SOSYAL UYUM BOZUKLUĞU GÖSTEREN ÇOCUKLARIN UYUMSAL DAVRANIŞLARINA KAYNAŞTIRILMIŞ DERS DIŞI HAREKET EĞİTİMİ VE OYUN ETKİNLİKLERİNİN ETKİSİ

Öz

Bu çalışmada, sosyal uyum bozukluğu gösteren çocukların uyumsal davranışlarına kaynaştırılmış ders dışı hareket eğitimi ve oyun etkinliklerinin etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda, 78 yaş aralığında bulunan, Manisa İl Merkezinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir ilköğretim okulundaki 1. ve 2. sınıfta öğrenim gören öğrencilerin arasından okul rehber öğretmeninin sınıf öğretmenlerinin belirlediği 25i sosyal uyum ve davranış bozukluğu gösteren, 23ü normal gelişim gösteren toplam 48 öğrenci ile çalışma yürütülmüştür. Okul rehber öğretmeni tarafından belirlenen 48 öğrenci arasından araştırmacı tarafından basit tesadüfi yöntemle seçilen 14 sosyal uyum ve davranış problemi olan çocuk ve 10 normal gelişim gösteren toplam 24 çocukla deney grubu, 11 sosyal uyum ve uyum ve davranış problemi olan çocuk ve 13 normal gelişim gösteren toplam 24 çocukla da kontrol grubu oluşturulmuştur. On iki hafta süresince deney grubuna temel hareket eğitim becerileri ve oyun etkinliklerini içeren uyarlanmış bir program uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise hiçbir aktivite yaptırılmamıştır. Grupların sosyalleşme düzeylerini belirlemek amacıyla araştırma kapsamına alınan bütün çocukların ailelerine sosyal uyum ve davranış ölçeği ön-test ve son-test olarak uygulanmıştır. Bu testin sonuçları SPSS istatistik programı ile yapılmıştır. Deney ve Kontrol gruplarının hem ön-test hem de son-test puanları arasında fark olup olmadığı Kruskal Wallis ile değerlendirilmiştir. Anlamlı fark varsa farkın hangi gruplardan kaynaklandığını tespit edebilmek amacıyla gruplar ikişerli olarak Mann-Whitney U Nan Par test ile değerlendirilmiştir. Sonuç olarak Kaynaştırılmış Ders Dışı Hareket Eğitimi ve Oyun Etkinliklerine katılan deney grubundaki özel eğitime gereksinimi olan öğrencilerin uyumsal davranışları kontrol grubuna göre istatistiksel olarak p< 0.05 ve p< 0.01 düzeyinde anlamlı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Uyum, Hareket Eğitimi, Beden Eğitimi, Oyun, Kaynaştırma Eğitimi

THE EFFECT OF ADAPTİVE BEHAVİOR OF CHİLDREN WİTH SOCİAL ADJUSTMENT DİSORDER İNDİCATES COALESCED EXTRACURRİCULAR MOVEMENT EDUCATİON AND GAME ACTİVİTİES

Öz

In this study, fused to the children's social adjustment disorders of adaptive behavior showing off course move was aimed to investigate the effect of educational activities and games. In line with the objectives determined, in the range of 7-8 years in Manisa center showing 25 of behavioral disorders determined by the Ministry of Education due to a primary school in the 1st and 2nd class among the students attending the school guidance teacher of teachers, 23 with normal development study was conducted with 48 students. As determined by the school guidance counselor 48 students from selected with simple random method by researchers with 14 adjustment problems in children and 10 of 24 children in the experimental group showing normal development, 11 adjustment problems in children and 13 of 24 children in the control group with normal development has been established. Twelve (12) adapted a training program was implemented including basic movement skills to the test group activities and games during the week. The control group were not made no activity.All children enrolled in the study in order to determine the group of socialization levels of parents and teachers "American Association on Mental Deficiency" Adaptive Behavior Sıkal to, (AAMD-BS) adaptive behavior scale was applied as a pre-test and post-test. The results of this test was performed with SPSS statistical software. Both experimental and the control group with no significant difference between the pre-test, post-test scores were analyzed with Kruskal-Wallis. If there is a significant difference in groups of two in order to identify which group differences that arise from the Mann-Whitney U test was evaluated by Nan Par. As a result, the fused Extracurricular Movement Education and Games adaptive behavior of students in need of special education in the experimental group participated in the event were statistically compared with the control group (* p <0.05) significance level, and (* p <0.01) was found to be significant at the significance level.

Anahtar Kelimeler

• Social Adaptation, Activity Education, Physical Education, Game, Combining Education