Kuva-yı Milliye

Öz

The term "national" forces "in the history of Kuvâ-yı nationality stands out as an expression used for irregular armed forces and forces. These forces, which we call Kuvâ-yı milliye, aimed to strengthen the protection and defense of the country against the enemy and to provide unity and solidarity. For this reason, the defense troops formed by ex-military commanders and soldiers and soldiers who participated in them against the invasion of the country against all kinds of attacks against the country, and the soldiers who participated in them, are called “kuvâ-yı milliye”. According to Mustafa Kemal Pasha's account, the army is not in a position to fulfill the orders of the government, which is under the circle of the enemies. That is why the main duty, which consists of defending and protecting the homeland, is directly directed at the nation itself. The nation had made it compulsory for the individuals who had handed over to the army to defend their enemy-attacked areas and to protect the lives of their brothers who had been attacked by the enemy. This is what we call “Kuvâ-yı Milliye”. The whole universe says so. In addition, there is an Organization of “Defense Law” as a political association with a legal and contemporary, social and general approach that has emerged even in the remotest corners of the country where arms are not in question.

Anahtar Kelimeler

• National Forces,armed troops,Kuva-yı Milliye

Kuva-yı Milliye

Öz

Kuvâ-yı milliye tabiri tarihimizde “millî” kuvvetler” düzenli olmayan silâhlı birlikler ve kuvvetler için kullanılan bir tabir olarak göze çarpmaktadır. Kuvâ-yı milliye adını verdiğimiz bu kuvvetler, düşmana karşı ülkenin korunması ve savunmasının pekiştirilmesi, birlik ve beraberliğin sağlanmasını hedeflemişlerdir. Bu yüzden de, vatanın işgali karşısında halkın malının, canının, dininin, ırz ve namusunun korunması, kısaca ülkeye karşı olabilecek her türlü saldırıya karşı eski askerî komutan ve askerler ile bunlara katılan askerlerin kendi aralarında oluşturdukları savunma birliklerine “kuvâ-yı milliye” denilmektedir. Mustafa Kemal Paşa’nın anlatımına göre, düşmanların çemberi altında olan hükümetin emirlerini ordu yerine getirecek durumda değildir. Bu yüzdendir ki vatanı savunma ve korumadan ibaret olan esas görev, doğrudan doğruya milletin kendisine yönelmiş bulunmaktadır. Millet, orduya kendi içinden teslim ettiği bireylerinin, düşman saldırısına uğrayan bölgelerinin savunmasına, düşman saldırısına uğrayan kardeşlerinin hayatlarının korunmasına görevli kılmayı mecbur kılmıştı. İşte buna “Kuvâ-yı Milliye” diyoruz. Bütün evren de böyle diyor. Ayrıca, silâhın söz konusu olmadığı ülkenin en ücra köşelerinde bile ortaya çıkmış, doğrudan doğruya yasal ve çağdaş, sosyal ve genel yaklaşımla siyasî bir dernek olarak da “Müdafaa-i Hukuk” Örgütü vardır.

Anahtar Kelimeler

• Milli Kuvvetler,Silahlı birlikler,Kuva-yı Milliye

Kaynakça

1. Bayram Sakallı; Kuvâ-yı Millîye Dönemi Ankarası’nda Millî Faaliyetler, Ankara, 1987, Hacettepe Ün. Atatürk İlke ve înk. Enst. Dergisi, c. 1, s. 1, sh. 96-101
2. Türkiye Büyük Millet Meclisi Gizli Celse Zabıtları, c. 1, Ankara, 1985, sh. 6-7
3. Devrin Yazarlarının Kalemiyle Millî Mücadele ve Gazi Mustafa Kemal, c. i, sh. 241-246
4. Hakimiyet-İ Millîye, No. 13, 3 Mart 1336 (1920). Devrin Yazarlarının Kalemiyle Millî Mücadele ve Gazi Mustafa Kemal, c. 1, sh. 245-246
5. Hamdi Baytulluoğlu; Millî Mücadele Başlıyor, İstanbul, 1968, BTTD, sayı, 13
6. Mustafa Albayrak; Millî Mücadele’de Denizli’de Yapılan Başlıca Çalışmalar (16 Mart 1919-23 Nisan 1920), Ankara, 1987, Hac. Ün. At. İlke ve İnk. Tar. D,, c, i, sh. 105- 109
7. Nuri Köstüklü; Millî Mücadelece Keçiborlu, Ankara, 1988, Atatürk Yolu D. Ankara Ün. Türk İnk. Tar. Enst. yayını, sayı. 2, sh. 97-107
8. Mithat Sertoğlu; Millî Mücadele’de İlk Gerilla Silahlı Mukavemet Hareketi, İstanbul, 1968, BTTD, sayı. 10, sh. 18-21

9. Mithat Sertoğlu; Millî Mücadele’de Kahraman Denizli, İstanbul, 1968, BTTD, sayı. 6, sh. 3-7
10. İstiklâl Arşivi, Klasör, 27, Dosya. 108-A, Fihrist. 6
11. İstiklâl Arşivi, 27, Dosya. 108-A, Fihrist. 1, 58
12. Şerafettin Turan; Balıkesir ve Alaşehir Kongreleri ve Hacim Muhittin Çankh’nın Kuvâ-yı Millîye Hatıraları (1919-1920), Ankara, 1987, T.l.T. Ens.Yay, sh. 247-248
13. İstiklâl Arşivi, Klasör, 27, Dosya. 75, Fihrist. 22/5
14. Yücel Özkaya; İstiklâl Savaş’ında Türk Halkının Kuvâ-yı Millîyeye ve Millî Orduya Katkıları, Ankara, 1985, (II. AskerîTarİh Semineri), İst, 1981, sh. 20-21
15. İhsan Ilgar; Millî Mücadele’de Bursa (Mümtaz Şükrü Egilmez’in Hatıraları) İstanbul, 1981, sh. 20-21
16. İhsan Güneş; Bursa’nm Yunan Ordusu Tarafından İşgali ve Bunun Doğurduğu Tepkiler, Ankara, 1985 (II. Askerî Tarih Semineri), sh. 144-148
17. Bilal Şimşir; İngiliz Belgelerinde Atatürk, c. 1, Ank. 1973, sh. 102-103
18. Mithat Sertoğlu; İstanbul’un İşgali, İst. 1968, BTTD, sayı. 9, sh, 4-8
19. Sina Akşin; İstanbul Hükümetleri ve Millî Mücadele, İst. 1983, sh, 488-498
20. İhsan Ilgar; Halk, Ordu ve İstanbul Hükümetleri, İst, 1968, BTTD, s. 8, sh, 13-17
21. Mustafa Kemal; Nutuk, îst. 1973 Türk Devrim Tarihi Enst. Yay. sh, 258-260
22. Selahattin Tansel; Mondrostan Mudanya’ya Kadar, Ankara, 1977, c. r, sh. 272- 274
23. Hacim Muhittin Çarıklı; Balıkesir ve Alaşehir Kongreleri, sh. 214-218
24. Nutuk, I, İst. 1973 Türk Devrim Tarihi Enstitüsü Yayını, 13 baskı sh. 195
25. İlhami Bebek; Millî Mücadele’de Akbaş Cephaneliği Olayı. Y. Lisans tezi. sh. 74
26. İzmir’e Doğru Gazetesi, Balıkesir sayı. 14
27. İbrahim Ethem Akıncı; Demirci Akıncıları, Ankara, 1978, sh. 111-117.