Resilience and Family Factors in Fibromyalgia: Associations with Disease Severity and Impact

Background: Fibromyalgia is a chronic pain syndrome influenced by biological and psychosocial factors, making resilience and family environment potential determinants of disease outcomes. This study aimed to evaluate psychological resilience and family-related factors in women with fibromyalgia and to examine their association with disease severity and impact. Methods: A cross-sectional case-control study was conducted with 176 women aged 25-45 years; 88 fibromyalgia and 88 healthy controls. Fibromyalgia severity was assessed using the Fibromyalgia Score (FS) and the Revised Fibromyalgia Impact Questionnaire Score (FIQRS). Resilience was measured with the 10-item Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC-10). Demographic and family-related data, such as number of children, number of siblings, and presence of a severely ill family member, were also collected. Results: Women with fibromyalgia had lower resilience scores than healthy controls (p < 0.001). They grew up in larger families, more often reported having a severely ill family member during childhood, and currently had more children. Within the fibromyalgia group, lower resilience was associated with greater disease severity and impact (FS: ρ = –0.23, p = 0.034; FIQRS: r = –0.36, p < 0.001). In healthy controls, resilience was positively correlated with the number of children, a relationship not observed in fibromyalgia patients. Conclusion: Women with fibromyalgia demonstrated lower psychological resilience and reported a higher number of siblings and children compared to healthy controls. Lower resilience was associated with more severe fibromyalgia symptoms, highlighting resilience as a clinically relevant factor associated with symptom burden and a potentially modifiable target for supportive interventions.

Giriş: Fibromiyalji, hem biyolojik hem de psikososyal faktörlerden etkilenen kronik bir ağrı sendromudur ve bu nedenle dayanıklılık ve aile ortamı, hastalık sonuçlarının potansiyel belirleyicileri arasındadır. Bu çalışma, fibromiyalji hastalığı olan kadınlarda psikolojik dayanıklılığı ve aileyle ilgili faktörleri değerlendirmeyi ve bunların hastalığın şiddeti ve etkisi ile ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntemler: 25-45 yaşları arasında, 88 fibromiyalji tanısı almış kadın ve 88 sağlıklı kontrol olmak üzere 176 kadınla kesitsel bir vaka-kontrol çalışması yürütülmüştür. Fibromiyalji şiddeti, Fibromiyalji Skoru (FS) ve Revize Edilmiş Fibromiyalji Etki Anketi Skoru (FIQRS) kullanılarak değerlendirilmiştir. Dayanıklılık, 10 maddelik Connor-Davidson Dayanıklılık Ölçeği (CD-RISC-10) ile ölçülmüştür. Çocuk sayısı, kardeş sayısı ve çocukluk döneminde ağır hasta bir aile üyesinin varlığı gibi demografik ve aileyle ilgili veriler de toplanmıştır. Sonuçlar: Fibromiyalji hastalığı olan kadınların dayanıklılık puanları sağlıklı kontrollere kıyasla anlamlı derecede düşüktü (p < 0,001). Ayrıca, daha büyük ailelerde büyümüşlerdi, çocukluklarında daha sık ciddi hasta bir aile üyesine sahip olduklarını bildirmişlerdi ve halihazırda daha fazla çocukları vardı. Fibromiyalji grubunda, daha düşük dayanıklılık, hastalığın daha şiddetli olması ve daha fazla etkiyle ilişkiliydi (FS: ρ = –0,23, p = 0,034; FIQRS: r = –0,36, p < 0,001). Sağlıklı kontrollerde dayanıklılık, çocuk sayısıyla pozitif korelasyon gösterirken, bu ilişki fibromiyalji hastalarında gözlenmedi. Sonuç: Fibromiyaljili kadınlar, sağlıklı kontrollere kıyasla daha düşük psikolojik dayanıklılık göstermekte ve daha kalabalık ailelere sahiptir. Daha düşük dayanıklılık, daha şiddetli fibromiyalji semptomlarıyla ilişkiliydi ve bu durum, dayanıklılığın hem bir risk faktörü hem de fibromiyalji yönetiminde potansiyel bir tedavi hedefi olarak önemini vurgulamaktadır.