Sağlık Hizmetlerinde İdarenin Mâlî Sorumluluğu

According to the new Civil Procedure Code (Code no.6100) in Article 3 which will enter into force on 1 October 2011; “Without prejudice to the provisions of the Labour Courts Act, is responsible for all administrative acts and actions of the administration and other reasons caused by the partial or complete loss of the integrity of the body depending on the material and moral damages, seeking compensation for deaths or cases looks at the civil courts of first instance.” This provision is seen to be contrary to the Constitution in Article 157. Doctor or other health professionals working in the public treatment facilities that perform medical services and compensation for losses arising due to the principles of responsibility, as a rule, is determined according to the principles of administrative law and the administration of financial responsibility. Civil Procedure Code in Article 3, due to the performance of health services provided for the force of law in this case the results will take place will look to cases of civil court of first instance are held. Due to the behavior of public officials required by the Constitution, responsibility for administration, although there seem to be mainly the responsibility of defect, arising from the administrative responsibility of health services by the day being engaged in the principles of strict liability. According to the Constitution, the status of public officials while performing their duties in a doctor or other health care workers resulting damages claims in the lawsuit against the authorities and should be opened directly, if the administration, the compensation paid for damages, such as caste or gross negligence in the service activities of the damage in case there are cases that can be considered a personal flaw cause of recourse should the public official. Civil Procedure Code in Article 3, the results offered by the administration and the realization of this that is causing the health services provided for the force of law arising in cases concerning compensation for material and moral damages, the judiciary in determining the location, the status of a public official a personal doctor or other health professional in-service defect or a lack of importance and will not remain out of service, also be seen.

1 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3.maddesine göre; “İş Mahkemeleri Kanunu hükümleri saklı kalmak kaydıyla, her türlü idârî eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davalara asliye hukuk mahkemeleri bakar.” Kanaatimizce bu hüküm Anayasa’nın 157.maddesine aykırıdır. Belirtmek gerekir ki, kamu tedavi kuruluşlarında çalışan doktor veya diğer sağlık görevlilerinin ifâ ettikleri sağlık hizmetleri dolayısıyla ortaya çıkan zararların tazmini ve sorumluluk esasları, kural olarak idare hukuku ve idarenin mâlî sorumluluğu esaslarına göre belirlenmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3.maddesiyle, sağlık hizmetlerinin ifâsı nedeniyle bu kanun hükmünde öngörülen sonuçların gerçekleşmesi hâlinde açılacak davalara asliye hukuk mahkemelerinin bakacağı düzenlenmektedir. Anayasa’nın kamu görevlilerinin faaliyetleri nedeniyle idare için öngördüğü sorumluluğun, esas itibariyle kusur sorumluluğu olduğu görülmesine karşın, gün geçtikçe sağlık hizmetlerinden doğan sorumluluk konusunda kusursuz sorumluluk esaslarının benimsenmeye başladığı da belirtilebilir. Anayasa’ya göre, kamu görevlisi statüsündeki doktor veya diğer sağlık görevlilerinin görevlerini ifâ ederken ortaya çıkan zararların tazmininde kural olarak doğrudan doğruya idare aleyhine dava açılmalıdır, idare ise, ödediği zararın tazmini için, kast veya ağır ihmâl gibi hizmet içinde kişisel kusur sayılabilecek durumların varlığı hâlinde faaliyetiyle zarara sebep olan kamu görevlisine rucû etmelidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3.maddesiyle, idarenin sunduğu ve bu kanun hükmünde öngörülen sonuçların gerçekleşmesine neden olan sağlık hizmetlerinde ortaya çıkan maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davalarda yargı yerinin belirlenmesi konusunda, kamu görevlisi statüsündeki doktor veya diğer sağlık görevlisinin kişisel kusurunun hizmet içi veya hizmet dışı olup olmamasının bir öneminin kalmayacağı da görülmektedir