KUR’AN’DA “ÂM” KAVRAMI
Öz
Kur’an, insanların hidayete ulaşması için gönderilmiş ilahi kitaptır. İnsan, onun içindeki emir ve yasakları uygulamakla sorumludur. Bunu da aklını en güzel şekilde kullanarak yerine getirebilir. Bunu yapmadığı takdirde doğru yolu bulamayacaktır. Kur’an “âmâ” kavramını görme organı gözden yoksun olan kimseler için kullanmaktadır. Bunun yanında bütün delilleri görmelerine rağmen Allah’a, meleklerine, kitaplara, meleklerine, ahiret gününe iman etmeyenleri hem bu dünyada hem de ahirette “âmâ” olarak nitelendirmektedir. Aklını kullanmayı da âmâlıktan kurtulmanın çaresi olarak zikretmektedir. Aklını kullanmadığı takdirde bu halin sonsuza dek devam edeceğini haber vermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bardakoğlu, A. ve dğr. (1998); İlmihal, Divantaş, İstanbul. Begavî (t.y); Tefsîru’l-Begavî, tah. Halid Abdurrahman el-Ak, Daru’l-Mağrife, Beyrut. Beydâvî, K. (t.y); Tefsîru’l-Beydâvî, Daru’l-Fikr, Beyrut. Başçı, Vahdettin (1997); “Akıl ve Vahiy Yönünden Doğru Düşünme”, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sayı: 13, Erzurum. Bolay, S.H. (1989); “Akıl”, DİA, İstanbul. İbn Kesîr, İ. (1401); Tefsîru’l- Kur’an’il-Azîm, Daru’l-Fikr, Beyrut. İbn Manzûr, M. (t.y); Lisanu’l-Arab. Daru Sadr, Beyrut. İsfehanî, R. (2012); Müfredât. Çev. Yusuf Türker. Pınar Yayınları, İstanbul. Karaman, H. ve dğr. (2014); Kur’an Yolu Türkçe Meal ve Tefsir, DİB Yayınları, Ankara. Kutub, S. (t.y); fî Zılâl-il Kur’an, çev. İ.Hakkı Şengüler v. dğr, Hikmet Yayınları. Yy. Kurtubî, E. (t.y); el-Camiu’l-Ahkâmi’l-Kur’an, Daru’ş-Şağb, Kahire. Mevdudî, E. (1997); Tefhimu’l-Kur’an, çev. Yusuf Karaca ve diğerleri, İnsan Yayınları, İstanbul. Râzî, F. (2000); Tefsir-i Kebîr Mefâtihu’l Gayb, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut. Razi, M. (1995); Muhtaru’s-Sıhah, Tah. Mahmud Hâtır, Mektebetü Lübnan, Beyrut. Öztürk, Y. (1998); “Kalbin Mühürlenmesinde İnsan İradesinin Rolü”, Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, , sayı: 4, Şanlıurfa. Sabunî, M. A. (t.y); Saffetü’t-Tefâsir, Dersaâdet, İstanbul. Sem’ânî, M. (1997); Tefsiru’l-Sem’ânî, Daru’l-Vatan, Riyad. Semerkandî, M. (t.y); Tefsîru’s-Semerkandî, (tah: Mahmud Matarcî), Daru’l-Fikr, Beyrut. Sağdî, E. (1983); Ef’âl. Alimu’l-Kütüb, Beyrut. Şevkanî, M. (t.y); Fethu’l-Kadir, Daru’l-Fikr, Beyrut. Uludağ, Süleyman (2001); “Kalb”, DİA, İstanbul. Taberî, E. (1405h); Camiu’l-Beyân an Te’vil Ey’il- Kur’ân, Dâru’l Fikr, Beyrut. İNTERNET KAYNAKLARI Türk Dil Kurumu Sözlüğü. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.590dd051846108.07325784, (Erişim Tarihi: 06.05.2017)
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
10 Mart 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 64