Olgu Sunumu

WOLF-HIRSCHHORN SENDROMU TANILI BİR HASTADA KENDİNE ZARAR VERME DAVRANIŞININ ETKİLİ TEDAVİSİ OLARAK VALPROİK ASİT: OLGU SUNUMU

Cilt: 6 Sayı: 2 20 Mayıs 2025
PDF İndir
TR EN

WOLF-HIRSCHHORN SENDROMU TANILI BİR HASTADA KENDİNE ZARAR VERME DAVRANIŞININ ETKİLİ TEDAVİSİ OLARAK VALPROİK ASİT: OLGU SUNUMU

Öz

Wolf-Hirschhorn Sendromu (WHS), sıklıkla uyumsuz davranışlarla birlikte görülen, mikrodelesyonla karakterize nörogelişimsel bir bozukluktur. İlk basamak tıbbi tedavi antipsikotikleri içerir; ancak antipsikotikler yetersiz kaldığında tedavi seçenekleri sınırlı hale gelir. Bu vaka çalışmasında, kendine zarar verme davranışları olan WHS tanılı bir hastada valproik asidin monoterapi olarak uyumsuz davranışları ortadan kaldırabileceği gösterilmek istenmiştir. 10 yaş 4 aylık kadın hasta, yoğun kendine zarar verme davranışları sergilemekteydi. Talepleri karşılanmadığında, başını duvara şiddetle vurup ciddi travmatik yaralanma riski oluşturuyor ve elini ısırıyordu. Daha önce aripiprazol ve risperidon tedavileri yeterli doz ve sürelerde uygulanmış, ancak fayda sağlanamamıştır. Hastanın tedavisi; valproik asit bölünmüş dozlarda 400 mg/gün olacak şekilde düzenlendi. Tedavinin ilk ayından sonra, hasta başını vurma davranışını bıraktı. Ayrıca elini ısırma davranışı da belirgin şekilde azaldı. Başlangıçta 51 puan olarak değerlendirilen Sorun Davranış Kontrol Listesi (ABC) puanı, tedavinin ilk ayından sonra 28 puana düştü. Bu olgu sunumunun hazırlanabilmesi için hastanın ebeveyninden yazılı onam alınmıştır. Bu sonuç, antipsikotiklerin başarısız olduğu nörogelişimsel bozukluk tanılı hastalarda, valproik asidin duygudurum dengeleyici olarak monoterapi şeklinde kendine zarar verme davranışını azaltmada faydalı olabileceğini önermektedir.

Anahtar Kelimeler

Nörogelişimsel Bozukluklar , Valproik Asit , Wolf-Hirschhorn Sendromu , Kendine Zarar Verme Davranışı , 4p Delesyonu

Kaynakça

  1. Battaglia A, Filippi T, Carey JC. Update on the clinical features and natural history of Wolf–Hirschhorn (4p‐) syndrome: Experience with 87 patients and recommendations for routine health supervision. Am J Med Genet C Semin Med Genet. 2008;148C(4):246-251.
  2. Xing Y, Holder JL Jr, Liu Y, Yuan M, Sun Q, Qu X, et al. Prenatal diagnosis of Wolf-Hirschhorn syndrome: from ultrasound findings, diagnostic technology to genetic counseling. Arch Gynecol Obstet. 2018 298(2):289-295.
  3. Battaglia A, Guerrini R. Chromosomal disorders associated with epilepsy. Epileptic Disord. 2005 7(3):181-92.
  4. Sabus A, Feinstein J, Romani P, Goldson E, Blackmer A. Management of Self‐injurious Behaviors in Children with Neurodevelopmental Disorders: A Pharmacotherapy Overview. Pharmacother J Hum Pharmacol Drug Ther. 2019 39(6):645-664.
  5. Hollander E, Chaplin W, Soorya L, Wasserman S, Novotny S, Rusoff J, et al. Divalproex sodium vs placebo for the treatment of irritability in children and adolescents with autism spectrum disorders. Neuropsychopharmacology. 2010 35(4):990-8.
  6. McGill P, Langthorne P. Investigation of adaptive and maladaptive behaviour in people with Wolf Hirschhorn Syndrome. Canterb U K Tizard Cent. 2009.

Kaynak Göster

APA
Uysal, M., Ceylan, M., & Tural Hesapçıoğlu, S. (2025). VALPROIC ACID AS AN EFFECTIVE TREATMENT FOR SELF-INJURIOUS BEHAVIOR IN A PATIENT WITH WOLF-HIRSCHHORN SYNDROME: A CASE REPORT. Archives of Current Medical Research, 6(2), 152-156. https://doi.org/10.47482/acmr.1605791