Inquiring of Industrial Animal Husbandry in the Context of Ethics

Öz

Humanity realized the agricultural revolution by cultivating some plant species and by domesticating some animals. This move is the beginning of a long struggle between human and nature in human history. Before the agricultural revolution, like other creatures in nature, a person who is part of nature and living with what he presented to him, began to intervene in nature with the agricultural revolution and tried to put the rules himself. With the agricultural techniques that started to be industrialized after the industrial revolution, the damage caused by man on nature started to increase. People have felt the need to re-interrogate the relations between nature and human when they realize that the damage they create on nature is threatening their own future. In this stage, an ethical inquiry was started. Previously, the scope of morality, which is considered only as relations between people and people, has begun to expand to include all beings. The first problem here is the position of human against nature. Is human a master of nature or is human part of it? What are the limits of human intervention in nature? Questions such as questions with ethical questions began to be sought. The industrialized livestock sector was also included in these ethical inquiries. In this study; What should be the relationship between humans and domesticated animals? Do people have the right to make genetic changes to animals? How should the relationships between animal husbandry and animal welfare be evaluated? Answers to questions were sought and an ethical inquiry was sought. This study was presented at the "TARAS SHEVCHENKO 3ST INTERNATIONAL CONGRESS ON SOCIAL SCIENCES" congress in 2019.

Anahtar Kelimeler

• Livestock
• industrial livestock
• ethics
• animal rights

Endüstriyel Hayvancılığın Etik Eksende Sorgulanması

Öz

İnsanlık tarım devrimini bazı bitki türlerini kültüre alarak ve hayvanları evcilleştirerek gerçekleştirmiştir. Bu hamle insanlık tarihinde insan ve doğa arasında uzun bir mücadelenin başlangıcıdır. Tarım devrimi öncesinde doğadaki diğer canlılar gibi tabiatın bir parçası olan ve onun kendisine sunduklarıyla yaşamını sürdüren insan, tarım devrimiyle doğaya müdahale etmeye başlamış ve kuralları kendisi koymaya çalışmıştır. Sanayi devrimi sonrasında endüstrileşmeye başlayan tarım teknikleriyle insanın doğa üzerinde verdiği hasarlar artmaya başlamıştır. İnsanlar doğa üzerinde meydana getirdikleri hasarların kendi geleceklerini tehdit edecek bir seviyeye geldiğini fark ettiklerinde doğa ve insan arasındaki ilişkileri yeniden sorgulama ihtiyacı duymuşlardır. Bu süreçte etik bir sorgulama yapılmaya başlanmıştır. Önceden kapsamı sadece insanlar ve insanlar arasındaki ilişkiler olarak görülen ahlakın alanı, tüm varlıkları içerisine alacak şekilde genişlemeye başlamıştır. Burada ilk sorun insanın doğa karşısındaki konumudur. İnsan doğanın efendisi midir yoksa onun bir parçası mıdır? İnsanın doğaya olan müdahalesinin sınırları nedir? Gibi sorulara etik sorgulamalarla cevaplar aranmaya başlanmıştır. Endüstrileşen hayvancılık sektörü de bu etik sorgulamalara dâhil edilmiştir. Bu çalışmada; insanlar ile evcilleştirilen hayvanlar arasındaki ilişkiler nasıl olmalıdır? İnsanların hayvanlar üzerinde genetik değişiklikler yapmaya hakkı var mıdır? Yetiştiricilikte yapılan uygulamalar ile hayvan hakları ve hayvan refahı arasındaki ilişkiler nasıl değerlendirilmelidir? Sorularına yanıtlar aranmış ve etik bir sorgulama gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma 2019 yılında, “TARAS SHEVCHENKO 3ST INTERNATIONAL CONGRESS ON SOCIAL SCIENCES” kongresinde sözlü olarak sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Hayvancılık
• endüstriyel hayvancılık
• etik
• hayvan hakları

Kaynakça

1. Anonim, (2005). Council Regulation (EC) No 1/2005 of 22 December 2004 on the protection of animals during transport and related operations and amending Directives 64/432/EEC and 93/119/EC and Regulation (EC) No 1255/97. Erişim: http://eur-lex.europa.eu
2. Anonim, (2017). https://m.bianet.org/bianet/hayvan-haklari/185919-145-bin-faal-avci-var-avcilikla-katledilen-hayvan-sayisi-ise-mechul- Erişim tarihi: 25/04/2017.
3. Anonim, (2019a). https://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%BCrkiye_faunas%C4%B1, erişim tarihi: 01/06/2019.
4. Anonim, (2019b). https://www.cnnturk.com/yerel-haberler/adana/merkez/sokak-hayvanlarinin-sayisi-artiyor-960188, erişim tarihi: 11/06/2019.
5. Antalyalı, A. A. (2007). AVRUPA Birliği ve Türkiye’de Hayvan Refahı Uygulamaları. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, AB Uzmanlık Tezi.
6. Blokhuis, H., Miele, M., Veissier, I. ve Jones, B. (2013). “Improving Farm Animal Welfare”. From www.WageningenAcademic.com/welfarequality
7. Capucille, D.J., Poore, M.H., Rogers, G.M. (2002). Castration in cattle: Techniques and animal welfare issues. Compend Contin Educ Pract Vet. 24(9):66-73. 4.
8. Cevizci, A. (2002). Etiğe Giriş, Paradigma Yayınları, İstanbul.

9. Eicher, S.D., Morrow-Tesch, J.L., Albright, J.L., Dailey, J.W., Young, C.R., Stanker, L.H. (2000). Tail-docking ınfluences on behavioral, ımmunological, and endocrine responses in dairy heifers. J Dairy Sci., 83, 1456–1462. Schreiner, D.A., Ruegg, P.L. 2002. Responses to tail docking in calves and heifers. J. Dairy Sci., 85, 3287–3296.
10. Ergin ON. (1995). Mecelle-i Umûr-ı Belediyye, Cilt 4, Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları, İstanbul.
11. Karakoç, A. G. (2004). “Çevre Sorunlarına Etik Yaklaşım”, Marin, Mehmet C. ve Uğur Yıldırım (Ed.), Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar, Beta Yayınları, Yayın No: 1483, İstanbul.
12. Keleş, R., Ertan B. (2002). Çevre Hukukuna Giriş, İmge Kitapevi, Ankara.
13. Newman, R. A. (2007). Guide to best practice husbandry in beef cattle: Branding, castrating and dehorning. In: Partridge I, eds. Australia: Meat & Livestock Australia Limited. p.8-19. 3.
14. Pieper, A. (1999). Etik, Ayrıntı Yayınları, Ankara.
15. Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals-RSPCA, (2016). Erişim: -http://www.rspca.org.uk/home
16. Sert, H. Uzmay, A. (2017). Dünya’da Hayvan Refahı Uygulamalarının Ekonomik ve Sürdürülebilirlik Açısından Değerlendirilmesi. Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 4, Sayı 4.
17. Simonsen, H.B., Klinken, L., Bindseil, E. (1991). Histopathology of intact and docked pigtails. Br. Vet. J., 147, 407–411.French, N.P., Wall, R., Morgan, K.L. 1994. Lamb tail docking: a controlled field study of the effects of tail amputation on health and productivity. Vet. Rec., 134, 463–467
18. Tosun, M, Yalvaç, K. (1989). Sümer, Babil, Asur KanunlarJ ve AmmiŞaduqa FermanJ. 2. BaskJ, Türk Tarih Kurumu BasJmevi, Ankara.
19. TUİK, 2019. Türkiye istatistik kurumu, hayvan istatistikleri, www.tuik.gov.tr, erişim tarihi: 25/06/2016.
20. Wilkinson, D. (2002). Environment and Law, Routledge, New York.