DAMPİNGE KARŞI ÖNLEMLERİN TÜKETİCİ REFAHI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: KLAUS STEGEMANN’IN YAKLAŞIMI VE TÜRK HUKUKU BAKIMINDAN BİR DEĞERLENDİRME

Uluslararası ticarette serbestleşme eğilimleri artarken, devletler yerli sanayilerini uluslararası rekabetten korumak amacıyla dampinge karşı önlemlere sık sık başvurmaktadır. Ancak bu korumacı refleks, uluslararası serbest ticaretin asıl yararlanıcısı olması gereken nihai tüketicinin refahını olumsuz etkilemektedir. Bu makalede, Klaus Stegemann’ın dampinge karşı politikaların ekonomik gerekçelerine yönelttiği eleştiriler ışığında, dış ticaret önlemlerinin tüketici refahı üzerindeki yıkıcı etkilerini incelenmiştir. Çalışmada, Anti-damping Anlaşması, 3577 sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun ve ilgili mevzuat, tüketici odaklı bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. İdari tasarruflar ve yargısal uygulamalar incelendiğinde; sistemin salt yerli üreticiyi korumaya odaklandığı, tüketicilerin soruşturma süreçlerinde ilgili taraf dahi olamadığı ve mevzuatın tüketiciyi korumakta yetersiz kaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca, son dönemde artan İlave Gümrük Vergisi uygulamalarının ticaretteki güç eşitsizliğini tüketici aleyhine daha da derinleştirdiği vurgulanmıştır. Bu çalışma ile daha adil bir dış ticaret politikasının inşası için Rekabet Kurumu’nun Ticaret Bakanlığı nezdinde yürütülen damping soruşturmalarına kurumsal müdahilliği ve damping mevzuatına kamu yararı değerlendirmesi içeren özellikle tüketicilerin menfaatini koruyacak bir takım emredici hükümlerin eklenmesi önerilmektedir.

While liberalization trends in international trade increase, states frequently resort to anti-dumping measures to protect their domestic industries from international competition. However, this protectionist reflex negatively affects the welfare of the ultimate consumer, who should be the primary beneficiary of global free trade. This article examined the destructive effects of trade remedies on consumer welfare in light of Klaus Stegemann’s criticisms regarding the economic foundations of anti-dumping policies. In this study, Anti-Dumping Agreement, Law No. 3577 on the Prevention of Unfair Competition in Imports and related legislation in Turkish law are analyzed through a consumer-oriented approach. An examination of administrative measures and judicial practices has revealed that the system is focused solely on protecting domestic producers, that consumers are not even recognized as interested parties in investigation proceedings, and that the legislation falls short in protecting consumers. Furthermore, it has been emphasized that the recent increase in the application of Additional Customs Duties has further exacerbated the imbalance of power in trade to the detriment of consumers. This study proposes that, to build a more equitable foreign trade policy, the Competition Authority should be granted institutional standing in anti-dumping investigations conducted by the Ministry of Trade, and that mandatory provisions—specifically designed to protect consumer interests and incorporating a public interest assessment—be added to anti-dumping legislation.