Economic Requirement and Use of Silage at Livestock Farms in Hatay Province

Öz

Background/Aim: This study was carried out to determine to the economic Importance and on the use of silage, one of the sources of forage component, which has an important place in the feeding of ruminants particularly . Material and Method: The survey study was performed with 20 volunteer farms which engaged in livestock farming in Hatay province. Results and Conclusion: It was found that the breeders obtained information on silage making and use from mainly 50% friends and acquaintances. A big majority 40% of the interviewees stated that use of silage caused increase in animal yield such as meat and milk, that the major problems encountered by the farm owners were high fodder input prices 30% , difficulty in procurement of quality fodder 25% , lack of sufficient implements and equipment 20% , irrigation problem 15% , and difficulties in procurement of certified seed 10% . As a result, it was concluded that activities should be carried out to inform the breeders and producers working at livestock farms about the use of forage component and that required arrangements should be made to address the problems encountered in the use of silage.

Anahtar Kelimeler

• Livestock farms,Forage component sources,Silage.

Hatay İli Sığır İşletmelerinde Silaj Kullanımı ve Ekonomik Gerekliliği

Öz

Özbilgi/Amaç: Bu çalışma, özellikle ruminantların beslenmesinde önemli bir yere sahip olan kaba yem kaynaklarından silajın kullanımı ve ekonomik önemini belirlemek için yapılmıştır. Materyal ve Metot: Hatay ilinde hayvancılıkla uğraşan gönüllü 20 işletme ile anket çalışması yapılmıştır. Bulgular ve Sonuç: Yetiştiricilerin silaj yapımı ve kullanımı hakkında büyük oranda %50 eş, dost gibi çevreden bilgi edindikleri belirlenmiştir. Yine yetiştiricilerin büyük çoğunluğu %40 , silaj kullanımının et ve süt gibi hayvansal ürünlerde artış sağladığını belirtmiştir. Yapılan görüşmelerde silaj yapan işletme sahiplerinin karşılaştıkları sorunların başında %30 oranında yem girdi fiyatlarının yüksek olması, %25 oranında kaliteli yem temininde sıkıntı, %20 oranında yeterli alet ve ekipmanın bulunmaması, %15 oranında sulama sorunu ve %10 oranında sertifikalı tohum teminindeki güçlükler geldiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, hayvancılık işletmelerinde çalışan yetiştirici ve üreticilere kaba yem kullanımı konusunda bilgilendirme çalışmaları yapılması ve silaj kullanımında karşılaşılan sorunlar için gerekli düzenlemelerin yapılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hayvancılık işletmeleri,Kaba yem kaynakları,Silaj

Kaynakça

1. Akay Tuvanç İ, Dağdemir V (2009). Erzurum ili pasinler ilçesinde silajlık mısır üretim maliyetinin tespiti üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 40(1), 61-69.
2. Akdeniz H, Yılmaz İ, Andiç N, Zorer Ş (2014). Bazı mısır çeşitlerinde verim ve yem değerleri üzerine bir araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 14(1), 47-51.
3. Alçiçek A, Tarhan F, Özkan K, Adışen F (1999). İzmir ili ve civarında bazı süt sığırcılığı işletmelerinde yapılan silo yemlerinin besin madde içeriği ve silaj kalitesinin saptanması üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim, 39-40, 54-63.
4. Ayan İ, Acar Z, Başaran U, Önal Aşcı Ö, Mut H (2006). Samsun ekolojik koşullarında bazı burçak (Viciaervilia L.) hatlarının ot ve tohum verimlerinin belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21, 318-322.
5. Bakır G, Han F (2014). Yalova ilindeki süt sığırcılığı işletmelerinin yapısal özelliklerini etkileyen faktörler: Yem ve besleme alışkanlıkları. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 1, 55-62.
6. Binici T (1990). Aşağı Seyhan Ovasında süt sığırcılığına yer verilen işletmelerdeki yem giderlerinin minimizasyonu. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
7. Boyar S, Yumak H (2000). Isparta ve Burdur illeri süt sığırcılığı işletmelerinde kaba ve karma yem mekanizasyon düzeyi, karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 10(1), 11-18.
8. Çelik A, Demirbağ NŞ (2013). Türkiye’de tarımsal desteklemelerin yem bitkileri ekiliş ve üretim üzerine etkisi. TEPGE Yayın No: 215, Ankara.

9. Demir P, Elmalı Aksu D, Işık S, Tazegül R, Ayvazoğlu C (2013). Kars ili süt sığırcılık işletmelerinde yem kullanımı ve hayvan besleme alışkanlıklarının ekonomik önemi. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 8(3), 229-236.
10. Denli M, Tutkun M, Sessiz A (2014). Diyarbakır ili süt sığırcılığı işletmelerindeki besleme uygulamaları. Hayvansal Üretim, 55(2), 22-26.
11. Düzgüneş O, Kesici T, Gürbüz F (1983). İstatistik Metotları I. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. Yayın No: 861. 229 s.
12. Filya İ (2001). Silaj Teknolojisi. İzmir, Türkiye. 66 s.
13. Gün M, Erdem MA (2004). Hatay ili tarımsal master planı. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Araştırma Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı, Hatay Tarım İl Müdürlüğü, Hatay.
14. Kabukçu A (1985). Türkiye’de hayvancılığın önemi, bugünkü durumu, geleceği, sorunları ve gelişmesi için öngörülen önlemler. Doğu Anadolu Hayvancılık Sempozyumu, 19-20 Aralık 1985. Fırat Ü. Yayınları, Elazığ. s: 83-91.
15. Karaman O, Kocabağlı N (2010). Süt ineği rasyonuna formik asitle olgunlaştırılmış mısır silajı katılmasının döl verimi, buzağı sağlığı, süt verimi ve sütün kompozisyonuna etkisi. İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 36(1), 39- 50.
16. Keleş G, Çıbık M (2014). Mısır silajının besin ve besleme değerini etkileyen faktörler. Hayvansal Üretim, 55(2), 27-37.
17. Özel M (2001). Edirne ili holstein damızlık sığır yetiştiricileri birliği’nin Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
18. Özüdoğru T, Tatlıdil F (2012). Amasya damızlık sığır yetiştiricileri birliğinin yöre çiftçilerine ekonomik etkilerinin analizi. TEPGE Yayın No: 208. Ankara. değerlendirilmesi. Trakya
19. Sabancı CO, Baytekin H, Balabanlı C, Acar Z (2010). Yem bitkileri üretimini artırma olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, 11-15 Ocak, Ankara. 343-360 s.
20. Şahin İF, Zaman M (2010). Hayvancılıkta önemli bir yem kaynağı: Silaj. Doğu Coğrafya Dergisi, 23, 1-17.
21. Soya H, Avcıoğlu R, Geren H (2004). Yem Bitkileri. Hasad Yayıncılık, 223 s.
22. Temel S, Şahin K (2011). Iğdır İlinde yem bitkilerinin mevcut durumu, sorunları ve çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 21(1), 64-72.
23. TUİK 2015. Türkiye İstatistik Kurumu, Bitkisel Üretim İstatistikleri. http://tuikapp.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel. zul. (Erişim tarihi: 10 Kasım, 2015).
24. Yaylak E, Alçiçek A (2003). Sığır besiciliğinde ucuz bir kaba yem kaynağı: Mısır silajı. Hayvansal Üretim, 44(2), 29-36.
25. Yıldırım B (2015). Türkiye’deki silaj çalışmaları: 2005-2014. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(2), 79-88.
26. Yıldız C, Öztürk İ, Erkmen Y (2008). Erzurum yöresinde silaj yapım teknikleri ve tüketim alışkanlıklarının saptanması üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 39(1), 101-107.