Tanzimat dönemi, Osmanlı hukuk tarihinde yalnızca idari ve siyasi yapıda değil, ceza hukuku alanında da köklü dönüşümlerin yaşandığı bir süreçtir. Batı kaynaklı kanunlardan yapı-lan iktibas ve tercümeler aracılığıyla bazı maddeler Osmanlı hukuk sistemine adapte edilmiş buna rağmen İslam hukukuna tabi olan geleneksel Osmanlı mahkemeleri, düalist bir sistem içerisinde sorunları çözmeye devam etmiştir. Bu dönemde, 1838-1868 yılları arasında faaliyet gösteren Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliyye, Osmanlı ceza hukukunun modernleşme sürecinde belirleyici bir konumda bulunmuştur. Çalışmada, Başbakanlık Osmanlı Arşivi’ne ait belgelerden hareketle dönemin uygulamaları incelenmiş ve özellikle hapis cezasına ilişkin örnekler üzerinde durulmuştur. Çalışma, Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde kayıtlı belgelerden sekizi asılları üzerinden tam metin olarak tetkik edilmiş, on belgenin ise yal-nızca hülâsaları değerlendirmeye alınmıştır. Araştırmada Osmanlı Ceza Kanunnâmesi çerçevesinde hadd, kısas ve ta‘zir suçlarının nasıl değerlendirildiği, verilen cezaların uygulama biçimleriyle birlikte incelenmiştir. Elde edilen bulgular, İslâm hukukunda sınırları naslarla belirlenmiş ceza müeyyidelerinin Tanzimat sonrası dönemde hapis, kürek, teşhir ve nakdî tazmin gibi yeni ceza türleriyle birlikte tatbik edildiğini göstermektedir. Bu tablo, Osmanlı ceza hukukunun yalnızca şer‘î kategorileri muhafaza etmekle kalmayıp aynı za-manda modern kanunlaştırma hareketleriyle bütünleşerek düalist bir yapı kazandığını ortaya koymaktadır. Böylelikle Osmanlı uygulamaları, bir yandan geleneksel İslâm huku-kunu canlı tutarken, diğer yandan kamu düzenini koruma amacıyla yenilikçi çözümler geliştirmiştir. Çalışmanın temel amacı, söz konusu dönüşümü somut dava örnekleri ışığında analiz ederek Osmanlı hukuk tarihindeki önemini ve İslâm hukuku ile kurduğu süreklilik ve kopuş noktalarını ortaya koymaktır. Çalışmanın temel amacı, söz konusu dönüşümü somut dava örnekleri ışığında analiz ederek Osmanlı hukuk tarihindeki önemini ve İslâm hukuku ile kurduğu süreklilik ve kopuş noktalarını ortaya koymaktır. Ayrıca bu çalışma, mevcut literatürde çoğunlukla teorik düzeyde ele alınan Tanzimat dönemi ceza uygulamalarını, Meclis-i Vâlâ’nın karar pratiği üzerinden arşiv belgelerine dayalı somut örneklerle incele-yerek Osmanlı ceza hukukunun modernleşme sürecine dair daha ayrıntılı ve karşılaştırmalı bir perspektif geliştirmesi bakımından özgün bir katkı sunmaktadır.
Bu çalışma “Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliyye Kararlarının İslam Hukuku Açısından İncelenmesi” başlıklı doktora tezinden üretilmiştir.
The Tanzimat era represents a period of profound transformation in Ottoman legal history, not only in administrative and political structures but also in the field of criminal law. Through the adoption and translation of Western legal codes, certain provisions were incorporated into the Ottoman legal system. Nevertheless, traditional Ottoman courts, which operated under Islamic law, continued to resolve disputes within a dualist framework. During this period, the Majlis-i Wâlâ-yı Ahkâm-ı Adliyye (1838–1868) occupied a pivotal posi-tion in the modernization of Ottoman criminal law. This study examines the practices of the era based on documents from the Prime Ministry Ottoman Archives, with a particular focus on examples related to imprisonment. Eight archival documents were analyzed in full from their originals, while ten were examined through their summaries. Within the framework of the Ottoman Penal Code, the research explores how crimes categorized under hadd, qisas, and taʿzir were evaluated, along with the methods of implementing the corresponding punishments. The findings demonstrate that, in the post-Tanzimat period, the penal sanctions whose boundaries had been defined by the sacred texts of Islamic law were applied alongside new forms of punishment such as imprisonment, penal servitude, public exposure, and monetary compensation. This indicates that Ottoman criminal law not only preserved its sharʿi categories but also integrated modern codification efforts, thereby acquiring a dualist structure. In this way, Ottoman legal practice maintained the vitality of traditional Islamic law while simultaneously developing innovative measures aimed at maintaining public order. The primary objective of this study is to analyze this transformation through concrete case examples, revealing both its significance in Ottoman legal history and the points of continuity and rupture it established with Islamic law. Furthermore, by groun-ding its analysis in archival evidence from the decision-making practices of the Majlis-i Wâlâ, this study provides an original contribution to the literatüre-offering a more detailed and comparative perspective on the modernization of Ottoman criminal law, which has largely been treated at a theoretical level in existing scholarship.
This study is derived from the doctoral dissertation entitled “The Evaluation of Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliyye Orders from the Perspective of Islamic Law”.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İslam Hukuku |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 10 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 18 |