayramoğlu, Z . (2021). Üretici Bakış Açısıyla Çorum İlinde Makarnalık Buğdayın Dünü, Bugünü ve Geleceği. Ziraat Mühendisliği, 0 (371) , 4-24 . DOI: 10.33724/zm.785378.
16. TTSM, 2020. Tohum Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü (TTSM). [Erişim tarihi 19.05.2020].
17. TÜİK, 2020. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). [Erişim tarihi 19.05.2020].
18. TÜİK, 2021. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). http://www.tuik.gov.tr/PreÇizelge.do?alt_id=1001[Erişim tarihi 19.07.2021].
19. Yağdı, K. ve H. R. Ekingen. 1993. Güney Marmara ve Geçit Bölgeleri için makarnalık buğday çeşitlerinin geliştirilmesi. Makarnalık Buğday ve Mamülleri Sempozyumu. 30 Kasım-3 Aralık 1993, Ankara. s. 253-261.
20. Yalvaç K. Bozkurt B. Uyanık M. Yazar S. Koç C. Gümüş A. Atlı A. 2010. AB’ de ve Türkiye’de sertifikasyon ile ilgili uygulamalar ve tohumluk üretimi. Makarnalık buğday mamulleri Konferans Bildiri Kitabı. 17-18 Mayıs 2010 Şanlıurfa.
21. Yamane T. 1967. Elemantary sampling theory. printice hall ınc, englewood cliffs, New Jersey.
22. Zencirci, N., B. Aktan ve A. Atlı. 1993. Türkiye makarnalık buğday yerel çeşitlerinin genetik zenginliğinin modern çeşitlere katkısı. Makarnalık Buğday ve Mamülleri Sempozyumu, s.107-112. Ankara.
23. Zencirci N. Örgeç M. Kaşıkçı Ö.İ. Ağıl F. Aydın A. Ataman M. 2020. Anadolu’nun buğday mirası: Bolu Iza buğdayı. Bolu.