BİLİŞİM SİSTEMLERİ VASITASIYLA İŞLENEN ISRARLI TAKİP SUÇU: TEKNOLOJİK SORUNLAR VE REFORM ÖNERİLERİ

Stalking is a form of behavior that continues uninterrupted without the victim's consent, systematically encircling the victim's living space and creating psychological pressure. Today, thanks to the anonymity and geographical independence provided by information systems, uninterrupted cyberviolence can be inflicted on the victim. This study aims to examine the crime of stalking committed through information systems, one of the types of stalking regulated in Article 123/A of the Turkish Penal Code, from its conceptual and theoretical foundations; to demonstrate its differences from similar crimes and actions (Articles 123, 105, 106, 134 of the Turkish Penal Code; mobbing; cyberbullying; spam); and to highlight the need for reform in Turkish law by examining the various problems created by new digital applications (doxxing, non-consensual disclosure/revenge pornography, deepfake harassment) and technology-based tools (bots, GPS and stalkerware, IoT, Metaverse/VR). The study also aims to address the need for reform in Turkish law regarding stalking through information systems, in order to ensure the physical and digital peace and security of the victim. The proposed reforms in our study to create a holistic criminal policy include: creating a separate, original regulation from Article 123; expanding the concept of "contact" in Article 123/A of the Turkish Penal Code to include monitoring and surveillance; updating the term "physical tracking" to encompass technological indirect tracking and virtual spaces; regulating specific digital removal and access restrictions for methods such as artificial intelligence, bots, and deepfakes; and strengthening platform cooperation and digital evidence standards.

Israrlı takip, mağdurun rızası olmadan sürekli olarak devam eden ve mağdurun yaşam alanını sistematik bir şekilde kuşatarak psikolojik baskı oluşturan bir davranış biçimidir. Günümüzde, bilişim sistemlerinin sağladığı anonimlik ve mekândan bağımsızlık sayesinde, mağdur üzerinde kesintisiz bir siber şiddet uygulanabilmektedir. Bu çalışma, TCK m. 123/A’da düzenlenen ısrarlı takip suçunun işlenme türlerinden biri olan bilişim sistemleri vasıtasıyla işlenen ısrarlı takip suçunu) kavramsal ve teorik temelleriyle incelemeyi, benzer suç ve eylemlerden (TCK m. 123, 105, 106, 134; mobbing; siber zorbalık; spam) farklarını göstermeyi, yeni dijital uygulamalar (doxxing, rıza dışı ifşa/intikam pornosu, deepfake taciz) ve teknoloji temelli araçların (botlar, GPS ve stalkerware, IoT, Metaverse/VR) yarattığı çeşitli sorunları inceleyerek Türk hukuku için reform ihtiyacını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Mağdurun hem fiziksel hem de dijital huzur ve güvenliğini sağlamak amacıyla, bilişim sistemleri vasıtasıyla takip için TCK m. 123’ten ayrı, özgün bir düzenleme yapılması veya TCK m. 123/A’da yer alan "temas" kavramının izleme ve gözetlemeyi de içerecek şekilde genişletilmesi, "fiziken takip" teriminin teknolojik dolaylı takip ve sanal alanları kapsayacak şekilde güncellenmesi, yapay zekâ, bot, deepfake gibi yöntemler için özel dijital uzaklaştırma ve erişim yasakları düzenlenmesi, platform iş birliği ve dijital delil standartlarının güçlendirilmesi; bütüncül bir ceza politikası oluşturmak için çalışmamızda teklif edilen reform önerilerini oluşturmaktadır.