The Prevalence of Helminths According to Faecal Examination in Grazing Sheep in Manisa Province

Öz

Background/Aim: This investigation was made to obtain the presence of helminths found feces of sheep which have been fed at pastures in Manisa province. Materials and Methods: In this work, six regions which have different geographic positions and conditions, have been choosed. In this regions a hundred herd which having more than a hundred sheep, feeding in pastures at different geographic positions and different conditions are selected. The token fresh feces samples which refer herd are separated into four groups for sedimentation, flotation, Baerman-Wetzel and cultivation. Results and Conclusion: As a result, at least one helminth infection was found at 78% of examined herd. According to gastrointestinal helminths presence was found Trichostrongylus sp. 70% , Ostertagia sp. 56% , Oesophagostomum sp. 53% , Haemonchus sp. 25% , Cooperia sp. 17% , Nematodirus sp. 13% , Moniezia sp. 3% , Strongyloides sp. 2% , Fasciola sp. 10% , Dicrocoelium sp. 8% , Protostrongylus sp. 15% , Dictyocaulus filaria 12% , Muellerius capillaris 4% and Cystocaulus ocreatus 2% among a hundred herd. We hope these results supply addition for helminth fauna of region and country.

Anahtar Kelimeler

• Sheep,helminth,Manisa,grassland,feces.

Manisa Bölgesinde Meraya Çıkan Koyunlarda Dışkı Bakısına Göre Helmintlerin Yayılışı

Öz

Özbilgi/Amaç: Bu araştırma, Manisa bölgesinde meraya çıkan koyunlarda dışkı bakısıyla tespit edilebilecek helmintlerin varlığını ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Yapılan çalışmada Manisa ili içerisinde farklı coğrafi konum ve koşullara sahip altı bölge seçilmiştir. Bu bölgelerdeki koyun varlığına bağlı olarak farklı coğrafi koşullara sahip, farklı konumlarda, meraya çıkan, hayvan varlığı yüz başdan fazla olan yüz işletme belirlenmiştir. İşletmeleri temsil edecek şekilde alınan taze dışkı örnekleri; sedimantasyon, flotasyon, akciğer nematodları için Baermann-Wetzel ve kültivasyon işlemlerini gerçekleştirmek için dört farklı gruba ayrılmış ve her grup için ilgili metot uygulanmıştır. Bulgular ve Sonuç: Sonuç olarak incelenen sürülerin %78’inde en az bir helmint enfeksiyonuna rastlanmıştır. Gastro-intestinal helmintler bakımından 100 işletmenin 70’inde Trichostrongylus sp., 56’inde Ostertagia sp., 53’sinde Oesophagostomum sp., 25’inde Haemonchus sp., 17’sında Cooperia sp., 13’ünde Nematodirus sp., 3’ünde Moniezia sp., 2’sinde Strongyloides sp. tespit edilmiştir. Karaciğer trematodları olarak 100 işletme içinde, 10 işletmede Fasciola sp., 8 işletmede Dicrocoelium sp. görülmüştür. Akciğer kıl kurtları açısından 100 işletmede Protostrongylus sp. 15 işletmedeki varlığıyla en yaygın tür olarak görülürken Dictyocaulus filaria 12, Muellerius capillaris 4, Cystocaulus ocreatus 2 işletmede tespit edilmiştir. Sonuçların bölge ve ülke helmint faunasına katkı sağlayacağını umuyoruz.

Anahtar Kelimeler

• Koyun,helmint,Manisa,mera,dışkı.

Kaynakça

1. Aydın A. (2013). Hakkâri Belediye Mezbahasında Kesilen Hayvanlarda Anolocephalidae Türlerinin Yayılışı. Van Vet J, 24: 5-8.
2. Bowman DD, Lyn RC, Eberhard ML. (2003).Georgi’s Parasitology for Veterinars (Eight Ed), W.B. Saunders Company, Missouri, USA.
3. Çaya H. (2012). Adana ili mezbahalarında kesilen küçük ruminantlarda karaciğer helmint enfeksiyonlarının şiddeti ve yayılışı. AVKAE Derg, 2: 1-17.
4. Girişgin AO, Selver MM, Girişgin O, Soysal D, Okursoy S, Ak İ. (2009). Helminthological and arthropodological findings in necroscopy of naturally and entensively feeding lambs. Uludağ Univ. Vet. Fak. Derg, 28: 15-18.
5. Gorski P, Niznikowski R, Strzelec E, Popielarczyk D, Gajewska A, Wedrychowicz H. (2004). Prevalence of protozoan and helminth internal parasite infections in goat and sheep flocks in Poland. Arch Tierz Dummerstorf, 47: 43-49.
6. Gökpınar S, Yıldız K. (2013). Koyun abomasumlarında Teladorsagiosis. Ankara Univ Vet Fak, 60: 75-78.
7. Kaplan M, Başpınar S, Özsavcı H. (2014). 2008-2012 yılları arasında Elazığ’da kesilen hayvanlarda karaciğer trematodlarının görülme sıklığı. F Ü Sağ Bil Vet Derg, 28: 41-43.
8. Karapınar A, Yıldırım A, Bişkin Z, Düzlü Ö, İnci A. (2012). Zara bölgesindeki koyunlarda fasciolasis’in koproantijen ELISA ve sedimentasyon- çinko sülfat flotasyon yöntemiyle araştırılması. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 18: 7-12.

9. Khanjari A, Partovi R, Abbaszadeh S, Bahonar A, Misaghi A, Alhondzadeh- Basti A, Alizadeh-Ilanjegh A, Motaghifar A. (2010). A Retrospective survey of Fasciolosis and Dicrocoeliosis in slaughtered animals in Meisam Abattoir, Tehran, Iran (2005-2008). Veterinary Research Forum, 1: 174-178.
10. Lindqvist A, Ljungstrom BL, Nilsson O, Waller PJ. (2001). The dynamics, prevalence and impact of nematode infections in organically raised sheep in Sweden. Acta Vet Scand, 42: 377-89.
11. Lone BA, Chishti MZ, Ahmad F, Tak H. (2012). A Survey of Gastrointestinal Helminth Parasites of Slaughtered Sheep and Goats in Ganderbal, Kashmir. Global Veterinaria, 8: 338-341.
12. Sarıözkan S. (29 Eylül - 5 Ekim 2013). Hayvancılıkta Paraziter Hastalıklara Bağlı Ekonomik Kayıplar, 18. Ulusal Parazitoloji Kongresi, Denizli.
13. Sevimli F. (2013). Checklist of small ruminant gastrointestinal nematodes and their geographical distribution in Turkey. Turk J Vet Anim Sci, 37(4): 369-79.
14. Soulsby EJL. (1965). Text book of Veterinary Clinical Parasitology Volume I. Helminths, F.A. Davis Company, Oxford . Blackwell Scientific Publications, London.
15. Thienpont D, Rochette F, Vanparijs OFL. (1986). Diagnosing Helminthiasis by Coprological Examination (2nd Ed), Janssen Research Foundaton, Belgium.
16. Tiğin Y, Burgu A, Doğanay A, Bozan H, Güçlü F. (1989). Koyun ve Sığırlarda Anoplocephalide türlerinin yayılışı. Ankara Univ Vet Fak, 36: 614-627. Türkiye İstatistik Kurumu (TİK).
17. https://biruni.tuik.gov.tr/hayvancilikapp/hayvancilik.zul] 18.07.2018.
18. Zeybek H. (1980). Samsun Yöresi Koyun ve Kuzularında Paraziter Fauna Saptama Çalışmaları. Ankara Univ Vet Fak, 17: 215-236.