Türkiye’deki Mühendislik Fakültelerinde Uygulanan Eğitim-Öğretimin İşlevselliğinin İyileştirilmesine Dair Model Önerileri

Bu çalışma, Türkiye’deki mühendislik fakültelerinde yaygın olarak uygulanan eğitim modellerinin güncelliğini yitirmesiyle ortaya çıkan yapısal ve pedagojik sorunsalları analiz ederek, bunlara yönelik yenilikçi ve uygulanabilir model önerileri sunmaktadır. Her ne kadar Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK) yükseköğretim kurumlarının eğitim-öğretim süreçlerine ilişkin düzenli kalite değerlendirmeleri yürütse de mevcut uygulamaların işlevselliğini eniyilemeye yönelik bütüncül ve model temelli yaklaşımların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu kapsamda çalışma, planla-uygula-kontrol et-önlem al (PUKÖ) döngüsü temelinde sürdürülebilir ve etkin eğitim modellerinin sentezlenmesini önermektedir. Önerilen modeller; öğrenci motivasyonu, eğitmen yetkinliği, sanayi iş birliği, uygulama temelli öğrenme süreçleri ve dijital araç entegrasyonu gibi kritik bileşenleri içermektedir. Bunun yanı sıra, öğrencilerin öğrenme isteğini ve mesleki yetkinliklerini güçlendiren, eğitmenlerin ise daha etkili öğretim stratejileri benimsediği bütüncül bir yaklaşımın yükseköğretim ortamına entegre edilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu çerçevede çalışma, mühendislik eğitiminde kalite güvencesinin artırılmasına ve mezunların iş dünyasına daha donanımlı ve yetkin bireyler olarak hazırlanmasına katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

This study analyzes the structural and pedagogical challenges that have emerged due to the obsolescence of widely implemented educational models in engineering faculties across Turkiye and proposes innovative and applicable model suggestions to address these issues. Although Turkish Higher Education Quality Council (THEQC) conducts regular quality evaluations regarding the educational processes of higher education institutions, holistic and model-based approaches aimed at optimizing the functionality of current practices remain limited. In this context, the study recommends synthesizing sustainable and effective educational models based on the Plan-Do-Check-Act (PDCA) cycle. The proposed models incorporate critical components such as student motivation, instructor competency, industry collaboration, practice-oriented learning processes, and the integration of digital tools. Furthermore, the study highlights the necessity of embedding a holistic approach into the higher education environment—one that enhances students’ willingness to learn and professional competencies while enabling instructors to adopt more effective teaching strategies. Within this framework, the study aims to contribute to improving quality assurance in engineering education and to better preparing graduates as competent and well-equipped individuals for professional practice.