Geomorphology of Ivrindi Plain and Its Surroundings

Öz

In this study were investigated geomorphologic features Ivrindi Plain and its environment. Ivrindi plain and its environs create morphologically units with high areas, plateaus and basin. This area is a basin both morphologically and hydrological. The area is approximately 272 km2 which roughly elliptical and the basin’s direction is NE-SW. The length of basin 30 km is and width exceed 20 km. Ivrindi plain which is the lowest level is 200 mt . Göktepe which is the highest level is 937 mt. Tectonic movements in the area began depending on fault which direction NE-SW and basin has gained a depression character. Study area has been shaped depending on morfoclimatic, tectonic and structural process which began upper Oligocene-lower Miocene.

Anahtar Kelimeler

• Ivrindi Plain, Subsidence Basin, Geomorphologic Evolution

İVRİNDİ OVASI VE YAKIN ÇEVRESİNİN JEOMORFOLOJİSİ

Öz

Bu çalışmada İvrindi Ovası ve Yakın çevresinin jeomorfolojik özellikleri ortaya konulmuştur. İvrindi Ovası ve yakın çevresi, çevresindeki yüksek alanlar, platolar ve havza tabanı ile birlikte morfolojik bir ünite oluşturur. Saha morfolojik bakımdan olduğu gibi, hidrolojik bakımdan da bir havza karakterindedir. Kabaca bir elipse benzeyen havza KD-GB yönünde olup, havzanın alanı yaklaşık olarak 272 km.2’ dir. Havzanın uzunluğu 30 km’yi genişliği 20 km’yi aşmaktadır. En alçak noktasını 200 m.nin altındaki yükseltisi ile İvrindi Ovası, en yüksek noktasını ise 937 m’yi aşan yükseltisi ile Gök Tepe oluşturur. İnceleme alanı bölgede etkili olan tektonik hareketler ile KD-GB doğrultulu faylanmalara bağlı olarak çanaklaşmaya başlamış, Üst Oligosenden başlayarak devam eden tektonik, yapısal ve morfoklimatik süreçlere bağlı olarak şekillenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İvrindi Ovası, Çöküntü Havzası, Jeomorfolojik Gelişim.

Kaynakça

1. AKYÜREK,B.,Soysal,Y.(1978). Kırkağaç-Soma(Manisa)–Savaştepe–Korucu-Ayvalık (Balıkesir)–Bergama (İzmir) Civarının Jeolojisi. Ankara. MTA. Jeoloji Etütleri Dairesi, Rapor No:475.
2. ALPTEKİN, Ö. (1973). Focal Mechanism Of Eartquakes İn Western Turkey And Their Tectonic İmplications Yayımlanmamış Doktora Tezi. New Mexico Muning An Technology Institute.
3. ARDEL, A.,İnandık,H. (1957). “Marmara Denizi’nin Teşekkülü Ve Tekâmülü.” Türk Coğrafya Dergisi, 17: 60-73.
4. ARDEL, A.(1960). “Marmara Bölgesi’nin Yapı Ve Reliefi.” Türk Coğrafya Dergisi, 20:2-4.
5. ARDEL, A. (1965). ”Anadolu Havzalarının Teşekkül ve Tekâmülü.” İstanbul Üniversitesi Coğrafya Dergisi, 15(8): 59-72.
6. ARDOS, M.(1985). Türkiye Ovalarının Jeomorfolojisi. İstanbul. İstanbul. Üniv. Edebiyat Fak. Yay. No:3215.
7. BİNGÖL, E. (1976).” Batı Anadolu’nun Jeotektonik Evrimi.” M.T. A. Enstitüsü Dergisi, 14-34.
8. DARKOT, B., Tuncel, M.(1981). Marmara Bölgesi Coğrafyası. İstanbul. İstanbul Üniv. Coğrafya Enst. Yay. No:118,

9. ERCAN, T., Türkecan, A., Erdoğdu, G., Çevikbaş, A.,Ateş, M., Can,B., Erkan, M.(1984). Dikili-Çandarlı-Bergama (İzmir) Ve Ayvalık-Edremit-Korucu (Balıkesir) Yörelerinin Jeolojisi Ve Mağmatik Kayaçların Petrolojisi, M.T.A. Jeoloji Dairesi, Rapor. Ankara.
10. ERİNÇ, S.(1957). Türkiye’de Akarsu Rejimlerine Toplu Bakış. Ankara. Türk Coğrafya Dergisi, 17:44
11. ERİNÇ, S. (1962). Klimatoloji Ve Metotları. İstanbul. İst. Üniv. Coğr. Enst. Yay., No:35
12. ERİNÇ, S.(1977). Vejetasyon Coğrafyası. İstanbul. İst. Üniv. Coğr. Enst. Yay. No:92,
13. KETİN, İ.(1968). Türkiye’nin Genel Tektonik Durumu İle Başlıca Deprem Bölgeleri Arasındaki İlişkiler. M.T. A. Enst. Dergisi, 71.129-134.
14. KÖSE, A.(1997). İvrindi Ve Çevresinin Coğrafi Etüdü. Erzurum. Atatürk Üniv. Yay. No:837,K.K.E.F. Yay. No:76.
15. LAHN, E.(1945). “Anadolu’da Neojen Ve Dördüncü Zaman Volkanizması.” Türk Coğr. Dergisi, 7,(37-49).
16. MCKENZİE, D.P. (1970). “Plate Tectonics Of The Mediterranean Region.” Nature.,226: 239-243.
17. SÜR, Ö. (1972). Türkiye’nin Özellikle İç Anadolu’nun Genç Volkanik Alanlarının Jeomorfolojisi. Ankara. Ank. Üniv. D.T.C.F. Yay. No:1223.