Kentlerin Tarihsel Sürdürülebilirliğinde Kültürel Miras: Önemi ve Değeri Üzerine Düşünmek

Öz

Kentler insanoğlunun yerleşik hayata geçişiyle karşımıza çıkarlar. Bu yönüyle tarihsel süreçte insanlığın kültürel, sosyal, ekonomik ve siyasal gelişime ayna tutarlar. İnsanoğlunun topluluktan toplum olabilmesi, o toplumu düzenli bir sistem içinde yönetebilmesi, toplumun ihtiyaçları doğrultusunda teknoloji keşfi ve geliştirmesi insanlık tarihi içinde önemli bir hafızadır. Ve bu hafıza kentlerde olup bu nedenle kültürel miras olarak korunması gerekmektedir. Kentlerin tarihi, kentlerin kimliğini oluşturması açısından önemlidir. Bu nedenle kentlerin tarihinin korunması ve sürdürülebilirliği, o kentin kimliğinin korunmasına ve gelişimine katkı sağlar. Çalışmada kültürel miras konusu kent temeli üzerinden ele alınarak, konunun önemi ve değeri üzerinden bir tartışma yapılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kent
• Sürdürülebilirlik
• Kültürel Miras

Cultural Heritage In Historical Sustainability Of Cities: Thinking About Importance And Value

Öz

Cities come out against humanity with a settled passion. With this aspect, the cultural, social, economic and political development of humanity mirrors the historical process. Human beings can be society from community, to be able to manage that society in a regular system, discovery and development of technology in line with the needs of society is an important memory in human history. And this memory is in the cities so that ıt needs to be protected as a cultural heritage. The history of the cities are essential in creatingtheidentity of a city. This is whytheconservationandsustainability of history of thecitiescontributetothepreservation of thatcity’sidentityanddevelopment.The topic of cultural heritage in the study is addressed through urban foundation a discussion will be held on the importance and value of this subject.

Anahtar Kelimeler

• City
• Sustainability
• Cultural Heritage

Kaynakça

1. Akçakaya, O. (2016) “Kentsel Sürdürülebilirliğin Uygulanması Ve Ölçülmesi Bağlamında Yerel Yönetimlerin Fonksiyonu”, Ardahan University Journal Of Faculty Of Economics And Administrative Sciences, Number 4, Autumn, Ss. 47-64, Issn: 2148 – 7154.
2. Aslanoğlu, R. A.(2000) Kent, Kimlik, Küreselleşme, Ezgi Kitapevi, Bursa.
3. Ataş S. (2006), Farklı Alt-Kültür Gruplarında Kadın Emeğinin Konumuna Yönelik Karşılaştırmalı Bir Araştırma (Suluova Örneği), Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
4. Bozlağan R. (2004), Sürdürülebilir Gelişme Düşüncesinin Tarihsel Arka Planı, Sosyal Siyaset Konferansları, Ss 1011-1028.
5. Bozkurt,S.G, Altınçekiç, H. (2013), “Anadolu’da Geleneksel Konut Ve Avluların Özellikleri İle Tarihsel Gelişiminin Safranbolu Evleri Örneğinde İrdelenmesi”, Journal Of The Faculty Of Forestry, Istanbul University, 63(1):69-91.
6. Braudel F., (2007), Akdeniz: Mekan Ve Tarih, (Çev:Necati Erkurt), İstanbul: Metis Yayınları.
7. Coşar, Y. (2016), “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Kadın Emeğinin Rolü”, Http://Dergipark.Gov.Tr/Download/Article-File/336659 E.T.10.10.2017
8. Çal, H. ( 2005), “Osmanlı’dan Cumhuriyete Eski Eserler Kanunları”, Prof. Dr. Kazım Yaşar Kopraman’a Armağan, Ankara, 234-270.

9. Çal, H. (2009), “Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Müzeler”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt 7, Sayı 14, 315-333.
10. Çevik, Ö.(2015), Arkeolojik Kanıtlar Işığında Tarihte İlk Kentler Ve Kentlileşme Süreci, Arkeoloji Ve Sanat Yayınları, İzmir.
11. Dinçer, Y.(1999), Kent, Yerel Siyaset Ve Demokrasi, Demokrasi Kitaplığı, İstanbul.
12. Dönmez, O. (1985), “Türkiye’de Eski Eserler Hukuku”, Ankara Barosu Dergisi, S.3, S.434-466.
13. Ercoşkun, Ö. Y. (2007), Sürdürülebilir Kent İçin Ekolojik-Teknolojik (Eko-Tek) Tasarım: Ankara-Güdül Örneği, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Ertürk, H.(1996), “Sürdürülebilir Kentler”, Yeni Türkiye Habitat Iı Özel Sayısı, Mart-Nisan 96, Yıl 2, S. 8, Yeni Türkiye Medya Hizmetleri, Ankara, Ss.174–178.
15. Gülcan, B. (2010), “Türkiye’de Kültür Turizminin Ürün Yapısı Ve Somut Kültür Varlıklarına Dayalı Ürün Farklılaşma İhtiyacı”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(1):99-120.
16. Haştemoğlu, Hasan Ş.(2006), 1960’larda Sürdürülebilirlik Ve Kentleşme; Isparta, İstasyon Caddesi Örneği Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
17. Hofstede, G. (1980), Culture's Consequences: International Differences İn Work Related Values, Beverly Hills, Calif, Sage.
18. Ismep, (2014), “Kültürel Mirasın Korunması”, http://www.Guvenliyasam.Org/Wp-Content/Uploads/2016/02/Kulturel.Pdf.
19. Kamacı,E., Örmecioğlu, H.T. (2017), “Kentsel Sit Alanlarında Kentsel Dönüşüm Problematiği: Antalya Kaleiçi”, http://www.imo.org.tr/resimler/ekutuphane/pdf/11172.pdf e.t. 10.10.2017
20. Karakaş, M., (2001), “Tarihsel Gelişim Sürecinde Kent Kısıtlı Tarihsellik Anlayışı Üzerine Eleştirel Bir Yaklaşım”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt Iıı. Sayı 1, Ss.121-132.
21. Karakurt Tosun,E. (2009), “Sürdürülebilirlik Olgusu Ve Kentsel Yapıya Etkileri”, Paradoks, Ekonomi, Sosyoloji Ve Politika Dergisi, (E-Dergi), http://www.paradoks.org, Issn 1305-7979,Yıl:5 Sayı:2, Temmuz.
22. Keleş, R. (1998), Kentbilim Terimleri Sözlüğü, İmge Kitabevi, Ankara.
23. Keleş,R.(2013), Kentleşme Politikası, İmge Kitapevi, Ankara.
24. Okuyucu, A.(2011), Osmaneli İlçe Merkezinde Kültürel Mirasın Korunması Ve Turizm Amaçlı Kullanımına Yönelik Bir Araştırma, Aü Sbf, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
25. Ortaylı, İ. (1979) Türkiye İdare Tarihi, T.O.D.A.İ.E Yayınları, No: 180, Ankara.
26. Ozankaya, Ö. (1992), “Ulusal Toplumun Ve Ulusal Kültürün Kurucu Öğeleri”, Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, S.10, C.3. Http://Dergiler.Ankara.Edu.Tr/Dergiler/45/813/10326.Pdf
27. Palabıyık, H. (2005), Sürdürülebilirlik Ve Yerel Yönetimler: Uygulanabilirliği Ve Ölçümü Üzerine, Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1: Reform, Hüseyin Özgür Ve Muhammet Kösecik (Ed.). Nobel Yayınları, Ankara.
28. Pustu, Y. (2006), “Küreselleşme Sürecinde Kent, Antik Site’den Dünya Kentine” Sayıştay Dergisi, 2006, Sayı: 60.
29. Sencer, Y. (1979), Türkiye’de Kentleşme Bir Toplumsal Ve Kültürel Değişme Süreci, Kültür Bakanlığı Yayınları, Bilim Dizisi:12, Birinci Baskı, Kasım.
30. Şahin,Y.(2013), Kentleşme Politikası, Ekin Yayın Evi, Trabzon.
31. T.C. Kültür Ve Turizm Bakanlığı, Tmmob Mimarlar Odası, Ankara Şubesi, (2005) Son Yasal Düzenlemelerde Kültür Ve Tabiat Varlıklarının Korunması Ve Yerel Yönetimler El Kitabı, Ankara.
32. Tımmer, C.P. (1991), “The Agricultural Transform”, (Der) Chenery H. Sirinivasa T.N., Handbook Of Development Politics, Amsterdam, Elsevier Science Publications.
33. Tüsev, (2013), Kültür Politikaları Ekseninde Kamu-Stk İlişkileri- Vaka Analizi, Http://Www.Tusev.Org.Tr E.T. 10.10.2017
34. Yazar, K.H. (2006), Sürdürülebilir Kentsel Gelişme Çerçevesinde Orta Ölçekli Kentlere Dönük Kent Planlama Yöntem Önerisi, Aü Sbe, Yayınlanmamış Doktora Tezi.