MAHMUD TÂÎ BİN MUHAMMED’İN(v.1268/1851) ŞERH-İ GÜLİSTÂN’I
Öz
Klasik
Türk edebiyatında şerh türünün en velûd dönemi, genel itibarla 16. yüzyıl
olarak tespit edilir. Bu yüzyılda Türkçe eserlere yapılan şerhlerin yanında,
Arapça ve Farsça eserlerin de şerh edildiği görülür. Türkçe olarak şerh edilen
Farsça eserlerin ilk sıralarında Şeyh Sa’dî Şirâzî’nin Gülistân adlı
eseri gelmektedir. Bu esere 16. yüzyılda yapılmaya başlanan şerhler 19. yüzyıla
kadar hiç durmadan farklı şarihler tarafından yapılmaya devam etmiştir. Gülistân’ı
19. yüzyılda şerh eden şarihlerden birisi de Mahmud Tâî bin Muhammed’dir. Bu
çalışmada ilk olarak Mahmud Tâî bin Muhammed ve onun eseri Gülistân şerhi
tanıtılacaktır. Daha sonra şerhinde uyguladığı şerh metodu 16. yüzyılın önemli
şârihlerinden Sûdî Bosnevî’nin Gülistân şerhinde uygulamış olduğu şerh
metodu ile karşılaştırılarak incelenecek ve şârihin eseri şerh etme amacı
belirlenmeye çalışılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AÇAR, B. G. (2016) Sûdî-i Bosnevî’nin Ölüm Tarihi Meselesi. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2(4),185-196. CANPOLAT, H. (2000) Lâmi’î Çelebi’nin Şerh-i Dibâce-i Gülistân’ı. Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi. İzmir. CANPOLAT, H. (2006) Sa’dî’nin Gülistân Önsözüne Yapılan Türkçe Şerhlerin Karşılaştırmalı İncelenmesi. Doktora Tezi. Ege Üniversitesi. İzmir. ÇİÇEKLER, M. (2008) Sa’dî Şirâzî. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 35,405-407. DURU, R. (2007) Modern Metin Çözümleme Teknikleri Bakımından Şerh Geleneği Ve İsmail Hakkı Bursevî. Doktora Tezi. Ege Üniversitesi. İzmir. EBTÂHÎ, S. N. (1384) Arâ’-i Terbiyyet-i Sa’dî. Faslnâme-i Âmûze, (24), 12-20. EL-BAĞDÂDÎ, İ. P. Hediyyetü’l- Ârifîn. 2.cilt. Dâru İhyâ’u’t-Terâsi’l-Arabî, Beyrut. EL-BAĞDÂDÎ, İ. P. Îzâhu’l- Meknûn. 2.cilt. Dâru İhyâ’u’t-Terâsi’l- Arabî, Beyrut. KANAR, M. (2002) Gülistân. Şule Yayınları, İstanbul. MAHMUD Tâî bin Muhammed el-Bağdâdî el- Hanefî. Şerh-i Gülistân. Milli Kütüphane.nr. 9036. MOST,W.G.(2014) Şerhlere Kuramsal Bir Bakış.( Çev.Murat Umut İnan) Eski Türk Edebiyatı Çalışmaları IX, Metnin Halleri:Osmanlıda Telif, Tercüme Ve Şerh,452-465. REHBER, H. H.(1997) Gülistân’ı Sa’dî. İntişârât-ı Safâ Alişâh, Tahran. SADRU’L-HUFFÂZ, S. M.(1385) Avâmil-i Terbiyyet Der-Bâbhâ-yi Heftom u Heştom-i Gülistân-i Sa’dî. Mecelle-i Dânişkede-i Edebiyyât u Ulûm-i İnsânî Dânişgâh-i Tehrân, (177),153-172. SÂMÎ, A. (1346) Şinâsâ-yı Sa’dî der-Avrupa. Hüner u Merdom, (61),2-5. SARAÇ, Y. (2006) Şerhler. Türk Edebiyatı Tarihi, 2,121-132. ¬TAŞÇI CANPOLAT, H.(2014) Türkçe Edebi Şerhlerde Amaç ve Yöntemler. Eski Türk Edebiyatı Çalışmaları IX, Metnin Halleri: Osmanlıda Telif, Tercüme Ve Şerh,72-97. TİRMİZÎ, Ebû Îsâ Muhammed b. Îsâ. Sünenü’t-Tirmizî. (Çev. Osman Zeki Mollamehmetoğlu) 3.cilt. Yunus Emre Yayınevi, İstanbul. YAZAR, S.(2011) Anadolu Sahası Klasik Türk Edebiyatında Tercüme Ve Şerh Geleneği. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi. İstanbul. YAZICI, T.(1996) Gülistân. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 14, 240- 241. YILMAZ, O. (2008) 16. Yüzyıl Şârihlerinden Sûdî-i Bosnevî Ve Şerh-i Gülistân’ı. DoktoraTezi. Marmara Üniversitesi. İstanbul. ¬¬YILMAZ, O. (2011) Bir Münekkit Var Şarihten İçeri Türk Şerh Edebiyatında “ Reddiye” Geleneği Ve Sûdî-i Bosnavî Örneği. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, (7),107-154.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
19 Mart 2019
Gönderilme Tarihi
1 Şubat 2019
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 71