The brackish water ecotones along the Mediterranean coast are transitional areas between marine and freshwater ecosystems, holding strategic importance due to their high biodiversity, endemism, and provision of ecosystem services. However, these sensitive habitats are rapidly deteriorating under increasing anthropogenic pressures. This study systematically evaluates the anthropogenic stressors affecting the distribution, abundance, growth characteristics, feeding resources, spawning habitats, and behaviors of fish communities in 15 brackish water systems along Turkey’s Mediterranean coast. Field surveys conducted between 2014 and 2017 reveal that these systems are exposed to multiple pressures, with the most common issues being the presence of non-native species, water quality degradation, agricultural habitat deterioration, and urbanization-related habitat loss. The Manavgat and Ceyhan brackish water systems are identified as having the highest levels of environmental pressure. The study emphasizes the urgent need for comprehensive management strategies incorporating water quality management, habitat restoration, improvement of migration routes, control of invasive species, and active participation of local stakeholders to safeguard the ecological integrity of these ecosystems. These measures will support not only the sustainability of biodiversity but also the region’s food security, tourism potential, and socio-economic well-being.
Dam Impact Estuarine Ecosystems Invasive Species Migratory Fish Coastal Ecotone
Tübitak KBAG 114Z259
The results obtained in this study were derived from field studies conducted within the scope of the project numbered KBAG 114Z259 supported by TÜBİTAK and the project numbered 0249MP14 supported by Burdur Mehmet Akif Ersoy University, as well as from field studies financed by the author. I would like to thank biologist Berat Tocan for his devoted and dedicated work.
Akdeniz kıyılarındaki acısu ekotonları, deniz ve tatlı su ekosistemleri arasında yer alan geçiş alanları olarak, yüksek biyoçeşitlilik, endemizm ve ekosistem hizmetleri açısından stratejik öneme sahiptir. Ancak bu hassas habitatlar, artan insan kaynaklı baskılar nedeniyle hızla bozulma sürecine girmektedir. Bu çalışma, Türkiye’nin Akdeniz kıyısındaki 15 acısu sisteminde balık topluluklarının dağılımı, bolluğu, büyüme özellikleri, beslenme kaynakları, üreme habitatları ve davranışlarını etkileyen antropojenik baskıları sistematik olarak değerlendirmektedir. 2014–2017 yılları arasında yürütülen saha çalışmaları, sistemlerin çok yönlü baskılara maruz kaldığını ortaya koymakta; en yaygın sorunlar arasında yabancı tür varlığı, su kalitesi sorunları, tarımsal kaynaklı habitat bozulması ve yerleşim kaynaklı habitat bozulması öne çıkmaktadır. Çevresel baskı yoğunluğu en yüksek sistemler Manavgat ve Ceyhan acısu sistemleridir. Çalışma, acısu ekosistemlerinin biyolojik bütünlüğünün korunması için su kalitesi yönetimi, habitat restorasyonu, göç yollarının iyileştirilmesi, istilacı türlerin kontrolü ve yerel paydaş katılımını içeren bütüncül yönetim stratejilerinin ivedilikle hayata geçirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bu adımlar yalnızca biyolojik çeşitliliğin sürdürülebilirliğini değil, aynı zamanda bölgenin gıda güvenliği, turizm potansiyeli ve sosyoekonomik refahını da destekleyecektir.
Baraj Etkisi Estuarin Ekosistemler Göçmen Balıklar İstilacı Türler Kıyısal Ekoton
Tübitak KBAG 114Z259
Bu çalışmada elde edilen sonuçlar Tübitak tarafından desteklenen KBAG 114Z259 Nolu proje ve Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi tarafından desteklenen 0249MP14 Nolu proje kapsamında yürütülen saha çalışmaları ile yazar tarafından finanse edilen saha çalışmaları kapsamında elde edilmiştir. Biyolog Berat Tocan’a özverili çalışmaları nedeni ile teşekkür ederim.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Koruma ve Biyolojik Çeşitlilik |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 14 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 4 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 3 Sayı: 2 |

Artvin Çoruh Üniversitesi Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi, Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanlanmıştır.