Theoretical and Practical Reasons for Distancing from Faith (I)

Öz

The religion is the one of the most important phenomena of human life. As it is for those who believe also it is same for who doesn’t believe, yet, People in their ancient history for individually and socially whether divine or human origin surely they have made a connection with religious cult. The owerwhelming majority of the people While the overwhelming dominance of people establish a positive relationship with religion and live with the framework of its doctrine, the other part of those people constructed contact of religion as an opponent and continued their way.
As ıt is like yesterday, also today the importance and location of the religion in human life protects ıts significance as an indisputable reality. The negative experience of relationship with religion started especially in the sixteenth and seventeenth century and reached to these days, ıt brought the issue much more tempting today. Due to the fact that the west has been the center that address of the world’s course of events for the last few centuries, ıts negative experience of religion has made a problem for whole the world. This issue has been also a problem for our geography as of today. Literally in our country there is a distanced or negative attitude that we can descbriced in this stance to religion day by day. As for that reason, in our work which designed in several part, we will have tried to bring possible solution offers and make an attention for essential point to stance against religion as religious, philosophical,social, psychological,political,ideological etc. 

Anahtar Kelimeler

• Religion
• Religion Philosophy
• Belief
• Morality
• Denial.

İnanca Mesafeli Duruşun Teorik ve Pratik Nedenleri (I)

Öz

Din insan yaşamının en önemli fenomenlerinden birsidir. Bu inananlar açısından böyle olduğu gibi, inanmayanlar açısından da böyledir. Zira insan kadim tarihinde bireysel ve toplumsal anlamda ister ilahi, ister beşeri kökenli olsun muhakkak bir inanç sistemiyle temas halinde olmuştur. İnsanların kahir ekseriyeti dinle temasını olumlu bir şekilde kurup onun ilkeleri çerçevesinde hayatına istikamet verirken, bir kısmı da dinle temasını karşı olma esasına göre kurgulamış ve öyle yoluna devam etmiştir. Dün olduğu gibi bugün de dinin insan yaşamındaki yeri ve önemi tartışma götürmez bir realite olarak önemini korumaktadır. Batı coğrafyasında özellikle 16 ve 17. Yüzyıllardan itibaren başlayan ve günümüze kadar gelen dinle ilişki konusundaki olumsuz tecrübe bugün meseleyi çok daha cazip hale getirmiştir. Son birkaç yüzyıldır dünyanın gidişatına yön veren merkezin Batı olması, onun dinle yaşamış olduğu olumsuz tecrübeyi bütün bir dünyanın sorunu haline getirmiştir. Bu sorun bugün itibariyle artık bizim coğrafyamızın da sorunu haline gelmiştir. Nitekim ülkemizde her geçen gün dine karşı mesafeli veya olumsuz olarak niteleyebileceğimiz duruşta bir atış söz konusudur. O sebeple birkaç bölüm halinde tasarlanan bu çalışmamızda biz dine karşı mesafeli duruşun dini, felsefi, sosyal, psikolojik, siyasi, ideolojik vs. temelli noktalarına dikkat çekmeye ve bu bağlamda muhtemel çözüm önerileri getirmeye çalışacağız.

Anahtar Kelimeler

• Din
• Din Felsefesi
• İnanç
• Ahlak
• İnkar

Kaynakça

1. Apak, A. (2004). Asabiyet ve Erken Dönem İslam Siyasî Tarihindeki Etkileri. İstanbul: Düşünce Kitabevi.
2. Arslan, İ. (2012). Sahabenin Olumsuz Davranışları Karşısında Hz. Peygamberin Tavrı, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 12 (3), 119-149.
3. Cevizci, A. (2000). Felsefi Terimler Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları.
4. Craig, W.L. (2008). Reasonable Faith. Illinois: Crossway Books.
5. Eliade, M. (2004). Dinin Anlamı ve Sosyal Fonksiyonu. (çev. Mehmet Aydın), Konya: Din Bilimleri Yayınları.
6. Evkuran, M. (2015). Çağdaş İslam Düşüncesinde Mezhep Krizi: Mezheplerin Dinsel/Teolojik Meşruiyeti ve Sosyolojik Anlamı Üzerine, Kelam Araştırmaları Dergisi. 13 (2), 615-633.
7. Ferrè, F. (1999). Din Dilinin Anlamı. (çev., Zeki Özcan) İstanbul: Alfa Yayınları.
8. Frankl, V. (1995). İnsanın Anlam Arayışı. (çev. Selçuk Budak), Ankara: Öteki Yayınevi.

9. Görgün, T. (2002). Kur’an, TDV İslam Ansiklopedisi, Ankara: TDV Yayınları. 26, 388-389.
10. Hick, J. (1963). Philosophy of Religion. New Jersey: Prentice-Hall İnternational.
11. İsfahânî, M.R. (2002). Müfredâtü Elfâzi’l-Kuran, (thk. Safvan Adnan Davudi), Şam: Darü'l-Kalem.
12. Kant, I. (1960). Religion Within the Limits of Reason Alone. (trans. Theodore M. Greene & Hoyt H. Hudson), New York: Harper & Row.
13. Kılıç, R. (2009). Modern Tartışmaların Işığında İslam Vahyi, İslam ve Hıristiyanlık’ta Vahiy, (ed. Richard Heinzmann - Mualla Selçuk) München: Verlag W. Kohlhammer. 5, 188-195.
14. Koç, T. (1998). Din Dili. İstanbul: İz Yayıncılık.
15. Pailin, D. A. (1986). Groundwork of Philosophy of Religion. London: Epworth Press, 1986.
16. Razî, F. (1420). Mefâtiḥu’l- ġayb. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabi.
17. Sartre, J.P. (1997). Varoluşçuluk. (çev. Asım Bezirci), İstanbul: Say Yayınları.
18. Stewart, D. (1988). Exploring the Philosophy of Religion. London: Prentice-Hall.
19. Tillich, P. (1958). Dynamics of Faith. New York: Harper & Brothers.
20. Tokat, L. (2014). Anlam Sorunu. Ankara: Elis Yayınları.
21. Tokat, L. (2018). Din Felsefesi. (ed. Latif Tokat). Ankara: Bilay Yayınları.
22. Üzüm, İ. (2002). Mezhep, TDV İslam Ansiklopedisi. Ankara: TDV Yayınları. 29, 526-532.
23. Yavuz, Y.Ş. (2007). Nübüvvet, TDV İslam Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları. 33, 279-285.
24. Yiğitoğlu, M. (2015). Dinlerde Dua Sunu ve Sunaklar: Fiziki Alemden Sanal Aleme, İstanbul: Kitab, Yayınları.
25. Zehra, M.E. (1983). İslâm’da Siyasi ve İtikadî Mezhepler Tarihi. (çev. Abdulkadir Şener), İstanbul: Hisar Yayınları.