A Helmithological Investigation in the Different Breeding Horses

Abstract

The present study was conducted with horses from two different units to determine the species of helminths causing infections in horses, and assess the effects of different styles of breeding on the transmission and diversity of helminths. The stool samples were obtained from Ankara Horse Riding Center n=50 and the Ministry of Health Refik Saydam Hygiene Institute Serum Production and Laboratory Animal Breeding Facility n=50 , and analyzed using flotation and sedimentation techniques. The sedimentation analyses performed to determine the presence of trematodes in the stool samples from horses of different ages, races, and sexes revealed no parasite eggs in either of the groups. Stool samples in which Strongylidae were found in the flotation analyses were cultured to obtain third-stage larvae L3 . Genus and species of the larvae harvested from the stool samples using the Baermann-Wetzel technique were identified in light of literature. In the horses fed and cared individually at the Ankara Horse Riding Center, Strongylidae eggs were determined at a rate of 52%, along with Cyathostomum spp. 40% , Poteriostomum spp. 10% , Strongylus vulgaris 8% , Str. equinus 8% , and Str. edentatus 4% . On the other hand, in the horses that shared common grounds at the Ministry of Health Refik Saydam Hygiene Institute Serum Production and Laboratory Animal Breeding Facility, Strongylidae eggs were found at a rate of 100%, along with Parascaris equorum 24% . Analyses of L3 revealed Cyathostomum spp. 98% , Poteriostomum spp. 84% , Str. edentatus 58% , Strongylus vulgaris 42% , Triodontophorus spp. 36% , Str. equinus 6% , and Oesophagodontus spp. 4% . In conclusion, there are significant differences in terms of infection levels between the helminth infections observed in the groups with different styles of breeding. The findings emphasize that breeding horses in shared grounds increase the risk of transmission of helminth infections, and that more care should be exercised.

Keywords

• Helminth,Horse,Parascaris,Strongylidae

Farklı Yetiştirme Koşullarında Bulunan Atlarda Helmintolojik Araştırma

Öz

Bu çalışma atlarda helmint enfeksiyonlarına neden olan türlerin tespiti ve farklı yetiştirme biçimlerinin helmint yayılışı ve çeşitliliği üzerine etkisini değerlendirmek amacıyla iki farklı birimde ki atlarda gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla Ankara Atlı Spor Kulübü n=50 ve Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Enstitüsü Serum Üretim ve Deney Hayvanları Çiftliği’ndeki atlardan n=50 alınan dışkı örnekleri flotasyon ve sedimentasyon yöntemleriyle incelenmiştir. Değişik yaş, ırk ve cinsiyetteki atlardan alınan dışkı örneklerinde trematod varlığını araştırmak amacıyla uygulanan sedimentasyon yöntemi ile yapılan incelemede her iki grupta da her hangi bir parazit yumurtasına rastlanmamıştır. Flotasyon yöntemi ile yapılan incelemede Strongylidae türlerinin bulunduğu gözlenen dışkıların kültürü yapılarak üçüncü dönem larvalar L3 elde edilmiştir. Dışkılardan Baermann-Wetzel yöntemi ile toplanan larvaların cins ya da tür düzeyinde teşhişleri, ilgili literatürler ışığında yapılmıştır. Bakım ve beslenmesi bireysel olarak yapılan Ankara Atlı Spor Kulübü’ndeki atlarda %52 oranında Strongylidae yumurtalarına rastlanmış ve bu atlarda %40 Cyathostomum spp., %10 Poteriostomum spp., %8 Strongylus vulgaris, %8 Str. equinus, %4 Str. edentatus tespit edilmiştir. Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Enstitüsü Serum Üretim ve Deney Hayvanları Çiftliği’nde aynı ortamlarda bir arada bulunabilen atlarda Strongylidae yumurtalarına %100, Parascaris equorum’a %24 oranında rastlanılmıştır. L3’lerin yapılan teşhislerinde % 98 Cyathostomum spp., %84 Poteriostomum spp., %58 Str. edentatus, % 42Strongylus vulgaris, %36 Triodontophorus spp., %6 Str. equinus ve %4 Oesophagodontus spp. tespit edilmiştir. Sonuç olarak bakım besleme koşulları açısından yetiştirme farklılıkları bulunan bu iki hayvan grubundaki helmint enfeksiyonlarında, gerek yayılış gerekse enfeksiyon yoğunlukları açısından ciddi oranlarda farklılıklar tespit edilmiştir. Bu da toplu yetiştirmelerin helmint enfeksiyonlarının yayılışı açısından daha riskli olduğu ve daha dikkatli mücadele yapılması gerekliliğini vurgulamıştır.

Anahtar Kelimeler

• At,Helmint,Strongylidae,Parascaris

Kaynakça

1. Alibaşoğlu M, Yalçıner Ş (1965). 1933-1961 yılları arasında Ankara ve yöresinde atlarda görülen hastalıklara toplu bir bakış. Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 12, 98-111.
2. Anonim (1977). Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Agricultural Development and Advisory Service. Manual of Veterinary Parasito- logical Laboratory Techniques. 2nd Ed, Technical Bulletin, Her Maj- esty’s Stationery Office, London.
3. Arslan MÖ, Umur Ş (1998). Kars yöresinde at ve eşeklerde bulunan hel- mint ve Eimeria (Protozoon) türleri. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 22, 180-184.
4. Aydenizöz M (2004). The prevalence of helminths in horses in Kirikkale, Turkey. Indian Veterinary Journal, 81, 255-258.
5. Bakırcı S, Çırak VY, Güleğen E, Karabacak A (2004). Gemlik Askeri Hara atlarında dışkı muayenesiyle saptanan parazitler. Türkiye Parazitolo- ji Dergisi, 28, 35-37.
6. Bölükbaş CS, Doğanay A (2007). Alternative control approaches for hel- minth infections. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 31, 4, 322-6.
7. Burgu A, Öge S, Doğanay A, Pişkin Ç, Öge H (1995). Atlarda bulunan hel- mint türleri. Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 42, 193-205.
8. Chapman MR, French DD, Klei TR (2003). Prevalence of strongyle nem- atodes in naturally infected ponies of different ages and during dif- ferent seasons of the year in Louisiana. Journal of Parasitology, 89, 309-314.

9. Collobert-Laugier C, Hoste H, Sevin C, Dorchies P (2002). Prevalence, abundance and site distribution of equine small strongyles in Nor- mandy, France. Veterinary Parasitology, 110, 77-83.
10. Çırak VY (2003). Atlarda Strongylidae Enfeksiyonları. Bornova Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Dergisi, 28, 47-53.
11. Çırak VY, Güleğen E, Bauer C (2005). The Prevalence of Strongyle in- fections and persistent efficacy of pyrantel embonate, ivermectin and moxidectin in Turkish horses. Turkish Journal Of Veterinary & Animal Sciences, 29, 175-181.
12. Çırak VY, Güleğen E, Yıldırım F, Durmaz M (2007). A field study on the efficacy of doramectin against strongyles and its egg reappearance period in horses. Deutsche Tıerarztlıche Wochenschrıft, 114, 64-66.
13. Demir S, Tınar R, Aydın L, Çırak VY, Ergül R (1995). Bursa Yöresi Tek tır- naklılarında Dışkı Muayenesi İle Saptanan Helmint Türleri ve Yayılışı. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 19, 124-131.
14. Gül A, Değer S, Ayaz E (2003). Türkiye’nin farklı illerinde dışkı muayene- sine göre tek tırnaklılarda bulunan helmint türleri ve yayılışı. Turkish Journal Of Veterinary & Animal Sciences, 27, 195-199.
15. Gülbahçe S, Cantoray R (1995). Konya yöresi tektırnaklı hayvanlarında bulunan parazitlerin epidemiyolojisi. 9. Ulusal Parazitol Kongresi. 24-27 Ekim, Antalya, s. 177.
16. Güralp N (1981). Helmintoloji. İkinci baskı. Ankara Üniversitesi Veter- iner Fakültesi Yayın No: 368, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
17. Gürler AT, Bölükbaş CS, Açıcı M, Umur Ş (2010),. Check List of the Hel- minths of Equines in Turkey. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 34, 1, 40- 44.
18. Kaplan RM (2002). Anthelmintic resistance in nematodes of horses. Veterinary Research, Sep-Oct, 33, 5, 491-507.
19. Karaca M, Ayaz E, Tütüncü M, Gül A, Akkan HA (2005). Van yöresi at- larında helmint enfeksiyonlarının yayılışı ve bazı kan parametreleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 16, 71-74.
20. Maskar Ü (1935). Beygirde iki distomatoz vak’ası. Askeri Tıbbi Baytari Mecmuası, 12, 277-285.
21. Matthews JB, McArthur C, Robinson A, Jackson F (2012). The in vitro diagnosis of anthelmintic resistance in cyathostomins. Veterinary Parasitology, 185, 1, 25-31.
22. Mfitilodze MW, Hutchinson GW (1990). Prevalence and abundance of equine strongyles (Nematoda: Strongyloidea) in tropical Australia. Journal of Parasitology, 76, 487-494.
23. Molento MB, Nielsen MK, Kaplan RM (2012). Resistance to avermectin/ milbemycin anthelmintics in equine cyathostomins - current situa- tion. Veterinary Parasitology, 185, 1, 16-24.
24. Oytun HŞ (1949). Beygir Helminth’lerini Tayin Eden Anahtar. Neşriyat Müdürlüğü Sayı: 666, Akın Matbaası, Ankara, s. 11-12.
25. Oytun HŞ (1961). Genel Parazitoloji ve Helmintoloji. 2. baskı, Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Yayınları, No. 55/26, Ankara.
26. Öge H (1991). Dışkı Bakılarına Göre Atlarda Helmint Enfeksiyonlarının Genel Durumu. Doktora Tezi. Ankara Üniv. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Parazitoloji Programı. Ankara.
27. Öge S, Kırcalı F, Yıldırım A (2001). İki at’ta Paranoplocephala mamillana olgusu. 12. Ulusal Parazitoloji Kongresi, 24-28 Eylül, Elazığ. s. 82.
28. Özer E, Küçükerden N (1992). Elazığ ve yöresinde tektırnaklılarda bu- lunan Eimeria türleri ve helmintler. Turkish Journal Of Veterinary & Animal Sciences, 17, 217-221.
29. Pişkin FÇ, Bıyıkoğlu G, Babür C, Kanat MA, Özcengiz E (1999). Serum Üretiminde Kullanılan Atlarda Dışkı Bakılarına Göre Helmint Enfek- siyonları. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 23, 436-439.
30. Soulsby EJL (1966). Textbook of Veterinary Clinical Parasitology. Vol- ume 1, Blackwell Scientific Publication, Oxford, pp. 797-805.
31. Stoye M (1984). Parasitologische laboruntersuchungen in der praxis. Praktische Tierarzt, 65, 132-136.
32. Thıenpont D, Rochette F, Vanparijs OFL (1986). Diagnosing Helminthia- sis by Coprological Examination. 2nd Ed. Belgium. Janssen Research Foundaton.
33. Tınar R, Okursoy S, Akyol V (1999). Atlarda Gongylonema pulchrum (Molin, 1857) olgusu. Türkiye Parazitoloji Dergisi, 23, 95-96.
34. Toktamiş G, Yaman M (2012). Yarış ve Spor Atlarında Sindirim Sistemi Helmintlerinin Yaygınlığı. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakülte- si Dergisi, 23, 1, 35-39.
35. Ulutaş Esatgil M, Efil İİ (2012). A Coprological Study of Helminth Infec- tions of Horses in Istanbul, Turkey. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 18 (Suppl-A), A1-A6 (Baskıda).
36. Umur Ş, Açıcı M, (2009). A survey on helminth infections of equines in the Central Black Sea region, Turkey. Turkish Journal Of Veterinary & Animal Sciences, 33, 5, 373-378
37. Uslu U, Guçlu F (2007). Prevalence of endoparasites in horses and don- keys in Turkey. Bulletin of the Veterinary Institute In Pulawy, 51, 237-240.