From the Paris Conference to Sevre Sharing the issue of Turkey

Öz

First Allied countries during World War II, with many occasions in the territories belonging to Turkey or central power annexation direction that any requests no, that many Turkish and poor management of the Germans from a proliferation of objectives (!) Reported that the freedom of peoples. The fact that the U.S. went into war gave this idea even more importance. When U.S. President W. Wilson introduced the "Fourteen Articles" on January 8, 1918, he wanted to become an Important power by obtaining influence zones in the post-war world. When the world war ended, it brought with it three important events. The first is that the oil industry established by the British in the same setting as the developed industry in America is in large accounts. The second is that America does not use its own resources and turns to foreign sources and as a result, it awakens the powers in Europe. As the third; After the war, new policies emerged in the Middle East. Thus, it led to the development and multiplication of various games used by the Guided Systems and Western powers in this region.

Anahtar Kelimeler

• Paris Conference,World War,Treaty of Sevre,Turkey

Paris Konferansı'ndan Sevr'e Türkiye'nin Paylaşılma Meselesi

Öz

I. Dünya Savaşı boyunca Müttefik ülkeler, birçok vesile ile Türkiye’ye veya merkezî güçlere ait bölgenin ilhakı yönünde herhangi bir istekleri bulunmadığını, amaçlarının bir yayılmadan çok Türk ve Almanların kötü yönetimindeki (!) halkların özgürlüğü olduğunu bildirdiler. A.B.D' lerinin savaşa girmesi bu düşünceye daha da önem kazandırdı . A.B.D.’leri Başkanı W. Wilson 8 Ocak 1918 yılında “Ondört Madde”sini ortaya attığında, savaş sonrası oluşacak dünyada nüfuz bölgeleri elde ederek Önemli bir güç haline gelmek istiyordu. Dünya savaşı sonuçlandığında üç önemli olayı da beraberinde getirdi. Bunlardan birincisi Amerika’daki gelişmiş endüstri ile aynı ayardaki îngilizler’in kurduğu petrol endüstrisinin geniş hesaplar içinde olmaları. İkincisi Amerika’nın kendi kaynaklarını kullanmayıp dış kaynaklara yönelmesi ve bunun sonucunda da Avrupa’daki güçleri uyandırması. Üçüncü olarak; savaş sonrasında Ortadoğu’da yeni politikalar oluştu. Böylece Güdümlü Sistemler ve Batılı güçlerin bu bölgede kullandıkları çeşitli oyunların gelişmesine ve çoğalmasına sebep oldu.

Anahtar Kelimeler

• Paris Konferansı,Dünya Savaşı,Sevr Antlaşması,Türkiye

Kaynakça

1. W.V. Temperiey., A History Of the Peace Conference Of Paris Vol, VI London 1924, s. 500
2. Stephen Hemsley Longriss, Oil the Middle East its Discovery and Development, Oxford University Press, London 1961, s. 34
3. Harry Howard, The Partition of Turkey ıgi3-i923’den bir bölümü çeviren Müge Yılmaz: B.T.T.D. sayı: 35 ve 36 1970, s. 35
4. Fahir Armaoğlu, 20. Yüzyıl Siyasî Tarihî, Ankara 1987, s. 135-136
5. Doğan Avcıoğlu, Milli Kurtuluş Tarihi 1838’den 1995’e, İstanbul, 1981, s. 302 ve Laurance Evans, Türkiyenin Paylaşılması, Çev; Tevfık Alanay, İstanbul 1971, s. 28-29
6. John de Novo, American İnterests and Policies in the Middle East 1900-1939 İstanbul Minneapolis 1963, s. 118
7. Abdülahat Akşin, Atatürk’ün Dış Politika İlkeleri ve Diplomasisi C.I. İstanbul 1966, s. 72
8. Ömer Kürkçüoğlu, Türk-İngiliz İlişkileri 1919-1926, Ankara 1978, s. 67

9. Winston Churchill, The World Crisis The Aftermath, London 1929, s. 374-37
10. Mine Erol, Türkiye’de Amerikan Mandası Meselesi 1919-1920, Giresun 1972, s. 18
11. Tevfik Bıyıklıoğlu, Mondros Mütarekesi ve Tatbikatı, Ankara, 1962 s. 173
12. Mine Erol (Sümer), “Robert Koleji Müdürü Dr. Gates’in Paris Sulh Konferansı Dolayısıyle Gönderdiği Bir Mektup” A.Ü.D.T.C.F., Tarih Araştırmaları Dergisi c. II, sayı: 2-3
13. Osman Ulagay, Amerikan Basınında Türk Kurtuluş Savaşı, İstanbul, 1971, s. 52
14. Yahya Akyüz, Türk Kurtuluş Savaşı ve Fransız Kamuoyu 1919-1922 Ankara 1988, s. 179
15. M.Nuri Dersimi, Kürdistan Tarihinde Dersim, Halep 1952, s. 121.