Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi

Merve Gümrükçü

doi:10.1501/antro_0000000355

EN TR

Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi

Öz

Tafonomi 19. Yüzyıldan bu yana fosil kalıntıların yapısını ve birikimini anlamak için paleoantropologların ve arkeologların araştırmalarının önemli bir parçası haline gelmiştir. Kazı alanlarından elde edilen fosillerin tafonomik tarihini açığa çıkarmak, o fosil birikimlerin homininler tarafından mı yoksa doğa olayları (flüvyal taşınma, etçil aktıvitesi, vb.) tarafından mı oluşturulduğunu anlamak için büyük öneme sahiptir. Bu araştırmalar, bu alanların paleoekolojisi hakkında önemli ipuçları sağlamaktadır. Tafonomi, özellikle homininlerin beslenme stratejilerini ve davranış biçimlerini ortaya çıkarmada asli bir disiplin haline gelmiştir

Anahtar Kelimeler

Tafonomi, hominin, paleoekoloji, paleoantropoloji, fosil kalıntılar

Kaynakça

Andrews, P., ve Cook, J. (1985). Natural modifications to bones in a temperate setting. Man,20(4), 675-691.
Behrensmeyer, A. K. (1978). Taphonomic and ecologic information from bone weathering. Paleobiology, 4(2), 150-162.
Behrensmeyer, A. K., Gordon, K. D., ve Yanagi, G. T. (1986). Trampling as a cause of bone surface damage and pseudo-cutmarks. Nature, 319(6056), 768.
Behrensmeyer, A. K. (1988). Vertebrate preservation in fluvial channels. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 63(1-3), 183-199.
Binford, L. R. (1981). Bones: Ancient Men and Modern Myths. Academic Press.
Blumenschine, R. J. (1988). An experimental model of the timing of hominid and carnivore influence on archaeological bone assemblages. Journal of Archaeological Science, 15(5), 483-502.
Blumenschine, R. J., ve Selvaggio, M. M. (1988). Percussion marks on bone surfaces as a new diagnostic of hominid behaviour. Nature, 333(6175), 763- 765.
Blumenschine, R. J. (1995). Percussion marks, tooth marks, and experimental determinations of the timing of hominid and carnivore access to long bones at FLK Zinjanthropus, Olduvai Gorge, Tanzania. Journal of Human Evolution, 29(1), 21-51.

Brain, C. K. (1981). The hunters or the hunted?University of Chicago Press.
Buckland, W. (1824). Reliquiae Diluvianae; Or, Observations on the Organic Remains Contained in Caves, Fissures and Diluvial Gravel, and on Other Geological Phenomena, Attesting the Action of an Universal Deluge. By the Rev. William Buckland,... John Murray, Albemarle-Street.
Bunn, H. T. (1981). Archaeological evidence for meat-eating by Plio-Pleistocene hominids from Koobi Fora and Olduvai Gorge.Nature, 291, 574-577.
Capaldo, S. D., ve Blumenschine, R. J. (1994). A quantitative diagnosis of notches made by hammerstone percussion and carnivore gnawing on bovid long bones. American Antiquity, 59(4), 724-748.
Domínguez-Rodrigo, M., Bunn, H. T., ve Yravedra, J. (2014). A critical re- evaluation of bone surface modification models for inferring fossil hominin and carnivore interactions through a multivariate approach: application to the FLK Zinj archaeofaunal assemblage (Olduvai Gorge, Tanzania). Quaternary International, 322, 32-43.
Efremov, I. A. (1940). Taphonomy: new branch of paleontology. Pan-American Geologist, 74, 81-93
Gaudzinski-Windheuser, S., Kindler, L., Rabinovich, R., ve Goren-Inbar, N. (2010). Testing heterogeneity in faunal assemblages from archaeological sites. Tumbling and trampling experiments at the early-Middle Pleistocene site of Gesher Benot Ya’aqov (Israel). Journal of Archaeological Science, 37(12), 3170-3190.
Gifford, D. P. (1981). Taphonomy and paleoecology: a critical review of archaeology's sister disciplines. Advances in Archaeological Method and Theory, 4, 365-438.
Gilbert, W. H., ve Richards, G. D. (2000). Digital imaging of bone and tooth modification. The Anatomical Record, 261(6), 237-246.
Grayson, D. K., Parmalee, P. W., Lyman, R. L., ve Mead, J. I. (1988). Danger Cave, Last Supper Cave, and Hanging Rock Shelter: thefaunas. Anthropological papers of the AMNH, 66, pt. 1.
Gümrükçü, M. (2017). Assessing the Effects of Fluvial Abrasion on Bone Surface Modifications Using High-Resolution 3-D Scanning. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Colorado State University.
Haynes, G. (1980). Evidence of carnivore gnawing on Pleistocene and Recent mammalian bones. Paleobiology, 6(03), 341-351.
Haynes, G. (1983). Frequencies of spiral and green-bone fractures on ungulate limb bones in modern surface assemblages. American Antiquity, 48(1), 102-114.
Lyman, R. L. (1987). Archaeofaunas and butchery studies: a taphonomic perspective. Advances in Archaeological Method and Theory, 10, 249-337.
Lyman, R. L. (1994). Vertebrate Taphonomy. Cambridge University Press.
Noe-Nygaard, N. (1989). Man-made trace fossils on bones. Human Evolution, 4(6), 461-491.
Olsen, S. L., ve Shipman, P. (1988). Surface modification on bone: trampling versus butchery. Journal of Archaeological Science, 15(5), 535-553.
Pante, M. C., ve Blumenschine, R. J. (2010). Fluvial transport of bovid long bones fragmented by the feeding activities of hominins and carnivores. Journal of Archaeological Science, 37(4), 846-854.
Pante, M. C., Blumenschine, R. J., Capaldo, S. D., ve Scott, R. S. (2012). Validation of bone surface modification models for inferring fossil hominin and carnivore feeding interactions, with reapplication to FLK 22, Olduvai Gorge, Tanzania. Journal of Human Evolution, 63(2), 395-407.
Pante, M. C. (2013). The larger mammal fossil assemblage from JK2, Bed III, Olduvai Gorge, Tanzania: implications for the feeding behavior of Homo erectus. Journal of Human Evolution, 64(1), 68-82.
Pante, M. C., Scott, R. S., Blumenschine, R. J., ve Capaldo, S. D. (2015). Revalidation of bone surface modification models for inferring fossil hominin and carnivore feeding interactions. Quaternary International, 355, 164-168.
Pante, M. C., Muttart, M. V., Keevil, T. L., Blumenschine, R. J., Njau, J. K., ve Merritt, S. R. (2017). A new high-resolution 3-D quantitative method for identifying bone surface modifications with implications for the Early Stone Age archaeological record. Journal of Human Evolution, 102, 1-11.
Potts, R., ve Shipman, P. (1981). Cutmarks made by stone tools on bones from Olduvai Gorge, Tanzania. Nature, 291(5816), 577-580.
Selvaggio, M. M. (1994). Carnivore tooth marks and stone tool butchery marks on scavenged bones: archaeological implications. Journal of Human Evolution, 27(1), 215-228.
Shipman, P., ve Rose, J. (1983). Early hominid hunting, butchering, and carcass- processing behaviors: approaches to the fossil record. Journal of Anthropological Archaeology, 2(1), 57-98.
Shipman, P., ve Rose, J. J. (1988). Bone Tools: An Experimental Approach, Scanning Electron Microscopy in Archaeology. BAR International Series, 452, 303-335.
Simpson, G. G. (1970). “Uniformitarianism. An inquiry into principle, theory, and method in geohistory and biohistory”. Essays in evolution and genetics in honor of Theodosius Dobzhansky. H. Levene (Ed.), pp. 43-96, Springer, Boston, MA.
Sutcliffe, A. J. (1970). Spotted hyaena: crusher, gnawer, digester and collector of bones. Nature, 227(5263), 1110-1113.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Antropoloji

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Merve Gümrükçü Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2018

Gönderilme Tarihi

28 Mart 2018

Kabul Tarihi

2 Mayıs 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Sayı: 35

DOI

https://doi.org/10.1501/antro_0000000355

IZ

https://izlik.org/JA57CU38LK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Gümrükçü, M. (2018). Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi. Anthropology, 35, 83-92. https://doi.org/10.1501/antro_0000000355

AMA

1.Gümrükçü M. Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi. Antropol. 2018;(35):83-92. doi:10.1501/antro_0000000355

Chicago

Gümrükçü, Merve. 2018. “Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi”. Anthropology, sy 35: 83-92. https://doi.org/10.1501/antro_0000000355.

EndNote

Gümrükçü M (01 Haziran 2018) Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi. Anthropology 35 83–92.

IEEE

[1]M. Gümrükçü, “Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi”, Antropol., sy 35, ss. 83–92, Haz. 2018, doi: 10.1501/antro_0000000355.

ISNAD

Gümrükçü, Merve. “Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi”. Anthropology. 35 (01 Haziran 2018): 83-92. https://doi.org/10.1501/antro_0000000355.

JAMA

1.Gümrükçü M. Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi. Antropol. 2018;:83–92.

MLA

Gümrükçü, Merve. “Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi”. Anthropology, sy 35, Haziran 2018, ss. 83-92, doi:10.1501/antro_0000000355.

Vancouver

1.Merve Gümrükçü. Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi. Antropol. 01 Haziran 2018;(35):83-92. doi:10.1501/antro_0000000355

Cited By

Ölümün Gerçekleri Aydınlattığı Çiftlik: Vücut Çiftliği

Arşiv Kaynak Tarama Dergisi

https://doi.org/10.17827/aktd.908157

Antik Çağlarda Bir Kraniyotomi Uygulama Yöntemi: Trepanasyon

Farabi Tıp Dergisi

https://doi.org/10.59518/farabimedj.1551680

The History of Taphonomy and the Importance of Taphonomic ResearchinPaleoanthropology

Öz

Anahtar Kelimeler

Tafonominin tarihçesi ve tafonomik araştırmaların paleoantropolojideki önemi

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Ölümün Gerçekleri Aydınlattığı Çiftlik: Vücut Çiftliği

Antik Çağlarda Bir Kraniyotomi Uygulama Yöntemi: Trepanasyon