Evaluation of Interpersonal Relationships and Therapeutic Communication Lesson Curriculum

Öz

Aim: The purpose of this study is to evaluate the learner-centered curriculum design applied in the Istanbul Gelisim University Nursing Department, in 2017-2018 spring semester "Interpersonal Relationships and Therapeutic Communication" undergraduate course, according to students' opinions.

Method: The research was carried out through a survey model within descriptive research. Research data collection tool is "CIPP Program Rating Scale" that was developed by Kavgaoğlu and Alcı. The study group of the research consists of 52 students who attend the Istanbul Gelisim University School of Health Nursing undergraduate program in "Interpersonal Relationships and Therapeutic Communication" course in 2017-2018 spring semester. The survey data analysis was carried out with SPSS v25.0 program. Statistical analysis of the study was done by descriptive analysis, reliability, difference and correlation analysis. Non-parametric techniques, such as "Mann Whitney U Test", "Kruskal Wallis Analysis" and "Spearman's Rho Test" were used in the analyzes. "Hierarchical Regression Analysis" was performed to determine the mediating effect of the model's intermediate variables. 

Findings: There was a statistically significant relationship between the process variable and the output of the study (p <0.05). It was found that the context independent variable influenced the output of the process as an intermediate variable and had a partial intermediate variable effect (β = 0.667 p = 0.000 <0.05). Findings with Context-1 between input levels and gender was in favor of male students; Significant differences were found in favor of students who stated that the level of emotional help was moderate between Context-1 and emotional support skill levels (p <0.05). There was no statistically significant difference between the levels of the students in the CIPP dimensions and the training in the field, academic achievement self-evaluation levels and social relationship self-evaluation levels (p> 0.05). 

Conclusion:  As a result of the research, it has been determined that learner-centered teaching has an impact on the output of the program towards personal, social and business results. It has been found that the student's perceptions of the learner-centered teaching applied in the process are high in all dimensions without being differentiated according to the perceived academic and social competence variables and that individual differences such as perception of gender and emotional support skill are effective in a different interpretation of the learning environment. In order to increase academic achievement and student satisfaction across the vocational school, it is thought that it is useful to plan the courses with learner-centered instructional designs that take consideration into adult learning principles and individual differences, and to provide therapeutic communication courses in a nursing curriculum with repeated spiral design by expanding in different instructional levels.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum,instructional models,educational technics,educational assessment,nursing education research,communication programs

Hemşirelik Bölümü Kişilerarası İlişkiler ve Terapötik İletişim Dersi Öğretim Programının Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Araştırmayla İstanbul Gelişim Üniversitesi Hemşirelik Bölümü 2017-2018 Bahar dönemi “Kişilerarası İlişkiler ve Terapötik İletişim” lisans dersinde uygulanan öğrenen merkezli öğretim programı tasarımının öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Yöntem: Araştırma, betimsel araştırma kapsamındaki genel tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın veri toplama aracı, Kavgaoğlu ve Alcı tarafından geliştirilen “CIPP Program Değerlendirme Ölçeği”dir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 Bahar döneminde İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik lisans programında Kişilerarası İlişkiler ve Terapötik İletişim dersine devam eden 52 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın veri analizi SPSS v25.0 programıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın istatistiksel çözümlemeleri betimsel analiz, güvenilirlik, farklılık ve korelasyon analizleri ile yapılmıştır. Çözümlemelerde non-parametrik teknikler olan “Mann Whitney U Testi”, “Kruskal Wallis Analizi”, “Spearman’s Rho Testi” kullanılmıştır. Modelin ara değişkenlerinin aracılık etkisini belirleyebilmek için “Hiyerarşik Regresyon Analizi” yapılmıştır. 

Bulgular: Araştırmanın süreç ve çıktı değişkenleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Bağlam bağımsız değişkeninin, süreç ara değişkeni olarak çıktıyı istatistiki yönden etkilediği ve kısmi ara değişken etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir (β=0.667 p=0.000<0.05). Bağlam-1 ve girdi düzeyleri ile cinsiyet arasında erkek öğrenciler lehine; Bağlam-1 düzeyi ile duygusal yardım beceri düzeyleri arasında duygusal yardım becerisinin orta düzey olduğunu ifade eden öğrenciler lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Öğrencilerin CIPP boyutlarındaki düzeyleri ile alandaki eğitimleri, akademik başarı öz değerlendirme düzeyleri ve sosyal ilişki öz değerlendirme düzeyleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0.05). 

Sonuç: Araştırma sonucunda öğrenen merkezli öğretimin, programın kişisel, sosyal ve iş sonuçlarına dönük çıktıları üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Süreçte uygulanan öğrenen merkezli öğretime ilişkin öğrenci görüşlerinin alandaki eğitim geçmişi, algılanan akademik ve sosyal yeterlilik değişkenlerine göre farklılaşmadan tüm boyutlarda yüksek olduğu, bununla birlikte cinsiyet ve duygusal yardım becerisine yönelik algı gibi bireysel farklılıkların öğrenme ortamının farklı yorumlanmasında etkili olduğu görülmüştür. Yüksekokul genelinde akademik başarı ve öğrenci memnuniyetinin artırılması için derslerin yetişkin öğrenme prensiplerini ve bireysel farklılıkları da dikkate alan öğrenen merkezli öğretim tasarımlarıyla planlanmasının ve terapötik iletişim derslerinin hemşirelik müfredatı içinde farklı öğretim kademelerinde genişleyerek tekrar eden spiral bir tasarımla verilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Müfredat,öğretim modelleri,eğitsel teknikler,eğitsel değerlendirme,hemşirelik eğitimi araştırması,iletişim programları

Kaynakça

1. Yükseköğretim Kurulu. Türkiye’de sağlık eğitimi ve sağlık insangücü durum raporu https://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/insangucu.pdf. Yayımlanma tarihi Şubat 2014. Erişim tarihi 20 Ağustos 2018.
2. Türkiye İstatistik Kurumu. Sağlık personeli başına düşen kişi sayısı. İstatistiksel tablolar ve dinamik sorgulama. http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id= 1095. Yayımlanma tarihi Eylül 2017. Erişim tarihi 19 Temmuz 2018.
3. Yılmaz Ç. Beyaz Kod’a 67 bin şiddet başvurusu. Milliyet Gazetesi. http://www.milliyet.com.tr/beyaz-kod-a-67-bin-siddet-basvurusu-gundem-2656624/. Yayımlanma tarihi 27 Nisan 2018. Erişim tarihi 19 Temmuz 2018.
4. Türkiye Büyük Millet Meclisi. Sağlık çalışanlarına yönelik artan şiddet olaylarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla kurulan meclis araştırması komisyonu görüşme tutanakları. https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/komisyon_tutanaklari.goruntule?pTutanakId=300. Yayımlanma tarihi Aralık 2012. Erişim tarihi 19 Temmuz 2018.
5. Türkiye Büyük Millet Meclisi. Meclis araştırması komisyonu raporu. https://www.tbmm.gov.tr/arastirma_komisyonlari/saglik_calisanlari/docs/ss454.pdf. Yayımlanma tarihi Ocak 2013. Erişim tarihi 16 Ağustos 2018.
6. Bostan S, Kılıç T, Çiftçi F. Sağlık Bakanlığı 184 SABİM hattına yapılan şikâyetlerin karşılaştırmalı analizi. Global Journal of Economics and Business Studies. 2014;3(5):32-40.
7. Kayrakçı F, Özşaker E. Cerrahi hastalarının hemşirelik bakımından memnuniyet düzeylerinin belirlenmesi. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2014;22(2):105-113.
8. Özkan Z. 66 Soruda Sağlıkta İletişimin Gücü, İstanbul: Optimist; 2011.

9. Geçkil E, Dündar Ö, Şahin T. Adıyaman il merkezindeki hastaların hemşirelik bakımından memnuniyet düzeylerinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi. 2008;15(2):41–51.
10. Arslan Ç, Kelleci M. Bir üniversite hastanesinde yatan hastaların hemşirelik bakımından memnuniyet düzeyleri ve ilişkili bazı faktörler. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2011;14(1):1-8.
11. Cerit B. Hastaların hemşirelik bakımından memnuniyet düzeyi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2016;3(1):27–36.
12. Demir Y, Gürol Arslan G, Eşer İ, Khorshid L. Bir eğitim hastanesinde hastaların hemşirelik hizmetlerinden memnuniyet düzeylerinin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2011;19(2):68-76.
13. Kuzu C, Ulus B. Cerrahi kliniklerde tedavi gören hastaların aldıkları hemşirelik bakımından memnuniyet durumlarının belirlenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2014;5(2):129-134.
14. Okgün Alcan A, Yavuz Van Giersbergen M, Şahin Köze B, Tanıl V, İyik Aksakal B. Hastaların hemşirelik hizmetlerinden memnuniyet düzeyleri. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2015;31(3):81-89.
15. Şişe Ş. Hastaların hemşirelik hizmetlerinden memnuniyeti. Kocatepe Tıp Dergisi. 2013;14(2):69-75.
16. Tuğut N, Gölbaşı Z. Bir üniversite hastanesi kadın hastalıkları ve doğum servisinde yatan hastaların hemşirelik hizmetlerinden memnuniyet düzeyleri ve etkileyen bazı faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2013;10(2):38-44.
17. Kıvanç Altunay. İ. Psychoneuroimmunology and multifactorial psychoderma-tological diseases. Türkderm. 2010;44(1):10-15. doi:10.4274/turkderm.s44.10.
18. Hemşirelik Eğitimi Derneği. Hemşirelik ulusal çekirdek programı HUÇEP 2014. http://www.hemed.org.tr/images/stories/hucep-2014-pdf.pdf. Yayımlanma tarihi Şubat 2016. Erişim tarihi 16 Ağustos 2018.
19. Hewitt TW. Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Nobel Yayınevi; 2018.
20. Ornstein AC, Hunkins FP, eds. Eğitim Programı Temeller İlkeler ve Sorunlar. Konya: Eğitim Yayınevi; 2014.
21. Demirel Ö. Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık; 2007.
22. Cullen RM, Harris M, Hill RR. The learner-centered curriculum: design and implementation. San Francisco, CA: Jossey-Bass; 2012.
23. Weimer M. Learner-centered teaching: five key changes to practice. San Francisco, CA: Jossey-Bass; 2013.
24. Demirkaya H. Donna Trueit, pragmatism, post-modernism, and complexity theory the “fascinating imaginative realm” of William E. Doll, Jr. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi. 2016;3(5):156-159. doi:10.20860/ijoses.14615.
25. Stufflebam DL, Coryn CLS. Evaluation, Theory, Models & Applications. Jossey-BASS: USA; 2014.
26. Kavgaoğlu D. Çağrı Merkezi Mesleki Yetkinlik Geliştirme Eğitim Programının Değerlendirilmesi. [doktora tezi]. İstanbul, Türkiye: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2017.
27. Kavgaoğlu D, Alcı B. Application of context input process and product model in curriculum evaluation: case study of a call centre. Educational Research and Reviews. 2016;11(17):1659-1669.
28. Kalaycı Ş. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. 4. baskı. Ankara: Asil Yayın Dağıtım; 2009.
29. Cronbach LJ. Essentials of Psychological Testing. 5th ed. New York: Harper Collins; 1990.
30. Punch K. Introduction to Social Research - Quantitive and Qualitive Approach. 2nd ed. California: Sage Publications Inc; 2005.
31. Dizer B, İyigün E. Yoğun bakım hemşirelerinde empatik eğilim düzeyleri ve etkileyen faktörler. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2010;12(1):9-19.
32. Tiryaki Şen H, Taşkın Yılmaz F, Pekşen Ünüvar Ö, Demirkaya F. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde görev yapan sağlık çalışanlarının empatik beceri düzeyleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi. 2012;3(1):6-12.
33. Atay S, Ekim E, Gökkaya S, Sağım E. Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin eleştirel düşünme düzeyleri. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Nursing Journal. 2009;16(1):39-46.
34. Duman D, Acaroğlu R. Hemşirelik yüksekokulu birinci sınıf öğrencilerinin duygusal zekâ düzeyleri ile empati becerileri arasındaki ilişki. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2014;22(1):25-32.
35. Erigüç G, Şener T, Eriş H. İletişim becerilerinin değerlendirilmesi: bir meslek yüksekokulu öğrencileri örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 2014;16(1):45-65.
36. Kumcağız H, Yılmaz M, Balcı Çelik S, Aydın Avcı İ. Hemşirelerin iletişim becerileri: Samsun ili örneği. Dicle Tıp Dergisi. 2011;38(1):49-56.
37. Can Gürkan Ö. Nursing students' tendency to aggression and relevant factors. Journal of Psychiatric Nursing/Psikiyatri Hemşireleri Derneği. 2016;7(2):87-93. doi:10.5505/phd.2016.19870.
38. Özeren GS. Bir Grup Hemşirelik Öğrencisinde Anne-Baba Bağlanma Biçimlerinin Kişilerarası İlişkilere Etkisi. [doktora tezi]. İstanbul, Türkiye: Bilim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2016.
39. Şahin Altun Ö, Ekinci M. The effect of conflict resolution training on the conflict resolution skills of nursing students. Journal of Psychiatric Nursing/Psikiyatri Hemşireleri Derneği. 2015;6(3):105-113. doi:10.5505/phd.2015.63856.
40. Çam O, Pektaş İ, Bilge A. Ebe/hemşirelere verilen ruh sağlığı ve hastalıkları eğitiminin ruhsal hastalıklara yaklaşımlarına iletişim becerilerine ve iş doyumlarına etkilerinin araştırılması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2007;10(3):7-15.
41. Şimşek M, Çonoğlu G, Orgun F. Hemşirelik eğitiminde kazandırılması planlanan hemşirelik becerilerinin değerlendirilmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2018;34(1):1-25.
42. Kanbay Y. Hemşirelik Öğrencilerine Verilen Eleştirel Düşünme Eğitiminin Problem Çözme Becerisi Üzerine Etkisi. [doktora tezi]. Erzurum, Türkiye: Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2013.
43. Özkan İA, Özen A. Öğrenci hemşirelerde boyun eğici davranışlar ve benlik saygısı arasındaki ilişki. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2008;7(1):53-58.
44. Ortabağ T, Tosun N, Bebiş H, Yava A, Çiçek HS, Akbayrak N. Yatağın diğer tarafı: hemşirelik yüksekokulu birinci sınıf öğrencilerinin eğitim amaçlı hastaneye yatma deneyimleri. Gulhane Medical Journal. 2010;52(3):189-197.
45. Deeny P, Johnson A, Boore J, Leyden C, McCaughan E. Drama as an experiential technique in learning how to cope with dying patients and their families. Teaching In Higher Education. 2001;6(1):99-112. doi:10.1080/13562510020029635.
46. Doucet S, Buchanan J, Cole T, McCoy CA. Team approach to an undergraduate interprofessional communication course. Journal of Interprofessional Care. 2013;27(3):272-273. doi:10.3109/13561820.2012.743978.
47. Furnes M, Kvaal KS, Høye S. Communication in mental health nursing - bachelor students' appraisal of a blended learning training programme - an exploratory study. BMC Nursing. 2018;17(20):1-10. doi:10.1186/s12912-018-0288-9.
48. Hagemeier NE, Hess R, Hagen KS, Sorah EL. Impact of an interprofessional communication course on nursing, medical, and pharmacy students' communication skill self-efficacy beliefs. American Journal of Pharmaceutical Education. 2014;78(10):1-10.
49. Mert H, Sezgin D. Geleneksel ve probleme dayalı öğrenim modeliyle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeylerinin incelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2011;14(1):9-13.
50. Ramsay J, Keith G, Ker JS. Use of simulated patients for a communication skills exercise. Nursing Standard/Royal College of Nursing (Great Britain). 2008;22(19):39-44. doi: 10.7748/ns2008.01.22.19.39.c6313.
51. Reams S, Bashford C. Interdisciplinary role play: nursing and theater students advance skills in communication. Delta Kappa Gamma Bulletin. 2011;77(4):42-48.
52. Kavgaoğlu D, Altun S. Examination of teachers’ thinking style according to their branchand gender. The Journal of International Education Science. 2016;3 (6):136-149.
53. Tucker RW. An Examination of Accounting Students Thinking Styles [doctoral thesis]. Moscow: University of Idaho; 1999.
54. May Leng H, Maarof N. Thinking styles of teacher trainees in four teacher training ınstitutes in Malaysia. International Journal of Learning. 2009;16(8):473-484. doi: 10.18848/1447-9494/CGP/v16i08/46533.
55. Çubukçu, Z. Öğretmen adaylarının düşünme stillerinin belirlenmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2004;5(2):87-106.
56. Dinç AP, Bal A. Lise Öğrencilerin geometri başarısı ve düşünme stillerinin karşılaştırılması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2008;17(1):1-10.
57. Yıldızlar M. Farklı kültürlerden gelen öğretmen adaylarının düşünme stilleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2010;39(39):383-393.