Mondros Mütarekesi'nden Sonra Yaşanan Önemli Bir Problem: Türk ve Ermeni Yetimleri Sorunu
Öz
Birinci Dünya Savaşı esnasında ailelerini kaybeden binlerce çocuk,
devlet için sosyal bir sorun oluşturmuştur. Savaş süresince yetim sayısının
sürekli artması üzerine yetimhaneler bir süre sonra yetersiz kalmaya başlamıştır. Hükûmet, yeni tedbirler almak zorunda kalmış, Türk ve Ermeni
yetimler barınabilmeleri için Müslüman ailelerin yanına yerleştirilmiş ve
ihtiyaçları için tahsisat ayrılarak her ay bu ailelere gönderilmiş, yani bir nevi bu biçare çocuklara baktırılmıştır.
Mondros Mütarekesi'nden sonra hükûmet vilâyetlere gönderdiği tebligatlarla yetimhanelerde ve müslüman ailelerin yanındaki Hristiyan çocukların akrabalarına veya bağlı oldukları cemaatlere teslim edilmesini istemiş
ve bu konunun üzerinde hassasiyetle durmuştur. Bu dönemde yetimlerin
cemaatlerine teslimi aşamasında önemli sıkıntılar söz konusu olmuştur. Aslen Türk olan bazı yetimlere Hristiyan yetimi olduğu iddiası yapılmış, kamuoyunu oldukça üzen bir süreç yaşanmıştır. Makalenin konusunu bu süreç oluşturmuş ve arşiv belgeleri ile basından yararlanılarak ele alınmıştır.
Anahtar Kelimeler
An Important Question Occured After Mondros Armistrice: The Question of Turkish and Armenian Orphans
Öz
Thousands of children, lost their families, during the First World War,
became a very serious problem for the State. Due to continuous increase in
the number of orphans, orphanages became insufficient. The government
had to take new precautions and sent the orphans to the Muslim families
with an allowance for their necessities.
After Mondros Armistice, the government ordered the wilayats
(governorates) to deliver the orphans who stay in the orphanages and with
the Muslim families, to their relatives or communities. The delivery
process was very suffering. Some of Turkish orphans, was requested by the
Christian communities with a claim that they were Christian in origin. The
article intends to analyze the process, using archival material and the press.
After Mondros Armistice, the government ordered the wilayats
(governorates) to deliver the orphans who stay in the orphanages and with
the Muslim families, to their relatives or communities. The delivery
process was very suffering. Some of Turkish orphans, was requested by the
Christian communities with a claim that they were Christian in origin. The
article intends to analyze the process, using archival material and the press.
Anahtar Kelimeler
