HAVAYOLU İŞLETMELERİNDE PERSONEL SEÇİMİ: ARAS YÖNTEMİ İLE BİR UYGULAMA

Öz

Havayolu taşımacılığı sektörü, emek yoğun çalışan bir hizmet sektörüdür. Bu nedenle havayolu işletmelerinde işe alım sürecinin titizlikle gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Havayolu işletmelerinde çalışan personeller, hat personeli ve destek personeli olmak üzere iki şekilde gruplandırılmaktadır.  Çalışma kapsamında destek personeli seçiminde göz önünde bulundurulması gereken kriterler değerlendirilerek, çok kriterli karar verme yöntemi olan ARAS yöntemi ile en uygun personelin seçimi gerçekleştirilmiştir. ARAS yönteminde, diğer çok kriterli karar verme yöntemlerinden farklı olarak, seçim için kullanılacak alternatiflerin fayda fonksiyonu değerleri, optimal değer ile karşılaştırılmaktadır. Çalışmanın sonucunda, destek personeli seçim kriterleri arasından en önemli kriterin sektörel yeterlilik kriteri olduğu görülmüş ve iş başvurusunda bulunan üçüncü aday bu kriterlere göre en uygun aday olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• havayolu şirketleri,personel seçimi,çok kriterli karar verme,ARAS yöntemi

Kaynakça

1. AKSAKAL, E., DAĞDEVİREN, M. (2010). ANP ve DEMATEL Yöntemleri İle Personel Seçimi Problemine Bütünleşik Bir Yaklaşım. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 25(4). ALPUGAN, O. (1998). Küçük İşletmeler Kavramı, Kuruluşu ve Yönetimi, 3. Basım Özgün Matbaacılık, Ankara. ALTUN, A. ve Kovancı, A. (2004). Personel seçiminde mülakat ve mülakat yöntemleri. Journal of Aeronautics and Space Technologies, 1(3), 55-61. BAYRAKTAROĞLU, S., (2015). İnsan Kaynakları Yönetimi, 6. Baskı, Sakarya Yayıncılık, Sakarya. DAĞDEVİREN, M. (2007). Bulanık Analitik Hiyerarşi Prosesi ile Personel Seçimi ve Bir Uygulama, Gazi Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Dergisi, 22(4), 791-799. ECER F., (2016). ARAS Yöntemi Kullanılarak Kurumsal Kaynak Planlaması Yazılımı Seçimi, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 8(1), 89-98. EROĞLU, E., YILDIRIM, B. F. ve Özdemir, M. (2014). Çok Kriterli Karar Vermede “Oreste” Yöntemi ve Personel Seçiminde Uygulanması. Yönetim: İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi, (76), 81-95. DADELO, S., TURSKIS, Z., ZAVADSKAS, E. and DADELIENE, R. (2012). Multiple Criteria Assessment of Elite Security Personal on the Basis of ARAS and Expert Methods, Economic Computation and Economic Cybernetics Studies and Research, 46 (4): 65-88. DAHOOIE, H. J., ABADI, B. J. E., VANAKI, A. S. and FIROOZFAR, H. R. (2018). Competency‐based IT personnel selection using a hybrid SWARA and ARAS‐G methodology. Human Factors and Ergonomics in Manufacturing & Service Industries. DOĞAN, A. ve ÖNDER, E. (2014). İnsan Kaynakları Temin ve Seçiminde Çok Kriterli Karar Verme Tekniklerinin Kullanılması ve Bir Uygulama. Journal of Yaşar University, 9(34). ICAO, (2004). Manual on the Regulation of International Air Transport. Chapter 5.1.1 Air Carriers KOÇAK, O. ve YÜKSEL, S., (2011). “İşgören Seçiminde Kullanılan Yöntemler Üzerine Bir Araştırma: Yalova Örneği”, Kamu-İş, Cilt. 12/1, 73-100. KOYUNCU, O. ve ÖZCAN, M., (2014). Personel Seçim Sürecinde Analitik Hiyerarşi Süreci ve TOPSIS Yöntemlerinin Karşılaştırılması: Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2), 195-218. KURSULIENE, V. ve TURSKIS, Z., (2011). Integrated Fuzzy Multiple Criteria Decision Making Model for Architect Selection, Technological and Economic Development of Economy, 17(4), 645-666. KÜÇÜKÖNAL, H., K. ve KORUL, V. (2002). Havayolu İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 67-90. LARICHEV, О. (2000). Decision-making theory and methods, Мoscow: Logos (in Russian). OKTAL, H. ve KÜÇÜKÖNAL, H. (2007). Dünyada Bölgesel Hava Taşımacılığı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği. Anadolu University Journal of Social Sciences, 7(2). SALDIRANER, Y. (1992). Sivil Havacılık Faaliyetleri ve Türk Sivil Havacılık Otoritesi İçin Organizasyon Yapısı Önerisi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi. ŞENGÜR, Y. (2004). Havayolu Taşımacılığında Düşük Maliyetli Taşıyıcılar ve Türkiye’deki Uygulamaların Araştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir. TÜTÜNCÜ, Ö., TARLAN, D., ve MAMYRKLOV, N. (2003). Seyahat Acentalarında Çalışanların İşe Alma Sürecini Algılamaları Ve İzmir İli Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 114-140. WELLS, A.T. (1989). Air Transportation: A Management Perspective. Wadsworth Publishing Company: California. YAZGAN, E. ve EROL, D., (2016). Sivil Pilot Adayları İçin Seçim Kriterlerinin Belirlenmesi. Ömer Halis Demir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 5(2), 97-104. ZAVADSKAS, E K., TURSKIS, Z. and VILUTIENE, T. (2010). Multiple Criteria Analysis of Foundation Instalment Alternatives by Applying Additive Ratio Assessment (ARAS) Method, Archives of Civil and Mechanical Engineering, 10(3), 123-141. ZAVADSKAS, E K. and TURSKIS, Z. (2010). “A New Additive Ratio Assessment (ARAS) Method in Multicriteria decision‐making”, Technological and Economic Development of Economy, 16(2), 159-172.